ت‌ و غيره‌ ـ را به‌ سر رسانده‌اند «به‌ رحمت‌ بازگردد» و توبه‌شان‌ را بپذيرد «و خدا آمرزگار» است‌ بر توبه‌كنندگان ‌«مهربان‌ است‌» به‌ آنان‌ چرا كه‌ امانتها را ادا كرده‌اند.
آيه‌ كريمه‌ دلالت‌ مي‌كند بر اين‌ كه‌ حكمت‌ در تكليف‌ مكلفان، عذاب‌ كردن‌ عاصيان‌ و پاداش‌ دادن‌ به‌ فرمان‌بران‌ است‌.

‏‏<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4040.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:4041.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:4042.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4043.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4044.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4045.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4046.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4047.txt">وجه‌ تسميه‌: ﴿ سوره‌ سباء ﴾</a></body></html>سوره آل عمران آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ فَنَادَتْهُ الْمَلآئِكَةُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرَابِ أَنَّ اللّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيَى مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَسَيِّداً وَحَصُوراً وَنَبِيّاً مِّنَ الصَّالِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ درحالي‌ كه‌ در محراب‌ به‌ نماز ايستاده‌ بود، فرشتگان‌ ندايش‌ دادند» به‌ قولي‌: مراد از فرشتگان، جبرئيل‌(ع) است‌ «كه‌ خداوند تو را به» تولد «يحيي ‌مژده‌ مي‌دهد» اسم‌ يحيي‌ در انجيل‌ «يوحنا» بود «كه‌ تصديق‌ كننده» حقانيت‌ «كلمه‌اي‌ است‌ از جانب‌ الله» يعني‌: تصديق‌ كننده‌ عيسي‌(ع) است‌. عيسي‌(ع) را«كلمه‌ الله» ناميدند زيرا او با كلمه‌ «كن» از سوي‌ خداي‌ سبحان‌ به ‌وجود آمد.چنين‌ بود كه‌ يحيي‌(ع) به‌دنيا آمد و به‌ نزديك‌ بودن‌ بعثت‌ عيسي‌(ع) مژده‌ داد، وعيسي‌(ع) در زمان‌ وي‌ مبعوث‌ شد. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ يحيي‌ پسرخاله‌ عيسي‌(ع) و اولين‌ كسي‌ بود كه‌ به‌ وي‌ ايمان‌ آورد و تصديقش‌ كرد. همچنين‌ يحيي‌ «سيد است ‌و حصور» سيد: كسي‌ است‌ كه‌ با بردباري، بزرگواري‌ و پرهيزكاري، بر قوم‌ خويش ‌سيادت‌ و سروري‌ مي‌كند. حصور: كسي‌ است‌ كه‌ از زنان، خوددار و پرهيزنده‌است‌. آري‌! يحيي‌(ع) از نزديكي‌ به‌ زنان‌ محصور بود و مانند ديگر مردان‌ با آنان ‌مقاربت‌ نمي‌كرد، يا به ‌سبب‌ آن‌ كه‌ بر اين‌ كار قادر نبود، يا از روي‌ زهد و عفت ‌نفس، خود را از اين‌ كار باز مي‌داشت‌.
قاضي‌ عياض‌ در كتاب‌ «شفاء» مي‌گويد: «بدان ‌كه‌ كناره‌گيري‌ يحيي‌ از زنان، به‌ سبب‌ آن‌ نبود كه‌ او آلت‌ مردي‌ نداشت‌ زيرا اين‌ نقيصه‌اي‌ است‌ كه‌ لايق‌ شأن‌انبيا(ع) نيست، بلكه‌ معناي‌ آن‌ اين‌ است‌ كه‌ او از گناهان‌ معصوم‌ بود، گويي‌ ازنزديكي‌ به‌ گناه‌ باز داشته‌ مي‌شد». «و» يحيي‌ «پيامبري‌ از شايستگان‌ است» يعني‌: او پيامبري‌ است‌ كه‌ فرايض‌ و تكاليف‌ الهي‌ و حقوق‌ مردم‌ را ادا مي‌كند. اين‌ دومين‌ مژده‌ در مورد يحيي‌(ع) بعد از بشارت‌ به‌ تولد وي‌ است‌.
 
سوره سبأ آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَلَهُ الْحَمْدُ فِي الْآخِرَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همه‌ ستايش‌ها خدايي‌ راست‌ كه‌ آنچه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌ از آن‌ اوست» يعني‌: تمام‌ آنچه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌، ملك‌ او و تحت‌ تصرف ‌اوست‌، آنچه‌ بخواهد با آنها مي‌كند و هرگونه‌ كه‌ اراده‌ كند، در آنها حكم ‌مي‌راند. پس‌ ستايش‌ خداوند متعال‌ در برابر «آنچه‌ كه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌»، همانا به‌ معناي‌ ستايش‌ او در برابر نعمتهايي‌ است‌ كه‌ با آفرينش‌ آنها بر خلق‌ خويش ‌منت‌ نهاده ‌است‌ چنان‌كه‌ اين‌ ستايش‌، به‌ معناي‌ ستايش‌ او در برابر صفات‌ كمالي‌اي‌ مانند قدرت‌ و حكمت‌ و علم‌ و تجربه‌ است‌ كه‌ در بندگان‌ آفريده ‌است‌، علم‌ و تجربه‌اي‌ كه‌ آنان‌ را الزاما به‌ اين‌ حقيقت‌ مي‌رساند كه‌ او آفريننده‌ آسمانها و زمين ‌مي‌باشد. «حمد» عبارت‌ است‌ از: ستايش‌ نيكو براي‌ خداوند(ج) در برابر صفات‌ و افعال‌ زيباي‌ وي‌ و تفسير آن‌ در سوره‌ فاتحه‌ گذشت‌.
«و در آخرت‌ نيز ستايش‌ از آن‌ اوست» يعني‌: از آن‌ اوست‌ ستايش‌ و سپاس‌ و ثنا از سوي‌ بندگانش‌ در سراي‌ آخرت‌؛ آن‌گاه‌ كه‌ به‌ بهشت‌ درآيند چنان‌كه‌ خداوند(ج) در حكايت‌ از سخن‌ آنان‌ در بهشت‌ مي‌فرمايد:  (وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ): (و گفتند: همه‌ ستايشها از آن‌ خداوندي‌ است‌ كه‌ وعده‌ خويش‌ به‌ ما را راست‌ گردانيد) «الزمر/74». پس‌ ستوده‌ مطلق‌ در آخرت‌ نيز اوست‌ چنان‌كه‌ ستوده‌ مطلق‌ در دنيا نيز همو مي‌باشد و مالك‌ آخرت‌ اوست‌ چنان‌كه‌ مالك‌ دنيا نيز اوست‌ «و اوست‌ حكيم» كه‌ به‌ حكمت‌ و استواري‌، كار هر دو سرا را سامان‌ بخشيده‌ است‌ «آگاه» است‌ به‌ كار آفرينش‌ خويش‌ در هر دو سراي‌ دنيا و آخرت‌.
 
سوره سبأ آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاءِ وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ الرَّحِيمُ الْغَفُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنچه‌ در زمين‌ فرو مي‌رود مي‌داند» از آب‌، يا گنجها، يا اجسام‌ مردگان‌، يا دفينه‌هاي‌ ديگر «و مي‌داند آنچه‌ از آن‌ بر مي‌آيد» از كشت‌ها و سبزي‌ها، جانداران‌، فلزات‌، آب‌ چشمه‌ها و غيره‌ «و مي‌داند آنچه‌ از آسمان‌ فرود مي‌آيد» از فرشتگان‌ و كتابها به‌سوي‌ پيامبرانش‌ و نيز از باران‌ و برف‌ و تگرگ‌ و صاعقه‌ و بركت‌هاي‌ وي ‌«و مي‌داند آنچه‌ در آسمان‌ بالا مي‌رود» از فرشتگان‌، اعمال‌ بندگان‌، بخارها، دودها، پرندگان‌ و وسايل‌ نقليه‌ هوايي‌ و فضايي‌[1] «و اوست‌ مهربان» به‌ بندگانش‌؛ با فرود آوردن‌ آنچه‌ كه‌ بدان‌ نياز دارند «آمرزنده» است‌ گناهانشان‌ را.
شهيد سيد قطب‌: در تفسير «في‌ظلال‌القرآن‌» مي‌گويد: «با تلاوت‌ اين‌ آيه‌، انسان‌ خود را با كلماتي‌ اندك‌، در برابر صفحه‌ عريض‌ و پهناوري‌ از حقيقت‌ مي‌بيند، بناگاه‌ خود را در برابر انبوه‌ بزرگ‌ اشياء، حركات‌، احجام‌، اشكال ‌تابلوها، معاني‌، تصاوير و حالت‌هاي‌ شگفت‌ آسا و تكان‌ دهنده‌اي‌ مي‌يابد كه ‌هرگز تصور و خيال‌ انسان‌ در برابر آنها تاب‌ ايستادگي‌ ندارد. اگر تمام‌ اهل‌ زمين ‌زندگي‌ خويش‌ را تماما وقف‌ اين‌ كنند تا آنچه‌ را كه‌ فقط اين‌ آيه‌ كريمه‌ در اين ‌كلمات‌ اندك‌ به‌ آن‌ اشاره‌ مي‌كند، بر شمارند، يقينا از شمارش‌ و كاوش‌ در آنها درمي‌مانند! آري‌! چه‌ بسيار چيزهاي‌ بي‌شماري‌ هستند كه‌ در يك‌ لحظه‌ واحد در زمين‌ فرو مي‌روند؟ چه‌ بسيار چيزهايي‌ كه‌ از آن‌ بيرون‌ مي‌آيند؟ چه‌ بسيار چيزهايي‌ كه‌ در همين‌ يك‌ لحظه‌ از آسمان‌ فرود مي‌آيند؟ و چه‌ چيزهاي‌ بسياري‌ كه‌ در آن‌ بالا مي‌روند.
چه‌ كسي‌ مي‌تواند تصو