 حق‌ تعالي، عيسي‌(ع) را بدون‌ وفات‌ و خواب‌ به‌ آسمان‌ برد». طبري‌ نيز همين‌ قول‌ را اختياركرده، از ابن‌ عباس‌ك نيز همين‌ قول‌ به‌ صحت‌ رسيده، امام‌ شوكاني‌ نيز بر همين ‌معني‌ تأكيد مي‌كند و قول‌ صحيح‌ نزد محققان‌ از علما نيز همين‌ است‌. «و بالابرنده‌ توام‌ به‌سوي‌ خويش» در آسمان، و بدين‌گونه‌ نگه‌دارنده‌ توام‌ از آسيب‌ كفار واين‌ كه‌ به‌ تو دست‌ يابند، يا تو را به‌ قتل‌ رسانند «و پاك‌ كننده‌ توام‌ از كساني‌ كه‌ كافرشده‌اند» يعني‌: پاك‌ كننده‌ توام‌ از مجاورت‌ با كفار؛ با بالابردنت‌ به‌سوي‌آسمان، دور كردنت‌ از آنان‌ و نجات‌ دادنت‌ از آنچه‌ كه‌ تو را بدان‌ متهم‌ مي‌كردند «و برترگرداننده‌ پيروان‌ تو تا روز قيامت‌ بر كافران‌ هستم» يعني‌: كساني‌ را كه‌ از تو وپيامت‌ پيروي‌ كرده‌اند تا روز قيامت‌ بر كافران‌ برتري‌ مي‌دهم‌. مراد از ايشان، نخبه‌ياران‌ و پيروان‌ عيسي‌(ع) هستند كه‌ زياده‌ روي‌ در تقديس‌ وي‌ را به‌ جايي‌ نرساندند كه‌ او را خدا بخوانند. همچنين‌ در اين‌ زمره‌اند مسلمانان‌ زيرا ايشان‌ نيز از آنچه‌عيسي‌(ع) آورد، پيروي‌ نموده‌ و او را ـ بي‌ هيچ‌ غلو و زياده‌ روي‌اي‌ ـ به‌ اوصافي‌كه‌ سزاوار آن‌ است‌ توصيف‌ كردند. به‌ قولي‌ ديگر معني‌ آيه‌ كريمه‌ اين‌ است‌: نصاراي‌ پيرو عيسي‌(ع)، پيوسته‌ و مدام‌ بر نسلهاي‌ باقي‌مانده‌ از يهوديان‌ غالبند زيرا يهوديان‌ به‌ عيسي‌(ع) كفر ورزيدند، و غلبه‌ نصاري‌ بر آنان‌ با قوت‌ و عزت‌ وپيروزي‌ آنهاست‌ ـ والله اعلم‌. «آن‌گاه‌ بازگشت‌ شما به‌سوي‌ من‌ است‌ و در آنچه‌ در آن‌ اختلاف‌ ورزيديد بين‌ شما داوري‌ مي‌كنم» در روز قيامت‌.
 
سوره يس آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ اصْلَوْهَا الْيَوْمَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«امروز به‌سبب‌ كفري‌ كه‌ مي‌ورزيديد، به‌ آن‌ درآييد» يعني‌: امروز به‌سبب‌ كفرتان‌ به‌ خداوند (ج)در دنيا و پيرويتان‌ از شيطان‌ و پرستش‌ بتان‌، به‌ آن‌ درآييد، گرماي ‌آن‌ را تحمل‌ كرده‌ و انواع‌ عذاب‌ را در آن‌ بچشيد.
 
	سوره يس آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«امروز بر دهانهايشان» يعني‌: بر دهانهاي‌ كفار «مهر مي‌نهيم» به‌ مهرنهادني‌ كه‌ قدرت‌ سخن ‌گفتن‌ را از آنان‌ سلب‌ مي‌كند «و دستهايشان‌ با ما سخن‌ مي‌گويند وپاهايشان‌ به‌ آنچه‌ مي‌كردند، گواهي‌ مي‌دهند» تا بدانند كه‌ آن‌ اعضايي‌ كه‌ در دنيا كمك‌ و ياور آنها در ارتكاب‌ معاصي‌ و نافرمانيهاي‌ خداوند متعال‌ بود، امروز گواهي‌ عليه‌ آنها شده‌ است‌ و هر عضوي‌ به‌ آنچه‌ كه‌ در دنيا از آن‌ سر زده‌، ناطق‌ و گويا گرديده‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ انس‌بن‌مالك‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «بنده‌ در روز قيامت‌ مي‌گويد: پروردگارا! عليه‌ خود شاهدي‌ جز نفس‌ خود را اجازه‌ نمي‌دهم‌ (نمي‌پذيرم)! خداوند (ج)به‌ او مي‌گويد: امروز خودت‌ به‌ حسابرسي‌ بر خودت‌ بسنده‌ هستي‌ و كافي‌ است‌ كه‌ كرام‌الكاتبين ‌گواهان‌ تو باشند. آن‌گاه‌ بر دهانش‌ مهر نهاده‌ شده‌ و به اعضا و اندامهايش‌ گفته‌ مي‌شود: به‌نطق‌ درآييد! پس‌ اندامهاي‌ وي‌ به‌ اعمالش‌ ناطق‌ مي‌گردند، سپس‌ مهر از دهانش‌ برداشته‌ مي‌شود. در اين‌ هنگام‌ او خطاب‌ به‌ اعضايش‌ مي‌گويد: دور باشيد و گم‌وگور شويد اي‌ اعضاي‌ من‌! آخر من‌ از جاي‌ شما اين ‌چنين‌ دفاع‌ مي‌كردم‌».
 
