به‌ احكام‌ و شرايع‌ وي‌ عمل‌ نكرده‌اند. آري‌! واي‌ بر آنان‌ «از عذاب‌روزي‌ دردناك» يعني: از روزي‌ كه‌ عذاب‌ آن‌ دردناك‌ است‌، كه‌ روز قيامت ‌مي‌باشد.
	سوره زخرف آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا انتظار مي‌كشند» اين‌ گروه‌ احزاب‌. هل: حرف‌ استفهام‌ انكاري‌ و مفيد نفي ‌است‌. يعني: انتظار نمي‌كشند «جز قيامت‌ را كه‌ بناگاه‌ به‌ سراغشان‌ آيد در حالي‌كه‌ آنان ‌ناآگاه‌ باشند» و هنوز در غفلت‌ بسر برند بدان‌ جهت‌ كه‌ سرگرم‌ امور دنيا مي‌باشند.
 
	سوره آل عمران آيه  110
‏متن آيه : ‏
‏ كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْراً لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«شما» امت‌ اسلام‌ «بهترين‌ امتي‌ هستيد» يعني‌: در علم‌ خدا(ج) «كه‌ براي ‌مردم‌ بيرون‌ آورده‌ شده‌ است» يعني‌: پديد آورده‌ شده‌ است‌. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌است‌: شما بهترين‌ امت‌ هستيد؛ از آنجا كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد. اين‌ آيه‌ دليل‌ بر آن ‌است‌ كه‌ امت‌ اسلام‌ علي‌الاطلاق‌ بهترين‌ امتهاست‌ و اين‌ بهترين‌ بودن، در بين‌ اول ‌اين‌ امت‌ و آخر آن‌ مشترك‌ مي‌باشد، هر چند كه‌ اصحاب‌ ، در مجموعه‌ امت ‌بهترين‌ آنان‌اند. به‌ قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است‌: شما سودمندترين‌ مردم‌ براي‌ مردم ‌هستيد. آري‌! اين‌ بهتر و سودمندتر بودن‌ شما به‌ خاطر آن‌ است‌ كه‌: «به‌ معروف‌ امرمي‌كنيد و از منكر نهي‌ مي‌نماييد و به‌ خدا ايمان‌ داريد» يعني‌: بهترين‌ امت‌ هستيد تا آن‌گاه‌ كه‌ بر اين‌ اوصاف‌ متصف‌ و به‌ اين‌ شيوه‌ از عقيده‌ و عمل‌ رهرو باشيد، پس‌چون‌ ايمان‌ به‌ خدا(جل جلاله)، امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر را كنار گذاشتيد، اين‌ بهترين ‌بودن‌ از شما سلب‌ شده‌ و همراه‌ با آن، عزت‌ و اعتبار و غلبه‌ شما هم‌ از بين‌مي‌رود.
دليل‌ اين‌ كه‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر بر ايمان‌ مقدم‌ ذكر شد، اين‌ است‌ كه‌ ذكر اين‌ خصلت، به‌ برتري‌ مسلمانان‌ بر غير آنان‌ دلالت‌كننده‌تر است، بدان‌ جهت‌كه‌ غير مسلمانان‌ نيز ادعاي‌ ايمان‌ را دارند، هر چند كه‌ از حقيقت‌ ايمان‌ دورگشته‌اند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوبكر صديق‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «از امت‌ من‌ هفتادهزار تن‌ به‌ من‌ داده‌ شدند كه‌ بدون‌ حساب‌ به‌ بهشت ‌داخل‌ مي‌شوند، چهره‌هايشان‌ همچون‌ ماه‌ شب‌ چهارده‌ است، دلهايشان‌ همه‌ بر دل‌ يك‌ تن‌ از ايشان، پس‌ از خداي‌ عزوجل‌ افزون‌ برآن‌ طلب‌ كردم‌ و در نتيجه‌ او مرا با هريك‌ از آنان، هفتادهزار تن‌ افزون‌ داد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌است‌: «أهل الجنة عشرون ومائة صف، هذه الأمة من ذلك ثمانون صفاً: اهل‌ بهشت‌صد و بيست‌ صف‌ اند و اين‌ امت‌ هشتاد صف‌ از ايشان‌ را تشكيل‌ مي‌دهند».
«و اگر اهل‌ كتاب‌ ايمان‌ آورده‌ بودند» يعني‌: اگر يهود به‌ خدا(ج) و پيامبران‌ و كتابهايشان‌ ايماني‌ همچون‌ ايمان‌ مسلمين‌ آورده‌ بودند «قطعا برايشان‌ بهتر بود» ولي‌ آنها چنين‌ نكردند، پس‌ چه‌ كردند؟ «برخي‌ از آنان‌ مؤمن‌اند» يعني‌: همان‌ كساني‌ كه‌ به‌ رسول‌ خداص ايمان‌ آوردند «ولي‌ بيشترشان‌ فاسق‌اند» يعني‌: از راه‌حق‌ خارج، در باطل‌ خويش‌ سرگردان‌ و تكذيب‌ كننده‌ رسول‌ خداص هستند.
