 او از كساني‌ است‌ كه‌ استقامت‌ ورزيده‌ است‌».
	آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
فرشتگان‌ در هنگام‌ احتضار مؤمنان‌ به‌ ايشان‌ مي‌گويند: «ما در زندگي‌ دنيا و در آخرت‌ اولياي‌ شما هستيم» يعني‌: ما در امور دنيا و آخرت‌، عهده‌دار نگهباني‌ و ياريگري‌ شما هستيم‌ لذا شما به‌ هر مرام‌ نيكي‌ نايل‌ شده‌ و از هر بيمي‌ نجات ‌مي‌يابيد. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است‌: ما در دنيا نگهبانان‌ اعمال‌ شما و در آخرت ‌دوستان‌ شما هستيم‌ كه‌ در آن‌ براي‌ شما شفاعت‌ كرده‌ و از شما با اكرام‌ و اعزاز پذيرايي‌ مي‌كنيم‌ و همين‌طور شما را از وحشت‌ قبور، از هول‌ و هراس‌ نفخه‌ صور و از صحنه‌هاي‌ هولناك‌ رستاخيز و نشور، در امنيت‌ و انس‌ و فارغ‌ بالي‌ تمام‌ قرار داده‌، شما را از «صراط» به‌ سلامت‌ گذرانده‌ و به‌ بهشت‌هاي‌ پر ناز و نعمت ‌مي‌رسانيم‌ «و هر چه‌ دلهايتان‌ خواهش‌ داشته‌ باشد، در آنجا براي‌ شما فراهم‌ است» از انواع‌ لذتها و نعمتها «و در آنجا آنچه‌ درخواست‌ كنيد» از خواهشها و آرزوها «شما راست» بي‌هيچ‌ دغدغه‌ و دلهره‌اي‌.
 
آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ نُزُلاً مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ميهماني‌اي‌ از جانب‌ الله آمرزگار مهربان‌ است» نزل‌: آنچه‌ كه‌ براي‌ بهشتيان‌ در حال‌ فرود آمدنشان‌ به‌ بهشت‌ از روزي‌ و ميهماني‌ آماده‌ ساخته‌ مي‌شود.
اينها همه‌، از سخنان‌ فرشتگان‌ به‌ استقامت‌ ورزان‌ مؤمن‌ است‌.
 
	آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلاً مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحاً وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كيست‌ نيكوتر به‌ اعتبار سخن» يعني‌: كسي‌ نيكوسخن‌تر و خوشگفتارتر نيست‌ «از آن‌ كس‌ كه‌ مردم‌ را به‌سوي‌ الله» يعني‌: به‌سوي‌ توحيد و طاعت‌ وي ‌«دعوت‌ كرد» پس‌ دعوت‌ به‌سوي‌ الله(ج)، بهترين‌ سخني‌ است‌ كه‌ يك‌ انسان‌ به‌انسان‌ ديگري‌ مي‌گويد «و» كيست‌ نيكوتر به‌ اعتبار سخن‌ از آن‌ كس‌ كه‌ «عمل ‌صالح‌ كرد و گفت‌: من‌ از مسلمانانم» و تسليم‌ و منقاد پروردگارم‌ مي‌باشم‌. پس‌ هركس‌ كه‌ ميان‌ دعوت‌ بندگان‌ به‌سوي‌ شريعت‌ خداي‌ سبحان‌ و عمل‌ شايسته‌ ـ كه‌ انجام‌ فرايض‌ خداوند (ج) به‌همراه‌ اجتناب‌ از محرمات‌ وي‌ است‌ ـ جمع‌ كرد و در دين‌ خويش‌ از مسلمين‌ بود نه‌ از غير ايشان‌، قطعا هيچ‌ كس‌ از او نيكوسخن‌تر، نيكوروش‌تر و بيش‌ ثواب‌تر در عملش‌ نيست‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌ كه‌: اين‌ آيه‌كريمه‌ در شأن‌ مؤذنان‌ نازل‌ شده ‌است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عمر(رض) نيز آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا‌ص فرمودند: «خدايا! بر مؤذنان‌ بيامرز» و اين‌ دعا را سه‌بار تكرار كردند. به‌قولي ‌ديگر: اين‌ آيه‌ كريمه‌ در باره‌ خود پيامبر اكرم‌ص نازل‌ شد؛ چنان‌كه‌ نقل‌ شده‌ است‌ كه‌: «هر وقت‌ حسن‌ بصري‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ را مي‌خواند، مي‌گفت‌: او رسول‌‌خدا‌ص است‌، او حبيب‌ خدا(ج)  است‌، او ولي‌ خدا(ج) است‌، او برگزيده‌ خدا(ج) است‌، او بهترين‌ خلق‌ خدا(ج) است‌، به‌ خدا(ج) سوگند كه‌ او دوست‌داشته‌ترين‌ اهل‌ زمين‌ در نزد حق‌ تعالي‌ است‌ كه‌ به‌ دعوتش‌ لبيك‌ گفت‌ ومردم‌ را نيز به‌سوي‌ آنچه‌ كه‌ خودش‌ اجابت‌ كرده‌ بود، دعوت‌ كرد». اما حق‌ اين‌ است‌ كه‌ اين‌ آيه‌كريمه‌، عام‌ است‌ و هر دعوتگري‌ به‌سوي‌ خداوند (ج)  را شامل ‌مي‌شود.
از اين‌ آيه كريمه‌ دانسته‌ مي‌شود كه‌ دعوتگران‌ راه‌ الله(ج)  ناگزير بايد عمل‌ صالح‌ـ يعني‌ اداي‌ فرايض‌، بسيار انجام ‌دادن‌ نوافل‌ و مستحبات‌، اجتناب‌ از محرمات‌، اعلام‌ اعتقاد صريح‌ خود در همه‌ امور عقيدتي‌ و اخلاص‌ عمل‌ براي‌ خداوند (ج) را ـ با هم‌ جمع‌ كنند.
 
	آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نيكي‌ و بدي‌ برابر نيست» يعني‌: نيكي‌اي‌ كه‌ خداوند (ج)  به‌ آن‌ راضي‌ است ‌و بر آن‌ پاداش‌ مي‌دهد، با بدي‌اي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را ناپسند داشته‌ و بر آن ‌مجازات‌ مي‌كند، يكسان‌ نيست‌. به‌قولي‌: مراد از «حسنه‌» در اينجا، مدارا و گذشت‌ و مراد از «سيئه‌» خشونت‌ و درشتي‌ است‌. «به‌ شيوه‌اي‌ كه‌ نيكوتر است‌ دفع ‌كن»  يعني‌: بدي‌ بدكار را به‌ نيكوترين‌ شيوه‌اي‌ كه‌ دفع‌ آن‌ ممكن‌ است‌، دفع‌ كن‌؛ مانند گفتن‌ سخني‌ خوش‌ و نيكو در برابر سخن‌ بد، تقديم‌ نيكي‌ در برابر بدي‌، گذشت‌ در برابر گناه‌، صبر و شكيبايي‌ در برابر خشم‌ و خشونت‌ و چشم ‌پوشيدن‌ از لغزشهاي‌ ديگران‌ و تحمل‌ ناخوشي‌ها و دوست ‌نداشتني‌هاي‌ آنان‌... كه‌ اگر اين ‌شيوه‌ را در اخلاق‌ و تعامل‌ با ديگران‌ در پيش‌ گيري‌: «بناگاه‌ كسي‌ كه‌ ميان‌ تو و ميان ‌او دشمني‌ است‌، گويي‌ دوستي‌ مهربان‌ است» يعني‌: اگر بدي‌ را با اين‌ شيوه‌ نيكو دفع‌ كني‌، دشمن‌ كينه‌توز برايت‌ مانند دوستي‌ دلسوز مي‌شود.
مقاتل‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه ‌كريمه‌ مي‌گويد: «اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره ‌ابوسفيان ‌بن‌ حرب‌ نازل‌ شد كه‌ دشمن‌ رسول‌اكرم‌ص بود ولي‌ با خويشاوندي‌اي‌ كه ‌ميان‌ او و ايشان‌ صورت‌ گرفت‌، دوست‌ ايشان‌ گرديد و سپس‌ مسلمان‌ شد و در اسلام‌ يار و ياور ايشان‌ گرديد و به‌ وسيله‌ خويشاوندي‌ نيز با ايشان‌ پيوند مهرباني‌ و صميميت‌ برقرار كرد».
اين‌ آيه‌ كريمه‌ ادب‌‌آموز دعوتگران‌ راه‌ خدا(ج)  است‌ كه‌ بايد در دعوتشان ‌به‌سوي‌ وي‌، به‌ اين‌ اخلاق‌ متعالي‌ آراسته‌ باشند و نيز اين‌ آيه‌ كريمه‌ ناظر بر همه‌ مردم‌ است‌ كه‌ بايد اين‌ روش‌ پسنديده‌ اخلاقي‌ را سرلوحه‌ تعامل‌ اجتماعي‌ خويش ‌قرار دهند.
 
آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ فِرَاشاً وَالسَّمَاء بِنَاء وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقاً لَّكُمْ فَلاَ تَجْعَلُواْ لِلّهِ أَندَاداً وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ خدايي‌» را بپرستيد «كه‌ زمين‌ را براي‌ شما فرشي‌» گسترده‌ ساخت‌ كه‌ برآن‌ قرار مي‌گيريد «و آسمان‌ را بنايي‌» استوار «قرار داد» كه‌ چون‌ گنبدي‌ بر فرازدنيايتان‌ افراشته‌ شده‌ است‌ «و از آسمان‌ آبي‌ فرود آورد؛ و بدان‌ از ميوه‌ها رزقي‌ براي‌شما بيرون‌ آورد» يعني: از آن‌ انواع‌ رنگارنگي‌ از ميوه‌ها و نباتات‌ را براي