رگ‌ است‌ زيرا خداوند (ج)در اين‌ نمونه‌ از قدرت‌ بي‌مثال‌ خويش‌، آب‌ و آتش‌ و چوب‌ را با هم ‌يكجا كرده‌ است‌ به‌ طوري‌كه‌ نه‌ آب‌ آتش‌ را خاموش‌ مي‌كند و نه‌ آتش‌ چوب‌ را مي‌سوزاند. پس‌ پديدآوردن‌ يك‌ چيز از ضد آن‌، شگرف‌ترين‌ نمونه‌ بر مقوله ‌قدرت‌ است‌. همچنان‌ محتمل‌ است‌ كه‌ معني‌ چنين‌ باشد: خداوند (ج)براي‌ شما بهره‌گيري‌ از هيزم‌ را ميسر و آماده‌ كرد «كه‌ بناگاه‌ از آن‌ درخت‌ آتش‌ مي‌افروزيد» براي‌ پخت‌وپز و گرمازايي‌، بعد از آن‌كه‌ سبز و خرم‌ بوده‌ است‌.
	سوره يس آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُم بَلَى وَهُوَ الْخَلَّاقُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كسي‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ را آفريده‌، توانا نيست‌ بر اين‌كه‌ باز مانند آنها را بيافريند؟» يعني‌: قطعا كسي‌ كه‌ بر آفرينش‌ پديده‌هاي‌ بس‌ بزرگي‌ چون‌ آسمانها و زمين‌ قادر باشد، همو به‌طريق‌ اولي‌ بر اعاده‌ و بازآفريني‌ بشري‌ كه‌ از نظر شكل‌ وهيأت‌، كوچك‌ و از نظر نيرو ضعيف‌ است‌، نيز توانا مي‌باشد «چرا» يعني‌ بگو: چرا پروردگار متعال‌ قادر نباشد، قطعا قادر است‌ «اوست‌ آفرينشگر دانا» يعني‌: او بر اين‌ كار تواناست‌ زيرا او به‌ كاملترين‌ و تمامترين‌ وجه‌، بسيار آفرينشگر و بسيار دانا مي‌باشد.
 
سوره يس آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«شأن‌ الله جز اين‌ نيست‌ كه‌ چون‌ آفرينش‌ چيزي‌ را اراده‌ كند، همين‌ است‌ كه‌ به‌ آن ‌مي‌گويد: باش‌ پس‌ بي‌درنگ‌ موجود مي‌شود» بي‌آن‌كه‌ ايجاد آن‌ چيز اصلا بر چيز ديگري‌ متوقف‌ باشد.
اين‌ تمثيلي‌ است‌ بر تأثير قدرت‌ حق‌ تعالي‌ بر نافذ كردن‌ مرادش‌، بدون‌ درنگ‌ و تأخير و بدون‌ وابسته ‌بودن‌ به‌ مقدمات‌ عملي‌ و به‌كارگيري‌ ابزارها. البته‌ در نظر داشت‌ اين‌ قدرت‌ بي‌مثال‌ الله(ج)است‌ كه‌ شبهه‌ قياس‌ قدرت‌ وي‌ بر قدرت‌ خلقش‌را از پايه‌ ابطال‌ مي‌كند.
	سوره يس آيه  83
‏متن آيه : ‏
‏ فَسُبْحَانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ پاك‌ است‌ آن‌ كسي‌ كه‌ ملكوت‌ هر چيزي‌ در دست‌ اوست» يعني‌: ملكيت‌ همه ‌اشياء و قدرت‌ تصرف‌ در آنها ـ به‌ هرگونه‌ كه‌ بخواهد و اراده‌ كند ـ از آن ‌حق‌ تعالي‌ و فقط در نزد اوست‌ و كليدهاي‌ همه‌ چيزها به‌ دست‌ بلاكيف‌ او مي‌باشد. ابن‌كثير مي‌گويد: «ملك‌ و ملكوت‌، مانند رحمت‌ و رحموت‌ و جبر و جبروت‌، در معني‌ يك‌ چيز است‌». گفتني‌ است‌ كه‌ جمهور مفسران‌ نيز بر اين ‌معني‌ اتفاق‌ نظر دارند. نسفي‌ مي‌گويد: «افزودن‌ واو و تا در ملكوت‌ با هدف ‌افزودن‌ در معني‌ ملكيت‌ است‌». «و به‌سوي‌ اوست‌ كه‌ بازگردانده‌ مي‌شويد» نه ‌به‌سوي‌ غير وي‌. و اين‌ در سراي‌ آخرت‌ بعد از رستاخيز است‌.
بدين‌ گونه‌، ملاحظه‌ كرديم‌ كه‌ محور سوره‌ مباركه‌ «يس‌»، اثبات‌ رسالت ‌پيامبر‌ص، اظهار حكمت‌ و بيان‌ مضمون‌ آن‌، تبيين‌ مواقف‌ مردم‌ در قبال‌ آن‌ و اثبات‌ توحيد و معاد است‌.
سوره آل عمران آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند، خداوند مزدشان‌ رابه‌تمامي» يعني‌: به‌ طور كامل‌ و فراهم‌ شده‌ «به‌ آنان‌ مي‌دهد» با نيلشان‌ به‌ سعادت ‌و آرامش‌ در دنيا و بهشت‌ در آخرت‌ «و خداوند بيدادگران‌ را دوست‌ ندارد» اين، كنايه‌ از خشم‌ خداوند متعال‌ بر آنهاست‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4241.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:4242.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:4243.txt">آيه  3-4</a><a class="text" href="w:text:4244.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4245.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4246.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4247.txt">آيه  8-9</a><a class="text" href="w:text:4248.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:4249.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:4250.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:4251.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:4252.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:4253.txt"> آيه  15-16-17</a><a class="text" href="w:text:4254.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:4255.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:4256.txt"> آيه  20</a><a class="text" href="w:text:4257.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:4258.txt">آيه  22-23</a><a class="text" href="w:text:4259.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:4260.txt">وجه‌ تسميه‌:﴿ سوره‌ صافات ﴾</a></body></html>سوره صافات آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ وَالصَّافَّاتِ صَفّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ صف‌ بستگان‌ به‌ صف‌ بستني» مراد از آنها: فرشتگاني‌اند كه‌ در نماز خود در آسمانها، مانند صف‌ بستن‌ خلق‌ در نمازشان‌ در دنيا، صف‌ مي‌بندند. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: آن‌ فرشتگان‌ بالهاي‌ خود را در هوا همچون‌ پرندگان ‌به ‌انتظار فرمان‌ الهي‌ مي‌گسترانند كه‌ هر چه‌ بخواهد به‌ آنان‌ فرمان‌ دهد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص درباره‌ كيفيت‌ صف‌ بستن‌ فرشتگان ‌فرمودند: «آيا چنان‌كه‌ فرشتگان‌ در نزد پروردگارشان‌ صف‌ مي‌بندند، صف ‌نمي‌بنديد؟ اصحاب‌ گفتند: فرشتگان‌ در نزد پروردگارشان‌ چگونه‌ صف ‌مي‌بندند؟ فرمودند: صفوف‌ متقدم‌ را تمام‌ و كامل‌ گردانيده‌ و در صف‌ تنگ‌ و فشرده‌ به‌هم‌ مي‌چسبند».
 
	سوره صافات آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ زجر كنندگان‌ كه‌ به‌ سختي‌ زجر مي‌كنند» يعني‌: سوگند به‌ فرشتگاني ‌كه‌ ابرها را به‌ شدت‌ مي‌رانند. اعراب‌ وقتي‌ با صداي‌ خود بر شتر و گوسفند نهيب ‌زنند، مي‌گويند: «زجرت‌ الإبل‌ و الغنم‌».
 
سوره صافات آيه  3‏متن آيه : ‏‏ فَالتَّالِيَاتِ ذِكْراً ‏
 آيه  4‏متن آيه : ‏‏ إِنَّ إِلَهَكُمْ لَوَاحِدٌ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ تلاوت‌كنندگان‌ ذكر» يعني‌: سوگند به‌ فرشتگاني‌ كه‌ قرآن‌ و غير آن‌ ازكتابهاي‌ آسماني‌ را مي‌خوانند و اين‌ كتابها را از نزد خداي‌ عزوجل‌ براي ‌پيامبران‌‡ مي‌آورند. آري‌! سوگند به‌ همه‌ اين‌ فرشتگان‌: «كه‌ قطعا خداي‌ شما يگانه‌ است» و شريكي‌ ندارد.
 
	سوره صافات آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پروردگار آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ ميان‌ آنهاست» از مخلوقات‌. يعني‌: وجود اين ‌مخلوقات‌ بر اين‌ شكل‌ بديع‌، از آشكارترين‌ دلايل‌ بر وجود و بر قدرت ‌پروردگاري‌ است‌ كه‌ آفريننده‌ و مالك‌ همه‌ اينهاست‌ «و پروردگار مشرقهاست» يعني‌: حق‌ تعالي‌، آفريدگار، مدير و مدبر طلوعگاهها 