هُمْ وَهُمْ لَهُمْ جُندٌ مُّحْضَرُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«و جز الله معبوداني‌ گرفتند» از بتان‌ و مانند آنها و هدفشان‌ از پرستش‌ آن‌ معبودان‌ اين‌ است‌: «تا مگر ياري‌ شوند» از سوي‌ آن‌ معبودان‌ باطل‌ در هنگام ‌بحرانها و سختي‌ها در حالي‌كه‌ از آنها هيچ‌ فايده‌اي‌ متصور نبوده‌ و نيست‌، چراكه‌: «توانايي‌ ياري‌دادنشان‌ را ندارند» يعني‌: آنچه‌ ثابت‌ و مسلم‌ است‌، اين‌ است‌ كه ‌اميدها و انتظارات‌ كفار از معبودان‌ باطلشان‌ بي‌پايه‌ و اساس‌ است‌ زيرا معبودانشان ‌بر چيزي‌ قدرت‌ نداشته‌ و نمي‌توانند در هيچ‌ چيز ياريشان‌ دهند بلكه‌ آنها ضعيف‌تر و ذليل‌تر از آن‌ هستند كه‌ بر ياري‌ دادنشان‌ توانايي‌ داشته‌ باشند و حتي‌ اگر كسي ‌نسبت‌ به‌ خود آنها هم‌ قصد بدي‌ داشته‌ باشد، از خود دفاع‌ كرده‌ نمي‌توانند چراكه ‌آنها جماداتي‌ بي‌عقل‌ و شعور بيش‌ نيستند پس‌ پندارشان‌ در حق‌ بتان‌ بس‌ پندار خامي‌ است‌! «و آنانند» يعني‌: كفارند «كه‌ براي‌ آنها» يعني‌: براي‌ بتان‌ «لشكري ‌حاضر شده‌اند» در دنيا و از بتان‌ دفاع‌ مي‌كنند اما آن‌ بتان‌ بي‌جان‌ توان ‌ياري‌دادنشان‌ را ندارند. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: خدايان‌ دروغين‌ در روز قيامت‌ براي‌ پرستشگران‌ خود لشكري‌ هستند و با آنان‌ در دوزخ‌ احضار مي‌شوند اما نمي‌توانند برخي‌ از برخي‌ ديگر دفاع‌ كنند.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ مسلم‌ و ترمذي‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «خداوند (ج)در روز قيامت‌ مردم‌ را در يك‌ مكان‌ واحد گرد مي‌آورد، سپس‌ بر آنان‌ نمايان‌ مي‌شود و مي‌گويد: هان‌! بدانيد كه‌ هر انسان‌ بايد از معبود خويش‌ پيروي‌ كند پس‌ براي‌ صاحب‌ صليب‌، صليبش‌ و براي‌ صاحب‌ تصاوير، تصاويرش‌ و براي‌ پرستشگر آتش‌، آتشش‌ نمايان‌ ساخته‌ مي‌شود آن‌گاه‌ از آنچه ‌مي‌پرستيده‌اند پيروي‌ مي‌كنند (در رفتن‌ به‌سوي‌ دوزخ) و فقط مسلمانان‌ باقي ‌مي‌مانند».
 
سوره يس آيه  76
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَا يَحْزُنكَ قَوْلُهُمْ إِنَّا نَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ گفتارشان‌ تو را اندوهگين‌ نگرداند» زيرا بت‌ پرستان‌ خواه‌ناخواه‌ مي‌گويند: بتان‌ خدايان‌ ما بوده‌ و در عبوديت‌ شركاي‌ خدا هستند و نظير اين‌ از سخنان‌ باطل‌... چون‌ نسبت‌ شاعر دادن‌ به‌ پيامبر‌ص كه‌ نسبت‌ دهنده‌ آن‌ كسي‌ از سران‌ قريش‌ به‌نام‌ عقبه‌بن‌ابي‌معيط بود «بي‌گمان‌ ما آنچه‌ را پنهان‌ مي‌كنند و آنچه‌ را آشكار مي‌كنند» از دشمني‌ خويش‌ «مي‌دانيم» پس‌ به‌ زودي‌ آنان‌ را در برابر انديشه‌ وعملشان‌ جزا خواهيم‌ داد.
 
	سوره يس آيه  77
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده» و ندانسته‌ «است‌ انسان» هر انساني‌ از جمله‌ كساني‌ كه‌ از رستاخيز منكرند و سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ مي‌باشند «كه‌ ما او را از نطفه‌اي‌ آفريديم‌» يعني‌: از ذره‌اي‌ حقير از آب‌ مني‌ «پس‌ بناگاه‌ او جدل‌كننده‌ آشكار شده‌ است‌» يعني‌: آيا انسان‌ نديده‌ و نينديشيده‌ است‌ كه‌ ما او را از ضعيف‌ترين‌ چيز آفريديم‌ اما او بناگاه ‌با ما در امري‌ جدل‌ و ستيزه‌ مي‌كند كه‌ در آن‌ امر، حجت‌ها و برهانهاي‌ روشن‌ ما بر وي‌ اقامه‌ شده‌ است‌ و آن‌ عبارت‌ از: رستاخيز و زنده ‌شدن‌ پس‌ از مرگ‌ است‌.
 