	سوره يس آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ نَشَاء لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بخواهيم‌، هرآينه‌ چشمانشان‌ را نابود مي‌كنيم» يعني‌: در دنيا ديدگانشان‌ را از بين‌ برده‌ و چشمانشان‌ را به‌ وضعي‌ قرار مي‌دهيم‌ كه‌ نه‌ شكافي‌ در آنها نمودار باشد و نه‌ پلكي‌ سپس‌ آنان‌ را فرو مي‌گذاريم‌ تا در كوري‌ دست‌وپا زنند و راه‌ هدايت‌ را نبينند «پس‌ در راه‌ بر هم‌ پيشي‌ مي‌جويند» يعني‌: شتابان‌ به‌سوي‌ راه‌ نجات‌ مي‌شتابند تا در آن‌ روان‌ گردند «ولي‌ از كجا مي‌توانند ببينند» زيرا بينايي‌اي ‌ندارند؟ بنابراين‌، قادر به‌ ديدن‌ نمي‌باشند.
	سوره يس آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ نَشَاء لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيّاً وَلَا يَرْجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بخواهيم‌، هرآينه‌ آنان‌ را بر جايشان‌ مسخ‌ مي‌كنيم» يعني‌: اگر بخواهيم‌، آفرينش‌ آنها را بر جايشان‌ به‌ آفرينشي‌ ديگر تبديل‌ كرده‌ و تغيير مي‌دهيم‌ و آنها را سنگ‌ و جماد، يا چهارپاياني‌ مانند خوكها و بوزينه‌ها مي‌گردانيم‌ «آن‌گاه‌ نه‌مي‌توانند از آنجا بگذرند» به‌ پيش‌ روي‌ خويش‌ «و نه‌ برگردند» به‌ پشت‌ سر خويش‌.حسن‌ مي‌گويد: «يعني‌ آنان‌ را بر سر جايشان‌ مي‌نشانيم‌ پس‌ نه‌ مي‌توانند كه‌ به‌پيش‌روي‌ خويش‌ بروند و نه‌ مي‌توانند به‌ پشت‌ سر خويش‌ برگردند». به‌قولي‌ ديگر معني ‌اين‌ است‌: اگر بخواهيم‌، آنان‌ را در همان‌ مكاني‌ كه‌ در آن‌ مرتكب‌ معصيت‌ شده‌اند، مسخ‌ مي‌كنيم‌. ولي‌ حق‌ تعالي‌ به‌سبب‌ رحمت‌ گسترده‌اي‌ كه‌ بر خلقش‌ دارد، چنين‌ نكرد.
	سوره يس آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كه‌ را عمر دراز دهيم‌، او را در خلقت‌ نگونسار مي‌كنيم» يعني‌: به‌ هر كس‌ عمر طولاني‌اي‌ بدهيم‌، خلقت‌ و رفتارش‌ را دگرگون‌ كرده‌ و او را به‌ حالي‌ معكوس ‌نسبت‌ به‌ حال‌ اولش‌ ـ كه‌ نيرومندي‌ و طراوت‌ بود ـ قرار مي‌دهيم‌، به‌طوري‌ كه ‌به‌جاي‌ قوت‌، ضعف‌ و به‌جاي‌ جواني‌ و خرمي‌، پيري‌ و فرتوتي‌ بر وي‌ مستولي ‌شود «آيا تعقل‌ نمي‌كنند؟» در اين‌كه‌ هر كس‌ بر اين‌ كار قادر باشد، بي‌گمان‌ او بر از بين ‌بردن‌ ديدگان‌ و مسخ‌ كردن‌ و برانگيختن‌ مجدد نيز تواناست‌؟.
 
	سوره يس آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما به‌ او» يعني‌: به‌ پيامبر خويشص «شعر نياموخته‌ايم» به‌ اين‌ ترتيب‌، خداوند متعال‌ اين‌ امر را نفي‌ مي‌كند كه‌ قرآن‌ شعر باشد و باز با همين‌ جمله‌، اين ‌امر را نفي‌ مي‌كند كه‌ پيامبرش‌ شاعر باشد زيرا قرآن‌ از نظر لفظ و معني‌ با شعر همانندي‌اي‌ ندارد، چرا كه‌ قرآن‌ كلامي‌ موزون‌، مقفي‌ و متخيل‌ نيست‌ و نه ‌الزامات‌ و تخيلات‌ شاعرانه‌ سزاوار شأن‌ پيامبر‌ص و متناسب‌ با مأم