» يعني‌: و به‌ سبب‌ اين‌كه‌ مي‌خواهيم‌ باز هم‌ آنان‌ را از زندگاني‌ دنيا «تا زماني‌ معين» كه‌ هنگام‌ مرگ‌ است‌ برخوردار سازيم‌.آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَاراً فَلَمَّا أَضَاءتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لاَّ يُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه :
«مثل‌ آنان‌ همچون‌ مثل‌ كسي‌ است‌ كه‌ به‌ سختي‌ آتشي‌ بر افروخت‌ و همين‌ كه‌ آتش‌ پيرامونش‌ را روشنايي‌ داد، خدا نورشان‌ را برد و در ميان‌ تاريكيهايي‌ كه‌ نمي‌بينند رهايشان‌ كرد» ابن‌مسعودt و جمعي‌ديگر از صحابه‌(رض) در تفسير اين‌ آيه‌ كريمه ‌گفته‌اند: «بعد از هجرت‌ رسول‌ خدا ص به‌ مدينه‌؛ گروهي‌ از مردم‌ در ظاهر اسلام ‌را پذيرفته‌ ولي‌ در باطن‌ امر نفاق‌ را پيشه‌ خويش‌ ساختند، بدين‌ سبب‌ خداي‌عزوجل‌ فرمود: داستان‌ آنان‌ همانند داستان‌ كسي‌ است‌ كه‌ گرفتار ظلمت‌ و تاريكي‌شده‌ و آتشي‌ را برمي‌افروزد و اين‌ آتش‌ پيرامون‌ وي‌ را روشن‌ مي‌سازد، به‌ طوري‌كه‌ مي‌تواند اطرافش‌ را ببيند تا بدينوسيله‌ از افتادن‌ در آنچه‌ كه‌ موجب ‌آزار وي‌ مي‌شود بپرهيزد، در اين‌ اثنا آتش‌ وي‌ خاموش‌ مي‌شود و در نتيجه‌ او حيران‌ و مبهوت‌ برجاي‌ خود مي‌ايستد و نمي‌داند كه‌ چگونه‌ خود را از اشياي‌ موذي‌ پيرامونش‌ حفظ نمايد! اين‌ است‌ حال‌ منافقي‌ كه‌ در ظلمت‌ شرك‌ به ‌سرمي‌برد و همين‌كه‌ اسلام‌ را پذيرفت‌ و حلال‌ را از حرام‌ و خير را از شر باز شناخت‌ و از اين‌ نعمتها برخوردار گشت، بناگاه‌ كافر مي‌شود و حالش‌ چنان‌ واژگون‌ مي‌گردد كه‌ حلال‌ را از حرام‌ و خير را از شر باز نمي‌شناسد».
امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «تشبيه‌ در اينجا در نهايت‌ درستي‌ و صحت‌ است‌ زيرا منافقان‌ در آغاز با ايمان‌ خود نوري‌ را كسب‌ كردند، ولي‌ سرانجام‌ اين‌ نور را با نفاق‌ خود از بين‌ برده‌ و در سرگرداني‌ و گمراهي‌ بزرگي‌ غوطه‌ور شدند چراكه‌ هيچ‌سرگرداني‌اي‌ بزرگتر از سرگرداني‌ در دين‌ نيست‌».
 
سوره آل عمران آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ رَبَّنَا آمَنَّا بِمَا أَنزَلَتْ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
حواريون‌ در ادامه‌ گفتند: «پروردگارا! به‌ آنچه‌ نازل‌ كرده‌اي‌ ايمان‌ آورديم‌ و ازپيامبرت‌ پيروي‌ كرديم، پس‌ ما را در زمره‌ گواهان» بر وحدانيت‌ خويش‌ و تصديق ‌پيامبرت‌ «بنويس» و قرار بده‌.
سوره يس آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّقُوا مَا بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَمَا خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ آنان» يعني‌: به‌ كفار «گفته‌ شود: از آنچه‌ كه‌ پيش‌ روي‌ شماست ‌بترسيد» يعني‌: از آفات‌ و حوادث‌ و عذاب‌ دنيا كه‌ پيش‌ روي‌ شماست‌، حذر كنيد و پروا داريد «و از آنچه‌ پشت‌ سر شماست» از عذاب‌ در آخرت‌ نيز پروا داريد «باشد كه‌ مشمول‌ رحمت‌ شويد» آري‌! وقتي‌ به‌ آنان‌ چنين‌ گفته‌ مي‌شود، روي‌ برتافته‌ و از رحمت‌ خداوند متعال‌ اعراض‌ مي‌كنند.
	سوره يس آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ آيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كَانُوا عَنْهَا مُعْرِضِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هيچ‌ آيتي‌ از آيات‌ پروردگارشان» يعني‌: هيچ‌ آيتي‌ از آيات‌ قرآن‌ «برايشان‌ نمي‌آيد» كه‌ برهان‌ حقانيت‌ توحيد و حجت‌ روشن‌ راست‌گويي‌ پيامبران‌(ع) است‌؛ «جز اين‌كه‌ از آن‌ رويگردان‌ بوده‌اند» و به‌ آن‌ هيچ‌ التفاتي‌ نكرده‌اند.
 	سوره يس آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقَكُمْ اللَّهُ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا أَنُطْعِمُ مَن لَّوْ يَشَاءُ اللَّهُ أَطْعَمَهُ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ آنان» يعني‌: به‌ كافران‌ «گفته‌ شود: از آنچه‌ خدا به‌ شما روزي‌ داده‌ انفاق‌ كنيد» يعني‌: از اموال‌ خود بر فقرا صدقه‌ كنيد «كافران‌ به‌ مؤمنان‌ مي‌گويند» ازروي‌ استهزا و تحقير و تمسخر به‌ اين‌ سخنشان‌ «آيا كسي‌ را اطعام‌ كنيم‌ كه‌ اگر خدا مي‌خواست‌ طعامش‌ مي‌داد» يعني‌: خداوند (ج)او را فقير مي‌سازد، باز ما بياييم‌ و او را اطعام‌ كنيم‌؟! در اين‌ صورت‌، آيا بر خلاف‌ خواسته‌ خداوند (ج)عمل‌ نكرده‌ايم‌؟!
مشركان‌ از مسلمانان‌ شنيده‌ بودند كه‌ مي‌گفتند: در حقيقت‌ روزي‌دهنده‌ خداي‌ عزوجل‌ است‌ و او هر كه‌ را بخواهد، توانگر مي‌سازد و هركه‌ را بخواهد، فقير مي‌گرداند. لذا آنها از روي‌ جدال‌ ناروا گفتند: ما با مشيت‌ خداوند (ج)همراهي‌ كرده‌ و بنابراين‌، كسي‌ را كه‌ او خود طعامش‌ نداده‌ است‌، اطعام‌ نمي‌كنيم‌! ترديدي‌ نيست‌ كه‌ اين‌ سخن‌، مغالطه‌ و مجادله‌اي‌ ناروا و باطل‌ از سوي‌ آنان‌ است‌ زيرا خداي‌ سبحان‌ برخي‌ از خلقش‌ را توانگر و برخي‌ را فقير گردانيده‌؛ و به‌ غني ‌فرمان‌ داده‌ كه‌ فقير را اطعام‌ كند تا او را به‌وسيله‌ مالي‌ كه‌ به‌ وي‌ داده‌، مورد ابتلا و آزمايش‌ قرار دهد كه‌ آيا شكر مي‌گزارد و صدقه‌ مي‌كند يا خير؟ همين‌ طور فقير را به‌ فقر مبتلا گردانيده‌ تا او را بيازمايد كه‌ آيا صبر مي‌كند و تلاش‌ و كوشش‌ و قناعت ‌و توكل‌ مي‌ورزد یا خير؟ «شما جز در گمراهي‌ آشكاري‌ نيستيد» يعني‌: كفار مي‌گويند: شما در اين‌ سخنتان‌ كه‌ از آنچه‌ خداوند (ج)به‌ شما روزي‌ داده‌، بخشش‌كنيد ـ با وجود اين‌ اعتقادتان‌ كه‌ روزي‌دهنده‌ خود خداوند (ج)است‌ ـ در گمراهي‌ آشكاري‌ قرار داريد زيرا ما را به‌ چيزي‌ امر مي‌كنيد كه‌ مخالف‌ مشيت ‌الهي‌ است‌!. همچنين‌ جايز است‌ كه‌ اين‌ جمله‌ پاسخي‌ به‌ كفار باشد: يعني‌ اي‌ مشركان‌! اين‌ استدلال‌ شما مغالطه‌ و گمراهي‌ آشكاري‌ است‌. يا ممكن‌ است‌ اين‌ جمله‌ حكايت‌ از جواب‌ مؤمنان‌ به‌ آنان‌ باشد. كه‌ ابن‌كثير اين‌ قول‌ را ضعيف ‌پنداشته‌ است‌.
 
	سوره يس آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كافران‌ مي‌گويند: اين‌ وعده» اي‌ كه‌ شما به‌ ما در مورد قيامت‌، عذاب‌ و پيوستن‌ به‌ بهشت‌ يا دوزخ‌ مي‌دهيد «كي‌ فرامي‌رسد؟ اگر راست‌ مي‌گوييد» اي‌ مؤمنان‌ در اين‌ سخن‌ و در اين‌ وعده‌ خويش‌؟. آنها اين‌ سؤال‌ را از روي‌ استهزا و تمسخر به‌ مؤمنان‌ مطرح‌ كردند.
خداوند متعال‌ در پاسخشان‌ مي‌فرمايد:
 
	سوره يس آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَهُمْ يَخِصِّمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز يك‌ بانگ‌ تند را انتظار نمي‌كشند» و آن‌ دميدن‌ اول‌ اسرافيل‌(ع) در صور است‌ كه‌ تمام‌ اهالي