	سوره يس آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ وَضَرَبَ لَنَا مَثَلاً وَنَسِيَ خَلْقَهُ قَالَ مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» اين‌ انسان‌ منكر رستاخيز «براي‌ ما مثلي‌ زد و آفرينش‌ خود را فراموش‌ كرد» يعني‌: در باره‌ ما داستاني‌ غريب‌ را همچون‌ مثل‌ مطرح‌ كرد و آن‌ عبارت‌ از: انكارش‌ از زنده‌ كردن‌ مردگان‌ از سوي‌ ما است‌ اما فراموش‌ كرد كه‌ خود وي‌ را ما آفريده‌ايم‌. پس‌ «گفت‌: چه‌كسي‌ استخوانها را ـ درحالي‌كه‌ چنين‌ پوسيده‌اند ـ از نو زنده‌ مي‌گرداند؟» اين‌ انسان‌ كودن‌، قدرت‌ خداي‌ بي‌مثال‌ را بر قدرت‌ بنده‌ قياس‌كرد و از آنجا كه‌ كار زنده‌ كردن‌ در توان‌ بشر نيست‌، منكر اين‌ شد كه‌ خداوند (ج)نيز بتواند استخوانهاي‌ كهنه‌ و پوسيده‌ را از نو زنده‌ گرداند.
فرموده‌ حق‌ تعالي‌: (مَنْ يُحْيِي الْعِظَامَ وَهِيَ رَمِيمٌ)   دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ استخوانها داراي‌ حيات‌ هستند و با مردن‌ نجس‌ مي‌شوند. و اين‌ قول‌ ابوحنيفه‌: است‌ كه‌ علم‌ جديد نيز مؤيد آن‌ مي‌باشد.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ گفته‌اند: ابي‌بن‌خلف‌ جمحي‌ استخوان‌ پوسيده‌اي‌ را نزد رسول‌‌خدا‌ص آورد و آن‌ را در پيش‌ رويشان‌ ريزريز كرد و آن‌گاه‌ گفت‌: اي‌ محمد‌ص! آيا خداوند (ج)اين‌ را پس‌ از آن‌كه‌ پوسيده‌ و پاشان‌ شده‌ است‌، مجددا زنده‌ مي‌كند؟ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: آري‌! خداوند (ج)اين‌ را مجددا زنده‌ مي‌كند و تو را مي‌ميراند، سپس‌ زنده‌ات‌ مي‌كند آن‌گاه‌ تو را به‌ آتش‌ جهنم‌ وارد مي‌كند. همان‌ بود كه‌ اين‌ آيات‌ نازل‌ شد.
 
سوره يس آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ يُحْيِيهَا الَّذِي أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّةٍ وَهُوَ بِكُلِّ خَلْقٍ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو: همان‌ كسي‌ كه‌ نخستين‌ بار آنها را پديد آورد، زنده‌شان‌ مي‌گرداند» يعني‌: همان‌ ذاتي‌ كه‌ آفرينش‌ استخوانها را نخستين‌بار آغاز كرد در حالي‌كه‌ هيچ‌ نمونه ‌پيشيني‌ براي‌ آنها وجود نداشت‌، همو آنها را مجددا زنده‌ مي‌گرداند «و او به‌ هرگونه‌ آفرينشي‌ داناست» و هيچ‌ امر پوشيده‌اي‌ بر وي‌ پنهان‌ نمي‌ماند و هيچ‌ چيز ـ چه‌ پيش‌ از آفرينش‌ و چه‌ بعد از آن‌، چه‌ به‌ اجمال‌ و چه‌ به‌ تفصيل‌ ـ از حيطه‌ علم‌ وي‌ بيرون‌ نيست‌. ابن‌ كثير مي‌گويد: «يعني‌ او مي‌داند كه‌ استخوانها در كجاي ‌زمين‌ پاشان‌ و پراكنده‌ شده‌اند».
 
	سوره يس آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي جَعَلَ لَكُم مِّنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ نَاراً فَإِذَا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همو كه‌ برايتان‌ از درخت‌ سبز آتشي‌ پديد آورد» همچنان‌ قادر است‌ كه‌ اين‌ انسان‌ را مجددا زنده‌ گرداند. بدين‌ گونه‌ است‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ با آنچه‌ كه‌ انسانها از بيرون ‌آوردن‌ آتش‌ سوزان‌ از چوب‌ سبز تروتازه‌ مشاهده‌ مي‌كنند، بر وحدانيت‌ و قدرت‌ خويش‌ بر زنده‌ كردن‌ مردگان‌، استدلال‌ مي‌كند.
آري‌! دو درخت‌ وجود دارد به‌نام‌ «مرخ‌» و «عفار» كه‌ اگر از آنها دو چوب ‌سبز و تازه‌ را ببريد و يكي‌ از آنها را به‌ ديگري‌ بزنيد، آتش‌ از آنها بيرون‌ مي‌جهد. و اين‌ روشنترين‌ دليل‌ بر قدرت‌ خداوند (ج)به‌ زنده‌ كردن‌ پس‌ از 