 است‌. به‌قولي ‌ديگر: مستقر آن‌ در زير عرش‌ است‌. و به‌قول‌ ابن‌كثير: مراد قرارگاه‌ زماني‌ آن‌، يعني‌ وقت‌ به‌پايان‌ آمدن‌ سير و گردش‌ آن‌ در روز قيامت‌ است‌ «اندازه‌ آفريني خداوند غالب‌ دانا اين‌ است» كه‌ خورشيد جهانتاب‌ را با قاعده‌ و قرار معيني‌ به‌جريان‌ انداخته‌ و بنابراين‌، اين‌ سياره‌ به‌طور ثابتي‌ در منازل‌ معين‌ خود ـ از «حمل‌» تا «حوت‌» ـ در گردش‌ است‌.
 
	سوره يس آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْقَمَرَ قَدَّرْنَاهُ مَنَازِلَ حَتَّى عَادَ كَالْعُرْجُونِ الْقَدِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ ماه‌ نيز منزل‌هايي‌ مقرر داشته‌ايم» منازل‌ ماه‌ عبارت‌ از بيست‌وهشت ‌منزلگاهي‌ است‌ كه‌ ماه‌ هر شب‌ در يكي‌ از آن‌ منزلگاه‌ها فرود مي‌آيد. گفتني‌ است‌كه‌ اين‌ منزلگاه‌ها معروف‌ و شناخته‌ شده‌ بوده‌ و عبارت‌ است‌ از: سرطان‌، بطين‌، ثريا، دبران‌، هقعه‌، هنعه‌، ذراع‌ مبسوطه‌، نثره‌، طرف‌، جبهه‌، زبره‌، صرفه‌، عوا، سماك‌الاعزل‌، غفر، زباني‌، اكليل‌، قلب‌، شوله‌، نعائم‌، بلده‌، سعدالذابح‌، سعدبلع‌، سعد سعود، سعد اخبيه‌، فرغ‌ مقدم‌، فرغ‌ مؤخر و رشاء[3]. مراد از «منزل‌»، مسافتي‌ است‌ كه‌ ماه‌ آن‌ را در يك‌ شبانه‌روز طي‌ مي‌كند به‌ طوري‌كه‌ ماه‌ برحسب ‌تفاوت‌ اين‌ منازل‌، در اولين‌ شب‌ طلوع‌ خود به‌شكل‌ قوس‌ باريكي‌ ظاهر مي‌شود سپس‌ در شب‌ دوم‌ و شبهاي‌ بعدي‌ ـ برحسب‌ ارتفاع‌ منازل‌ ـ آرام‌آرام‌ بر حجم ‌نور خود مي‌افزايد تا نور آن‌ در شب‌ چهاردهم‌ كامل‌ مي‌شود آن‌گاه‌ باز نور آن‌ رو به‌ كاهش‌ مي‌گذارد تا اين‌كه‌ در آخر ماه‌ به‌ شكل‌ اول‌ خود بازمي‌گردد: «تا آن‌كه ‌چون‌ شاخك‌ خشكيده‌ ديرينه‌ خرما برگردد» يعني‌: ماه‌ در منازل‌ خود سير مي‌كند تا چون‌ به‌ آخر برسد، باريك‌ و مقوس‌ و كوچك‌ شده‌ بسان‌ شاخه‌ خشكيده ‌ديرينه‌اي‌ مي‌شود. عرجون‌: اصل‌ شاخه‌اي‌ است‌ كه‌ ميوه‌ خرما بر آن‌ قرار دارد وآن‌ شاخه‌ زردرنگ‌ و عريضي‌ است‌ كه‌ كج‌ و مقوس‌ شده‌ و خوشه‌هاي‌ خرما از آن‌ مي‌افتد سپس‌ شاخك‌ خشكيده‌ بر درخت‌ خرما باقي‌ مي‌ماند.
 
