 فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُم مُّنتَقِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ رسول‌ ماص «اگر ما تو را از دنيا ببريم‌» پيش‌ از آن‌كه‌ به‌ آنان ‌عذاب‌ فرود آيد «در آن‌ صورت‌، قطعا از آنان‌ انتقام‌ مي‌كشيم‌» يا در دنيا و يا در آخرت‌، هرچند تو از دنيا رخت‌ بربسته‌ و به‌سراي‌ بقا شتافته‌ باشي‌.
 
	سوره زخرف آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْنَاهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِم مُّقْتَدِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا اگر آنچه‌ را به‌ آنان‌ وعده‌ داده‌ايم‌» از عذاب‌ دنيوي‌ «به‌ تو» قبل‌ از مرگت ‌«نشان‌ دهيم‌، در هر صورت‌ ما قطعا بر آنان‌ تواناييم‌» و هرگاه‌ كه‌ خواسته‌ باشيم‌، آنان‌ را عذاب‌ مي‌كنيم‌. البته‌ خداي‌ عزوجل‌ عذاب‌ آنان‌ را در همين‌ دنيا ـ در روز بدر ـ براي‌ پيامبر خودص نشان‌ داد و در حيات‌ رسول‌ خويش‌، ايشان‌ را بر آنها مسلط گردانيد.
 
	سوره زخرف آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ آنچه‌ به‌سوي‌ تو وحي‌ شده ‌است‌» از قرآن‌ «چنگ‌ در زن‌» هر چند كساني ‌آن‌ را دروغ‌ انگارند و تكذيب‌ كنند «هرآينه‌ تو بر راه‌ راست‌ قرار داري‌» كه‌ هيچ‌ كجي‌اي‌ در آن‌ نيست‌.
 
سوره زخرف آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ وَسَوْفَ تُسْأَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرآينه‌ آن‌» يعني: قرآن‌ «براي‌ تو و براي‌ قوم‌ تو ذكري‌ است‌» يعني: قرآن ‌براي‌ تو و براي‌ قومت‌ از قريش‌، شرف‌ بزرگي‌ است‌ زيرا قرآن‌ به‌ زبانشان‌ كه‌ زبان ‌تو نيز هست‌، نازل‌ شده‌. و نظير آن‌ است‌ آيه: (‏ لَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ كِتَاباً فِيهِ ذِكْرُكُمْ): (به‌تحقيق‌ كه‌ ما به‌سوي‌ شما كتابي‌ را نازل‌ كرديم‌ كه‌ در آن‌ ذكر شماست‌) «انبياء/10». در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ معاويه‌(رض) از رسول‌ خدا ص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «قطعا اين‌ امر (يعني‌ خلافت‌) در قريش‌ است‌، كسي‌ با آنها در آن ‌كشمكش‌ نمي‌كند جز اين‌كه‌ خداوند متعال‌ او را بر چهره‌اش‌ در آتش‌ مي‌افگند تا آن‌گاه‌ كه‌ (قريش) دين‌ را برپا دارند». به‌قولي: معناي‌ آيه‌ اين‌ است: قرآن ‌يادآوري‌اي‌ براي‌ تو و قوم‌ توست‌ كه‌ به‌وسيله‌ آن‌ امور دين‌ را به‌ياد آورده‌ و بدان ‌عمل‌ مي‌كنيد «و به‌زودي‌ پرسيده‌ خواهيد شد» از اين‌ شرفي‌ كه‌ خداوند(ج)  براي ‌شما قرار داده‌است‌. يا به‌ زودي‌ از اقامه‌ احكام‌ قرآن‌ و عمل‌ به‌ آن‌ كه‌ بر شما لازم ‌است‌، مورد پرسش‌ قرار خواهيد گرفت‌. قرطبي‌ مي‌گويد: «صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ قرآن‌ براي‌ هركسي‌ كه‌ به‌ آن‌ عمل‌ كند، شرف‌ بزرگي‌ است‌، چه‌ آن‌ كس‌ از قريش‌ باشد چه‌ از غير ايشان‌ آن‌گاه‌ وي‌ به‌ حديث‌ شريف‌ نقل‌ شده‌ از ابن‌عباس(رض) استناد مي‌كند كه‌ فرمود: رسول‌ خدا ص از سفر جنگي‌اي‌ برگشتند، سپس‌ فاطمه‌ رضي‌الله عنها را فراخوانده‌ و به‌ وي‌ فرمودند: «يا فاطمة‌، اشتري‌ نفسك‌ من‌ الله‌، فإني‌ لا أغني ‌عنك‌ من‌ الله‌ شيئا: اي‌ فاطمه‌! نفس‌ خود را از خداوند متعال‌ خريداري‌ كن‌ زيرا من‌ از جانب‌ او، چيزي‌ را از تو دفع‌ نمي‌توانم‌ كرد». آن‌ حضرت‌ ص مانند اين ‌سخن‌ را به‌ زنان‌ و اهل‌بيت‌ خويش‌ نيز اعلام‌ كردند، سپس‌ فرمودند: «ما بنوهاشم ‌بأولي‌ الناس‌ بأمتي‌، إن‌ أولي‌ الناس‌ بأمتي‌ المتقون‌، و لا قريش‌ بأولي‌ الناس‌ بأمتي‌، إن‌ أولي‌الناس‌ بأمتي‌ المتقون‌، ولا الأنصار بأولي‌ الناس‌ بأمتي‌، إن‌ أولي‌ الناس‌ بأمتي‌ المتقون‌، ولا الموالي‌ بأولي‌ الناس‌ بأمتي‌، إن‌ أولي‌ الناس‌ بأمتي‌ المتقون‌. إنما أنتم‌ من‌ رجل‌ وامرأة‌ كجمام ‌الصاع‌، ليس‌ لأحد علي‌ أحد فضل‌ إلا بالتقوي: بني‌هاشم‌ سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت ‌من‌ نيستند، قطعا سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت‌ من‌، پرهيزگارانند و نه‌ قريش‌ سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت‌ من‌اند، بي‌گمان‌ سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت‌ من‌ پرهيزگارانند و نه‌ انصار سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت‌ من‌اند، قطعا سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت‌ من‌ پرهيزگارانند و نه‌ آزادشدگان‌ از بند بردگي‌ (عجم) سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت‌ من‌اند، قطعا سزاوارترين‌ مردم‌ به‌ امت‌ من‌ پرهيزگارانند. جز اين‌ نيست‌ كه‌ شما همه‌ (در اصل‌) از يك‌ مرد و زن‌ آفريده‌ شده‌ايد و همانند آنچه‌ كه‌ بعد از پر شدن‌ پيمانه‌ بر سر آن‌ بالا مي‌ايستد (همه‌ باهم‌ برابريد)، كسي‌ را بر كسي‌ هيچ‌ فضيلت‌ و برتري‌اي‌ جز به‌ تقوي ‌نيست‌».
 
سوره زخرف آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِن دُونِ الرَّحْمَنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از پيامبران‌ ما كه‌ پيش‌ از تو فرستاده‌ايم‌، جويا شو؛ آيا به‌جاي‌ خداي‌ رحمان‌، خداياني‌ را كه‌ مورد پرستش‌ قرارگيرند، مقرر داشته‌ايم‌؟» مراد آيه‌، پرسيدن ‌رسول‌ خدا ص از پيامبران(ع) در شب‌ اسراء است‌، هنگامي‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ ص با ايشان‌ ملاقات‌ مي‌كنند. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: از امتهاي‌ پيامبراني‌ كه‌ ايشان‌ را به‌رسالت‌ برانگيخته‌ بوديم‌ بپرس‌ كه: آيا ما در ديني‌ از اديان‌، به‌ پرستش‌ بتان‌ حكم‌ كرده‌ايم‌؟ آيا اين‌ كار را به‌ يكي‌ از آن‌ امت‌ها اجازه‌ داده‌ايم‌؟. هدف‌، استشهاد به ‌اجماع‌ پيامبران(ع) بر عقيده‌ توحيد است‌، حقيقتي‌ كه‌ بر اصالت‌ و قدامت‌ توحيد دلالت‌ داشته‌ و نشان‌ مي‌دهد كه‌ اين‌ عقيده‌، عقيده‌ نودرآمدي‌ نيست‌.
	سوره زخرف آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا إِلَى فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و همانا موسي‌ را با آيات‌ خود به‌سوي‌ فرعون‌ و ملا او فرستاديم‌» مراد از «آيات‌»، معجزات‌ و نشانه‌هاي‌ نه‌گانه‌اي‌ است‌ كه‌ بيان‌ آنها در سوره ‌«اسراء/101» گذشت‌ و مراد از «ملا» در اينجا: اشراف‌ و همگي‌ رعاياي ‌فرعون‌ ـ اعم‌ از قبطي‌ها و بني‌اسرائيل‌ ـ اند. هدف‌ از بيان‌ اين‌ داستان‌ در اينجا، استشهاد به‌ دعوت‌ موسي‌(ع) بر توحيد و يكتاپرستي‌ و در عين‌ حال‌، دلجويي‌ ازپيامبر ص در برابر مخالفتها و آزارهايي‌ است‌ كه‌ از قوم‌ خويش‌ مي‌بينند «پس‌گفت‌» موسي‌(ع) «همانا من‌ فرستاده‌ پروردگار عالميانم‌» كه‌ مرا به‌سوي‌ شما به‌رسالت‌ فرستاده‌ است‌.
 
	سوره زخرف آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا جَاءهُم بِآيَاتِنَا إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ آيات‌ ما را برايشان‌ آورد، بناگاه‌ آنان‌ بر آنها 