 بد است‌ منزلگاه‌ متكبران» يعني‌: دوزخ‌ چه‌ بد منزلگاه‌ هميشگي‌اي‌ براي‌ آنهاست‌.
 
	آيه  73
‏متن آيه : ‏
‏ وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ از پروردگارشان‌ پروا داشته‌اند، گروه‌گروه‌ به‌سوي‌ بهشت‌ سوق‌ داده‌ شوند» يعني‌: فرشتگان‌ ايشان‌ را همراه‌ با اعزاز و تشريف‌ و تكريم‌ ـ بر مبناي ‌تفاوت‌ مراتبشان‌ در شرف‌ و برتري‌ درجه‌ ـ به‌ سوي‌ بهشت‌ راهنمايي‌ مي‌كنند. ابن‌كثير مي‌گويد: «آنها را سوار بر اسب‌هايي‌ نجيب‌ ـ با نهايت‌ اعراز و اكرام‌ ـ به‌سوي‌ بهشت‌ مي‌برند». «تا چون‌ بدان‌ رسند، در حالي‌ كه‌ درهاي‌ آن‌ گشوده‌ شده ‌است» براي‌ استقبالشان‌ «و نگهبانان‌ آن‌ به‌ ايشان‌ مي‌گويند: سلام‌ بر شما» يعني‌:شما از هرگونه‌ آفتي‌ به‌ سلامت‌ هستيد «پاك‌ شديد» در دنيا و به‌ پليديهاي‌ شرك‌ و معاصي‌ آلوده‌ نگشتيد. يا معني‌ اين‌ است‌: خوش‌ آمديد «به‌ آن» يعني‌: به‌ بهشت‌؛ «درآييد جاودانه» كه‌ در آن‌ نه‌ مرگي‌ به‌ شما مي‌پيوندد و نه‌ فنايي‌.
سبب‌ اين‌كه‌ درهاي‌ جهنم‌ پس‌ از رسيدن‌ دوزخيان‌ به‌ آن‌ باز ساخته‌ مي‌شود در حالي‌كه‌ با رسيدن‌ بهشتيان‌ به‌ بهشت‌ درهاي‌ آن‌ از قبل‌ به‌رويشان‌ باز گرديده‌ است‌؛ همانا اعزاز و اكرام‌ و احترام‌ بهشتيان‌ است‌. پس‌ اين‌ تعبير مفيد اين‌ پيام‌ است‌ كه ‌بهشت‌ از قبل‌، انتظار وصولشان‌ را مي‌كشد، بدين‌ جهت‌، در باب‌ ورود بهشتيان‌ به‌بهشت‌، حرف‌ «و» در (وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا) اضافه‌ شد تا اين‌ معني‌ را برساند. چنان‌كه ‌در تفسير «المنير» آمده‌ است‌.
در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «من‌ اولين‌ كسي‌ هستم كه‌ در بهشت‌ را مي‌كوبد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عمربن‌ خطاب‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «از شما هيچ‌كسي‌ نيست‌ كه‌ وضو گرفته‌ و وضوي‌ خويش‌ را كامل‌ مي‌گرداند، سپس‌ مي‌گويد: أشهد أن‌ لا إله‌ إلا الله وأن‌ محمدا عبده‌ و رسوله‌؛ جز اين‌كه‌ هر هشت‌ در بهشت‌ به‌روي‌ او باز ساخته‌ مي‌شود تا از هر دري‌ كه‌ مي‌خواهد، به‌ آن‌ وارد شود». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «ميان‌ هر دو لنگه‌ در از درهاي‌ بهشت‌، به‌ اندازه‌ مسير چهل‌ سال‌ راه‌ است‌».
 