عكرمه‌ و مقاتل‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره ابن‌مسعود، ابي‌بن‌ كعب، معاذبن‌ جبل‌ و سالم‌ برده‌ آزاد شده‌ ابوحذيفه‌ نازل‌شد، بدان‌ جهت‌ كه‌ مالك‌ بن‌ صيف‌ و وهب‌ بن‌ يهوذاي‌ يهودي‌ به‌ اين‌ گروه‌ ازاصحاب‌ گفتند: دين‌ ما بهتر از ديني‌ است‌ كه‌ شما ما را به‌ آن‌ دعوت‌ مي‌كنيد و ما از شما برتر و نيكوتريم‌! پس‌ خداوند(ج) اين‌ آيه‌ كريمه‌ را نازل‌ كرد.
	سوره زخرف آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ الْأَخِلَّاء يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«دوستان‌» اخلاء: جمع‌ خليل‌؛ به‌ معناي‌ دوست‌ و رفيق‌ است‌ «در آن‌ روز، بعضي‌ دشمن‌ بعضي‌ ديگرند» يعني: دوستان‌ و رفيقاني‌ كه‌ در دنيا با همديگر بسيار دوست‌ و مشفق‌ بوده‌اند، در روز قيامت‌ با هم‌ دشمن‌ مي‌شوند زيرا آن‌ اموري‌ راكه‌ در دنيا با يك‌ديگر بر محور آن‌ دوستي‌ و رفاقت‌ مي‌كردند، اسباب‌ عذاب ‌خويش‌ مي‌يابند، به‌سبب‌ آن‌كه‌ دوستي‌ آنان‌ در دنيا، بر پايه‌ معصيت‌ استوار بوده‌ است‌ «مگر پرهيزگاران‌» زيرا پرهيزگاران‌ و تقواپيشه‌گان‌، در دنيا و آخرت‌ دوست ‌يكديگرند چنان‌ كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «لو أن‌ رجلين‌ تحابا في‌ الله‌، أحدهما بالمشرق‌ والآخر بالمغرب‌، لجمع‌ الله‌ تعالي‌ يوم‌ القيامة‌ بينهما، يقول: هذا الذي‌ أحببته‌ في: اگر دو شخص ‌در راه‌ رضاي‌ خداي‌ عزوجل‌ با هم‌ دوستي‌ كنند و يكي از آنها در مشرق‌ باشد و ديگري‌ در مغرب‌، بي‌گمان‌ خداوند(ج) روز قيامت‌ آن‌ دو را با هم‌ گرد مي‌آورد، مي‌فرمايد: اين‌ همان‌ كسي‌ است‌ كه‌ او را در رضاي‌ من‌ دوست‌ مي‌داشتي‌».
نقاش‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌ است: اين‌ آيه‌كريمه‌ درباره‌ اميه‌بن‌خلف ‌جمحي‌ و عقبه‌بن‌ ابي‌معيط نازل‌ شد كه‌ با هم‌ بسيار دوست‌ بودند و عقبه‌ با رسول‌خدا ص همنشيني‌ داشت‌. پس‌ قريشيان‌ گفتند: عقبه‌بن‌ابي‌معيط از دين‌ خويش‌ برگشته‌ و صائبي‌ شده‌ است‌ و اميه‌ رفيقش‌ به‌ وي‌ گفت: ديدن‌ رويم‌ بر رويت‌ حرام‌ باد اگر نزد محمد نروي‌ و در چهره‌ وي‌ آب‌ دهان‌ نيندازي‌! و عقبه ‌ملعون‌ چنين‌ كرد. پس‌ رسول‌ خدا ص نذر كردند كه‌ او را بكشند و در روز بدر اورا به ‌بند كشيدند و كشتند. اميه‌ نيز در معركه‌ كشته‌ شد و اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ آنان ‌نازل‌ گرديد.
 
	سوره زخرف آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ يَا عِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ بندگان‌ من‌! امروز نه‌ بيمي‌ بر شماست‌ و نه‌ اندوهگين‌ مي‌شويد» اين‌ سخن‌ در روز قيامت‌، به‌ آن‌ تقوا پيشه‌گاني‌ گفته‌ مي‌شود كه‌ در راه‌ خدا(ج)  و به‌خاطر كسب ‌رضاي‌ وي‌، با هم‌ پيوند دوستي‌ برقرار كرده‌ بودند و هنگامي‌ كه‌ اين‌ سخن‌ به‌ ايشان‌ گفته‌ مي‌شود، ترس‌ و هراسشان‌ از بين‌ مي‌رود و اندوهشان‌ برطرف‌ مي‌شود.
 
	سوره زخرف آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذ