ست‌ مي‌گوييد» در اين‌ كه‌ محمدص قرآن‌ را از نزدخود برساخته‌ است‌ زيرا شما نيز همانند او عرب‌ و فصيح‌ و بليغ‌ هستيد. سوره: بخشي‌ از قرآن‌ است‌ كه‌ داراي‌ اول‌ و آخر مي‌باشد و حداقل‌ آن‌ سه‌ آيه‌ است‌.
 
سوره آل عمران آيه  106
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكْفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! برايشان‌ در روز قيامت‌ عذابي‌ سهمگين‌ است‌؛ «روزي‌ كه‌ چهره‌هايي‌ سفيدو چهره‌هايي‌ سياه‌ شود» يعني‌: هنگامي‌ كه‌ از قبرهايشان‌ برانگيخته‌ مي‌شوند، چهره‌هاي‌ مؤمنان‌ سپيد و چهره‌هاي‌ كفار سياه‌ است‌ «اما سياهرويان» به‌ آنان‌ گفته‌مي‌شود: «آيا بعد از ايمانتان‌ كافر شديد؟ پس‌ به‌ سزاي‌ آن‌ كه‌ كفر مي‌ورزيديد، عذاب ‌را بچشيد» سياهرويان‌ بنابرقولي‌: اهل‌ كتاب، به‌ قولي‌: مرتدان، به‌ قولي‌: منافقان ‌و به‌ قولي‌ ديگر: مبتدعان‌ اند.
 
	سوره زخرف آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ إِنَاثاً أَشَهِدُوا خَلْقَهُمْ سَتُكْتَبُ شَهَادَتُهُمْ وَيُسْأَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مدعي‌ شدند كه‌ فرشتگان‌ كه‌ خود بندگان‌ خداي‌ رحمانند، مادينه‌اند» يعني: سخن‌ سابق‌ مشركان‌ كه‌ گفتند: فرشتگان‌ دختران‌ خدايند، متضمن‌ فساد ديگري‌ نيز هست‌ و آن‌ اين‌ ادعاست‌ كه‌ گويي‌ فرشتگان‌ مادينه‌اند در حالي‌كه‌ فرشتگان‌ مخلوقات‌ نوراني‌اي‌ هستند كه‌ به‌ نري‌ و مادگي‌ و خنثي‌ بودن‌ وصف‌ نمي‌شوند «آيا آفرينش‌ آنها را شاهد بوده‌اند؟» يعني: آيا در هنگام‌ آفرينش‌ خداوند متعال‌ حاضر بوده‌اند تا به‌ اين‌ امر كه‌ فرشتگان‌ مادينه‌اند، گواهي‌ بدهند؟! يا معني‌ اين‌ است: آيا آفرينش‌ فرشتگان‌ را ديده‌اند تا گواهي‌ بدهند كه‌ آنها مادينه‌اند؟ «اين‌ گواهي‌ اينان ‌به‌زودي‌ نوشته‌ خواهدشد» در ديوان‌ اعمالشان‌ تا در برابر آن‌ مجازات‌ شوند «و پرسيده‌ خواهند شد» از اين‌ بهتان‌ در روز قيامت‌.
ابن‌منذر در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از قتاده‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفت: جمعي‌ از منافقان‌ گفتند: خداوند با جن‌ خويشاوندي‌ كرده ‌است‌ و از اين‌ خويشاوندي‌ فرشتگان‌ پديد آمده‌اند!! پس‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ در رد سخنشان‌ نازل‌ شد.
 
	سوره زخرف آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا لَوْ شَاء الرَّحْمَنُ مَا عَبَدْنَاهُم مَّا لَهُم بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَخْرُصُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند: اگر خداي‌ رحمان‌ مي‌خواست‌ ما آنهارا نمي‌پرستيديم‌» يعني‌ كفار گفتند: اي‌ مؤمنان‌! اگر خداي‌ رحمان‌ پنداري‌ شما مي‌خواست‌؛ ما اين‌ فرشتگان‌ را نمي‌پرستيديم‌ پس‌ اين‌ پرستش‌ ما به‌ مشيت‌ اوست‌. البته‌ اين‌ سخن‌، سخن‌ حقي ‌است‌ كه‌ از آن‌ باطلي‌ را خواسته‌اند زيرا هدفشان‌ از اين‌ سخن‌ اين‌ است‌ كه ‌خداوند(ج)  از عبادتشان‌ براي‌ بتان‌ راضي‌ است‌! كه‌ اين‌گونه‌ استدلال‌، قطعا بي‌پايه‌ و اساس‌ مي‌باشد زيرا مشيت‌ الهي‌ عبارت‌ از ترجيح ‌يافتن‌ وجود بعضي‌ از ممكنات ‌بر بعضي‌ديگر است‌، چه‌ اين‌ ممكنات‌ در حوزه‌ اوامر پروردگار قرار داشته‌ باشند و چه‌ در حوزه‌ نواهي‌ وي‌، چه‌ نيك‌ باشند و چه‌ بد پس‌ اين‌ امر كه‌ مشيت‌ الهي‌ بر چيزي‌ رفته‌ باشد، اين‌ لزوما دليل‌ رضاي‌ او به‌ آن‌ چيز نيست‌، از اين‌ جهت‌،خداوند(ج)  به‌ جهالتشان‌ حكم‌ صادر نموده‌ و فرمود: «آنان به‌ اين‌ امر علمي ‌ندارند» پس‌ اين‌ پندارشان‌ كه: چون‌ باري‌ تعالي‌ وقوع‌ چيزي‌ را بخواهد و اراده ‌كند، از آن‌ امر راضي‌ است‌، پنداري‌ است‌ فاقد دليل‌ و بدون‌ پشتوانه‌ علم‌ بلكه ‌صرفا ناشي‌ از جهل‌ آنان‌ است‌ «آنان‌ جز دروغگو نيستند» در آنچه‌ كه‌ گفتند پس‌ با نيرنگ‌ و تصنع‌ ناروا و حدس‌ بي‌اساس‌ خويش‌ خواسته‌ اند كه‌ مغلطه‌بافي‌ كنند، آنها بايد بدانند كه‌ خداوند(ج)  هم‌ مؤمن‌ را آفريده ‌است‌ و هم‌ كافر را اما او مؤمن‌ را دوست‌ مي‌دارد و از كافر ناخشنود است‌، او به‌ حق‌ و ايمان‌ و خير امر مي‌كند وبه‌ كفر بندگانش‌ راضي‌ نيست‌.
 
سوره زخرف آيه  21متن آيه : ‏‏ أَمْ آتَيْنَاهُمْ كِتَاباً مِّن قَبْلِهِ فَهُم بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ ‏
آيه  22‏متن آيه : ‏‏ بَلْ قَالُوا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُّهْتَدُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌ آنان‌» يعني: به‌ اهل‌ مكه‌ و غير آنان‌ از مشركان‌ «پيش‌ از آن‌ كتابي ‌داديم‌؟» يعني: يا مگر به‌ آنان‌ پيش‌ از قرآن‌ كتابي‌ داده‌ايم‌ كه‌ در آن‌ كتاب‌، خطاب‌ به‌ آنان‌ چنين‌ نوشته‌ شده‌ است: شما بجز الله(ج)، ديگران‌ را بپرستيد؟ «پس‌ به‌ آن‌ تمسك‌ مي‌جويند؟» و آن‌ را مبناي‌ كار و حجت‌ و دليل‌ خويش‌ قرار مي‌دهند؟! خير! موضوع‌ چنين‌ نيست‌ و آنها در پرستش‌ غير خداي‌ سبحان‌، هيچ ‌برهان‌ و دليل‌ و حجتي‌ ندارند: «بلكه‌ گفتند: ما پدران‌ خود را بر امتي‌ يافتيم‌» يعني: آنها را بر عادت‌ و شيوه‌ و روشي‌ يافتيم‌ كه‌ به‌ آن‌ خو گرفته‌ و بر آن‌ رهرو شده‌ بودند «و ما بر پي‌ آنان‌ راه‌ يافته‌ايم‌» بدين‌گونه‌، به‌ اين‌ امر اعتراف‌ كردند كه‌ هيچ‌ تكيه‌گاهي‌ از دليل‌ و حجت‌ نداشته‌ و هيچ‌ شبهه‌اي‌ در دست‌ ندارند بلكه‌ فقط در گمراهي‌ از پدرانشان‌ پيروي‌ كرده و اين‌ گمراهي‌ را به‌ دروغ‌ هدايت‌ خوانده‌اند.
مقاتل‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ مي‌كند: اين‌ آيه‌كريمه‌ درباره‌ وليد بن‌ مغيره‌، ابوسفيان‌، ابوجهل‌ و عتبه‌ و شيبه‌ دو پسر ربيعه‌ از قريش‌ نازل‌ شد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4804.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:4805.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:4806.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:4807.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:4808.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:4809.txt"> آيه  28</a><a class="text" href="w:text:4810.txt">آيه  29-30</a><a class="text" href="w:text:4811.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:4812.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:4813.txt"> آيه  33</a></body></html>سوره زخرف آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَذَلِكَ مَا أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَا إِنَّا وَجَدْنَا آبَاءنَا عَلَى أُمَّةٍ وَإِنَّا عَلَى آثَارِهِم مُّقْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بدين‌گونه‌ در هيچ‌ آبادي‌اي‌ پيش‌ از تو هشداردهنده‌اي‌ نفرستاديم‌ مگر آن‌كه‌ متنعمان‌ آن‌ گفتند: ما پدرانمان‌ را بر شيوه‌اي‌ يافته‌ايم‌ و ما از پي‌ آنان‌ دنباله‌رويم‌» يعني: چنان‌كه‌ مشركان‌ مكه‌ به‌ پيامبر ما ص چنين‌ گفتند؛ پيشينيان