[3] نامها عربي‌ است‌.سوره يس آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ لَا الشَّمْسُ يَنبَغِي لَهَا أَن تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سَابِقُ النَّهَارِ وَكُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نه‌ خورشيد را مي‌سزد كه» در سرعت‌ حركت‌ «به‌ ماه‌ برسد» تا با آن‌ در شب‌ يكجا شود زيرا هر يك‌ از خورشيد و ماه‌، از خود مدار و گذرگاه‌ مستقل‌ وجداگانه‌اي‌ دارند و يكي‌ از آنها نمي‌تواند در مسير ديگري‌ داخل‌ شود، هرچند در ديد چشم‌، خورشيد از قمر در هر ماه‌ يك‌بار سبقت‌ مي‌گيرد «و نه‌ شب‌ بر روز پيشي‌ جويد» يعني‌: شب‌ نيز بر روز سبقت‌ نمي‌گيرد بلكه‌ به‌ دنبال‌ روز مي‌آيد پس‌ هريك‌ از آنها در وقت‌ خويش‌ مي‌آيند و از رفيق‌ خويش‌ سبقت‌ نمي‌گيرند. ابن‌كثير مي‌گويد: «ميان‌ شب‌ و روز هيچ‌گونه‌ فاصله‌ و انقطاعي‌ وجود ندارد بلكه ‌هر يك‌ از آنها بي‌ هيچ‌ مهلتي‌ به‌ دنبال‌ ديگري‌ مي‌آيد و اين‌ است‌ معني‌ اين‌ بخش ‌از آيه‌». «و هر كدام‌ از آنها» يعني‌: هر يك‌ از خورشيد و ماه‌ و شب‌ و روز «در فلكي‌ شناورند» فلك‌ (سپهر) عبارت‌ از: مسير دايره‌وي‌ سياره‌ است‌. آري‌! هريك‌ از خورشيد و ماه‌ در سپهر خود در فضا شناورند چنان‌كه‌ ماهي‌ در آب ‌شناور است‌ پس‌ خورشيد در مدار خود كه‌ نيم‌ قطر آن‌ (93) ميليون‌ مايل‌ است‌ وچرخش‌ آن‌ در يك‌ سال‌ به‌پايان‌ مي‌رسد، سير مي‌كند و قمر در هر ماه‌ پيرامون‌ زمين‌ يك‌ دور مي‌زند و نيم‌ قطر آن‌ (24) هزار مايل‌ است‌ و زمين‌ نيز در يك ‌سال ‌يك ‌بار بر محور خورشيد و در شبانه‌روزي‌ يك ‌بار بر محور خود مي‌چرخد. و ازآنجا كه‌ خورشيد به ‌اندازه‌ يك‌ درجه‌ در روز سير مي‌كند ولي‌ ماه‌ به‌مقدار (13) درجه‌ پس‌ هيچ‌ يك‌ از آنها به‌ ديگري‌ نرسيده‌ و مزاحم‌ سير فلكي‌ يك‌ديگر نمي‌شوند به‌ همين‌ جهت‌، هيچ‌يك‌ از آنها نور ديگري‌ را نيز در حجاب‌ قرار نمي‌دهند، جز به‌ ندرت‌ در هنگامي‌ كه‌ خورشيدگرفتگي‌ (كسوف) يا ماه‌گرفتگي ‌(خسوف) روي‌ مي‌دهد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4197.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:4198.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:4199.txt"> آيه  43-44</a><a class="text" href="w:text:4200.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:4201.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:4202.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:4203.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:4204.txt"> آيه  49</a><a class="text" href="w:text:4205.txt"> آيه  50</a><a class="text" href="w:text:4206.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:4207.txt"> آيه  52</a><a class="text" href="w:text:4208.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:4209.txt">آيه  54</a></body></html>سوره يس آيه  41
‏متن آيه : ‏
‏ وَآيَةٌ لَّهُمْ أَنَّا حَمَلْنَا ذُرِّيَّتَهُمْ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نشانه‌اي‌ ديگر براي‌ آنان» بر قدرت‌ ما «اين‌كه‌: ما نسل‌ بني‌آدم‌ را در كشتي ‌گرانبار» يعني‌: بر كشتي‌هاي‌ مملو از كالا و مسافر «سوار كرديم» بدين‌ گونه‌، خداي‌ عزوجل‌ با اين‌ نعمت‌ بزرگ‌ نيز بر بشر منت‌ مي‌گذارد. به‌قولي‌ معني‌ اين ‌است‌: ما پدران‌ و اجداد بني‌آدم‌ را در كشتي‌ نوح‌(ع) حمل‌ كرديم‌.
 
	سوره يس آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ وَخَلَقْنَا لَهُم مِّن مِّثْلِهِ مَا يَرْكَبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مانند آن‌ براي‌ ايشان‌ مركوبهاي‌ ديگري‌ كه‌ بر آن‌ سوار مي‌شوند آفريديم» به‌قولي‌: مراد از آن‌: شتر است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را ـ به‌ موازات‌ آفرينش ‌كشتي‌ در بحر ـ براي‌ سواريشان‌ در بيابان‌ آفريد، بدين‌ جهت‌، شتر در عرف‌ عرب‌ «كشتي‌ بيابان‌» ناميده‌ مي‌شود. يا شايد اين‌ آيه‌ مباركه‌ اشاره‌اي‌ به‌ ماشين‌ها، قطارها، هواپيماها و فضاپيماهاي‌ جديد است‌. و نظير اين‌ آيه‌ است‌: «و اسبان‌ واستران‌ و درازگوشان‌ را آفريد تا بر آنها سوار شويد و مايه‌ تجمل‌ نيز هست‌ و نيز چيزهاي‌ ديگري‌ كه‌ شما نمي‌دانيد مي‌آفريند» «نحل/8» كه‌ تفسير آن‌ گذشت‌.
 
سوره يس آيه  43‏متن آيه : ‏‏ وَإِن نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيخَ لَهُمْ وَلَا هُمْ يُنقَذُونَ ‏
 آيه  44‏متن آيه : ‏‏ إِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعاً إِلَى حِينٍ ‏
‏ترجمه : ‏
«و اگر بخواهيم‌، غرقشان‌ مي‌كنيم» همراه‌ با كشتي‌ها در اعماق‌ درياها «پس» اگر بخواهيم‌ غرقشان‌ كنيم‌؛ «برايشان‌ هيچ‌ فريادرسي‌ نباشد» كه‌ به‌ فريادشان‌ برسد «و نه‌ نجات‌ داده‌ مي‌شوند» از اين‌ بلا «جز» به‌ جهت‌ «رحمتي‌ از جانب‌ ما» يعني‌: هيچ‌كس‌ آنان‌ را نجات‌ نمي‌دهد ولي‌ گاهي‌ به‌ جهت‌ رحمتي‌ از سوي‌ خويش‌، به‌نجاتشان‌ فرمان‌ مي‌دهيم‌ «و برخورداري‌ا