 : ‏
‏ وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ فَلَا تَكُن فِي مِرْيَةٍ مِّن لِّقَائِهِ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌راستي‌ ما به‌ موسي‌ كتاب‌» تورات‌ را «داديم‌» بنابراين، قرآن‌ نيز يكي‌ از كتب‌ آسماني‌ است‌ و پديده‌اي‌ نوظهور نمي‌باشد.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداوند(ج) بعد از بيان‌ اصول‌ سه‌گانه‌ توحيد، معاد و رسالت‌ در آغاز سوره، اينك‌ در آخر آن‌ يك‌بار ديگر به‌ اصل‌ سوم، يعني‌ بيان‌ رسالت‌ بازمي‌گردد و در اين‌ ميان‌ موسي‌(ع) را ـ به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ دوران‌ رسالت‌ وي ‌به‌ محمد ص نزديك‌ است‌ ـ به‌يادآوري‌ انتخاب‌ مي‌كند و از عيسي‌(ع) نام‌ نمي‌برد زيرا يهود به‌ نبوت‌ وي‌ معترف‌ نبودند اما نصارا به‌ نبوت‌ موسي‌(ع) نيز معترف ‌بودند.
«پس‌» اي‌ محمد ص! «از لقاي‌ او» يعني: از اين‌ كه‌ موسي‌(ع) از سوي‌ ما كتاب‌ را دريافت‌ «در شك‌ و ترديد نباش‌» پس‌ چنان‌كه‌ در نزول‌ قرآن‌ هيچ‌ شكي ‌نيست، در اين‌ حقيقت‌ كه‌ موسي‌(ع) تورات‌ را از پروردگارش‌ دريافت‌ كرده ‌است، نيز هيچ‌ شكي‌ نيست‌. به‌قولي‌ ديگر: مراد از جمله‌ (از لقاي‌ او در شك‌ و ترديد نباش‌)، اين ‌است‌ كه‌ خداوند(ج) به‌ پيامبرش‌ حضرت‌ محمدص وعده ‌مي‌دهد كه‌ قبل‌ از رحلت، با موسي‌(ع) ملاقات‌ خواهد كرد. چنان‌كه‌ اين‌ وعده ‌محقق‌ نيز شد زيرا آن‌ حضرت‌ ص بعد از نزول‌ اين‌ آيه، با موسي‌(ع) در سفر اسراء و معراج‌ ملاقات‌ كردند و اين‌ ملاقات‌ يا در آسمان‌ و يا در بيت‌المقدس‌ بود. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «موسي‌(ع) را در شبي‌ كه‌ مرا به‌ سير شبانه‌ بردند، ديدم، او مردي‌ بود درازقامت‌ با موهاي‌ مجعد، گويي‌ از مردان‌ قبيله‌ شنوده‌ است‌». به‌قولي ‌ديگر معناي‌ آيه‌ اين‌ است: اي‌ محمد ص! از لقاي‌ موسي‌(ع) در قيامت‌ در شك‌ نباش‌ زيرا قطعا او را در قيامت‌ ملاقات‌ خواهي‌ كرد. ولي‌ قول‌ اول‌ به‌ سياق ‌سوره‌ نزديكتر است‌. «و آن‌ را براي‌ بني‌اسرائيل‌ هدايتي‌ گردانيديم‌» يعني: تورات‌ را براي‌ بني‌اسرائيل‌ رهنمود و مايه‌ هدايتي‌ قرار داديم‌ چنان‌كه‌ قرآن‌ را براي‌ امت ‌محمد ص.
 
	سوره سجدة آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آنان‌ چون‌ صبر ورزيدند» يعني: از برخي‌ از بني‌ اسرائيل‌ به‌سبب‌ صبر و پايداريشان‌ بر دشواريهاي‌ تكليف‌ و هدايت‌ مردم‌ «و» به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ «به ‌آيات‌» تنزيلي‌ «ما يقين‌ داشتند» و در آنها بسيار تدبر مي‌كردند و مي‌دانستند كه ‌آيات‌ ما حق‌ است‌ آري‌! به‌ اين‌ دو سبب‌ از آنها «ائمه‌اي‌ قرار داديم‌» يعني: رهبران‌ و پيشواياني‌ قرارداديم‌ كه‌ بني‌اسرائيل‌ در امور دين‌ خويش‌ به‌ آنها اقتدا مي‌كنند. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: به‌ خاطر صبر و شكيبايي‌ برخي‌ از بني‌اسرائيل‌ در برابر لذايذ دنيا، آنها را ائمه‌ و پيشواياني‌ قرارداديم‌ «كه‌ به‌ فرمان‌ ما هدايت ‌مي‌كنند» يعني: آن‌ پيشوايان‌ با احكام‌ و مواعظي‌ كه‌ به‌ فرمان‌ ما از تورات‌ بر مردم ‌القا مي‌كنند، آنان‌ را به‌سوي‌ هدايت‌ فرامي‌خوانند. ابن‌ كثير به‌ نقل‌ از يكي‌ از علما مي‌گويد: «از اين‌ آيه‌ به‌ اين‌ نتيجه‌ مي‌رسيم‌ كه‌ مي‌توان‌ با صبر و يقين، به‌ امامت ‌در دين‌ دست‌ يافت‌».
 