آيه  74
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنَا وَعْدَهُ وَأَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشَاء فَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گويند» بهشتيان‌ «سپاس‌ خدايي‌ را كه‌ وعده‌اش‌ را در حق‌ ما راست‌ گردانيد» با برانگيختن‌ مجدد و پاداش‌ دادنمان‌ به‌ بهشت‌ «و سرزمين‌ را به‌ ما ميراث‌ داد» يعني‌: سرزمين‌ بهشت‌ را. گويي‌ بهشت‌ از ديگران‌ به‌ آنان‌ رسيده‌ است‌ و آنها مالك‌ آن ‌شده‌ و در آن‌ تصرف‌ كرده‌اند. آري‌! در حديث‌ شريف‌ نيز آمده‌ است‌ كه‌ اهل‌ بهشت ‌از اهل‌ دوزخ‌ جايگاههايشان‌ را در بهشت‌ به‌ ميراث‌ مي‌برند اما اهل‌ دوزخ‌ از اهل ‌بهشت‌ جايگاههايشان‌ را در دوزخ‌ به‌ ميراث‌ نمي‌برند. «از هر جاي‌ آن‌ بهشت‌ كه‌بخواهيم‌، جاي‌ مي‌گيريم» يعني‌: در آن‌، هر چه‌ از منازل‌ بخواهيم‌ و در هرجا كه‌ بخواهيم‌، برمي‌گيريم‌ «چه‌ نيك‌ است‌ پاداش‌ عمل‌كنندگان» يعني‌: بهشت‌ به‌ عنوان ‌پاداش‌ عمل‌كنندگان‌، چه‌ نيكو پاداشي‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ معاذ(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «كليد بهشت‌ لا اله‌ الا الله است‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4570.txt">آيه  75</a><a class="text" href="w:text:4571.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:4572.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:4573.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4574.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4575.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4576.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4577.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4578.txt">وجه‌ تسميه‌:﴿سوره‌ غافر﴾</a></body></html>سوره آل عمران آيه  86
‏متن آيه : ‏
‏ كَيْفَ يَهْدِي اللّهُ قَوْماً كَفَرُواْ بَعْدَ إِيمَانِهِمْ وَشَهِدُواْ أَنَّ الرَّسُولَ حَقٌّ وَجَاءهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چگونه‌ خداوند قومي‌ را كه‌ بعد از ايمانشان‌ كافر شدند، هدايت‌ مي‌كند؟ با آن‌ كه ‌شهادت‌ دادند كه‌ اين‌ رسول، برحق‌ است‌ و برايشان‌ دلايل‌ روشن‌ آمد» يعني‌: بعيداست‌ كه‌ خداوند(ج) قومي‌ را به‌سوي‌ حق‌ هدايت‌ كند كه‌ بعد از ايمان‌ آوردن‌ وگواهي‌ دادن‌ به‌ حقانيت‌ پيامبر اكرم‌ص و بعد از آمدن‌ دلايل‌ روشن‌ از كتاب‌ خداي‌سبحان‌ و معجزات‌ پيامبرص، و بعد از شناخت‌ آنها از اين‌ دلايل‌ و آگاهي‌ از مقتضيات‌ آن، به‌ كفر برگشتند «و خداوند قوم‌ بيدادگر را هدايت‌ نمي‌كند» كه‌ مرتدان ‌از دين‌ برگشته، از آن‌ جمله‌ اند. شكي‌ نيست‌ كه‌ گناه‌ مرتد بزرگتر از گناه‌ كسي‌است‌ كه‌ بر كفر باقي‌ مانده‌ و اصلا اسلام‌ را نپذيرفته‌ است‌ زيرا مرتد، حق‌ را شناخته ‌و سپس‌ از روي‌ عناد و تمرد از آن‌ روي‌ برتافته‌ و سبب‌ ايجاد شك‌ و شبهه‌ در دين‌گرديده‌ است‌.
 
آيه  75
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَقُضِيَ بَيْنَهُم بِالْحَقِّ وَقِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و فرشتگان‌ را مي‌بيني‌ كه‌ پيرامون‌ عرش» يعني‌: در حالي‌كه‌ آن‌ را در ميان‌ گرفته‌ و بدان‌ احاطه‌ كرده‌اند؛ «همراه‌ با ستايش‌، پروردگارشان‌ را تسبيح‌ مي‌گويند» يعني‌: در حالي‌ عرش‌ را در ميان‌ گرفته‌اند كه‌ سپاسگزارانه‌ و حمدگويان‌، تسبيح‌ او را بر زبان‌ دارند و مي‌گويند: «سبحان‌الله‌ و بحمده‌». «و ميانشان» يعني‌: ميان ‌پيامبران‌‡ و امت‌هايشان‌، يا ميان‌ اهل‌ بهشت‌ و اهل‌ دوزخ ‌ «به‌ حق‌ حكم ‌مي‌شود» با وارد نمودن‌ بعضي‌ از آنها به‌ بهشت‌ و بعضي‌ از آنها به‌ دوزخ‌. امام ‌رازي‌ گفته‌ است‌: «يعني‌ ميان‌ فرشتگان‌ به‌ حق‌ حكم‌ مي‌شود». «و گفته‌ مي‌شود: ستايش‌ خدايي‌ را كه‌ پروردگار عالميان‌ است» گويندگان‌: مؤمنان‌ بهشتي‌اي‌ هستند كه ‌خداي‌ عزوجل‌ را در برابر داوري‌ به‌ حقي‌ كه‌ ميان‌ ايشان‌ و اهل‌ دوزخ‌ كرده‌ است‌، ستايش‌ مي‌گويند. به‌قولي‌: گويندگان‌ فرشتگانند كه‌ خداي‌ عزوجل‌ را بر عدالت ‌وي‌ در حكمش‌ و داوري‌ حق‌ وي‌ در ميان‌ بندگانش‌ و بر به ‌پايان ‌رساندن‌ وي‌ كار را ـ ب