	سوره سجدة آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ پروردگار تو روز قيامت‌ ميانشان‌» يعني: ميان‌ مؤمنان‌ و كفار، يا ميان ‌پيامبران‡ و امت‌هايشان‌ «داوري‌ مي‌كند، در آنچه‌ با يك‌ديگر در باره‌ آن‌ اختلاف ‌مي‌كردند» پس‌ در آن‌ روز، محق‌ را از مبطل‌ متمايز مي‌گرداند.
 
سوره آل عمران آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمدص! به‌ مدعيان‌ دوستي‌ من‌ «اگر خدا را دوست‌ داريد» يعني‌: اگر به‌حق‌ در ادعاي‌ محبت‌ خداوند(ج) صادق‌ و راستگو هستيد «پس، از من‌پيروي‌ كنيد» در راه‌ اسلام‌ زيرا شما مي‌دانيد كه‌ من‌ پيامبر بر حق‌ خداوند(ج) هستم ‌«تا خدا دوستتان‌ بدارد و گناهانتان‌ را بر شما بيامرزد و خداوند آمرزنده‌ مهربان‌ است» لذا محبت‌ خداوند(ج) بر بندگان، اثر پيروي‌ آنان‌ از پيامبرص و فرمانبرداري‌ از وي ‌است‌ و اثر محبت‌ خدا(ج) بر بنده، انعام‌ وي‌ بر او به‌ آمرزش‌ و فضل‌ و رحمت ‌مي‌باشد. ابن‌كثير مي‌گويد: «اين‌ آيه‌ كريمه، حكمي‌ است‌ عليه‌ كساني‌ كه‌ ادعاي‌ محبت‌ خدا(ج) را دارند، اما رهرو طريقه‌ محمديص نيستند». پس‌ چنين‌ كساني ‌در واقع‌ امر در ادعايشان‌ دروغگو هستند تا آن‌گاه‌ كه‌ در همه‌ گفتار و كردارخويش، از شريعت‌ محمدي‌ و دين‌ نبويص پيروي‌ كنند، چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركس‌ كاري‌ بكند كه‌ مطابق‌ با شريعت‌ ما نباشد، آن‌ كار مردود است».
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ از حسن‌ بصري: روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ گفت‌: در زمان‌ رسول‌ خداص مردمي‌ بودند كه‌ مي‌گفتند: اي‌ محمد! سوگند به‌ خداوند كه‌ ما ذات‌ متعال‌ او را دوست‌ مي‌داريم‌. همان‌ بود كه‌ حق‌ تعالي‌ نازل‌ فرمود: (بگو: اگر خدا را دوست‌ داريد، از من‌ پيروي‌ كنيد...).
 
سوره سجدة آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّنَ الْقُرُونِ يَمْشُونَ فِي مَسَاكِنِهِمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ أَفَلَا يَسْمَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا براي‌ آنان‌» يعني: براي‌ كفار مكه‌ «روشن‌ نشده‌ است‌ كه‌ پيش‌ از آنها چه ‌بسيار نسلهايي‌ را نابود كرديم‌» مانند قبايل‌ عاد، ثمود و مانند آنها را؟ «كه‌ اينان‌ در مسكنهايشان‌ راه‌ مي‌روند» يعني: اينان‌ در سفرهاي‌ خويش‌ از برابر سراهاي‌ ويرانشان‌ مي‌گذرند و آنها را مشاهده‌ مي‌كنند و آنچه‌ را كه‌ در آنها از صحنه‌هاي ‌عبرت‌‌انگيز و آثار عذاب‌ مشهود است‌ مي‌نگرند اما از مشاهده‌ اين‌ صحنه‌ها درس ‌عبرت‌ نمي‌گيرند «بي‌گمان‌ در اين‌» امري‌ كه‌ ذكر شد «نشانه‌هايي‌ است‌» بسيار بزرگ‌ و عبرت‌آموز «آيا نمي‌شنوند» اين‌ آيات‌ را تا از آنها پند پذيرند؟.
 
	سوره سجدة آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَسُوقُ الْمَاء إِلَى الْأَرْضِ الْجُرُزِ فَنُخْرِجُ بِهِ زَرْعاً تَأْكُلُ مِنْهُ أَنْعَامُهُمْ وَأَنفُسُهُمْ أَفَلَا يُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌اند كه‌ ما آب‌ را به‌سو