‌ بر سرش‌ آب‌ جوشان‌ مي‌ريزند و آن‌ آب‌ همه‌ آنچه‌ را كه‌ در شكم‌ وي ‌است‌، پاك‌ مي‌سوزاند و مي‌روبد.
 
	سوره دخان آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اي‌ فرشتگان‌! از روي‌ سرزنش‌ و سركوب‌ و توبيخ‌ به‌ آن‌ مجرم‌ بگوييد: «بچش‌كه‌ تو» به‌ خيال‌ خودت‌ «همان‌ بزرگوار گرامي‌ قدر هستي‌» يعني: اي‌ آن‌كه‌ به‌ زعم‌ خود عزيز، بزرگوار و گرامي‌ هستي‌ ـ چنان‌كه‌ در دنيا مي‌پنداشتي‌ ـ اينك‌ عذاب ‌را بچش‌.
أموي‌ در مغازي‌ خويش‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه ‌كريمه‌ از عكرمه‌ روايت ‌مي‌كند كه‌ گفت: رسول‌ خدا ص با ابوجهل‌ ملاقات‌ كرده‌ و خطاب‌ به‌ او گفتند: «خداوند متعال‌ به‌ من‌ دستور داده‌ كه‌ به‌ تو بگويم: (اولي لك فاولي  ثم اولي لك فاولي ) يعني: سزاوارتر برايت‌ آن‌ است‌ كه‌ به‌ راه‌ حق‌ بپيوندي‌...! ولي‌ آن‌ ملعون‌، دست‌ خود را از دست‌ رسول‌ اكرم‌ ص كشيد و گفت: نه‌ تو مي‌تواني‌ به‌ من‌ كاري ‌بكني‌ و نه‌ رفيقت‌ (يعني‌ خداوند)، تو خود نيك‌ مي‌داني‌ كه‌ من‌ قدرتمندترين‌ كس ‌در ميان‌ أهل‌ بطحا و عزيز و بزرگوار هستم‌. پس‌ خداوند(ج)  او را در روز بدر هلاك‌ گردانيد و او را با اين‌ سخن‌ خوار و زبون‌ كرده‌ و ننگ‌ و نفرت‌ ابدي‌ را برايش‌ برجاي‌ گذاشت‌ و نازل‌ فرمود:  (ذُقْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ‏)  : (اينك‌ عذاب‌ رابچش‌ كه‌ تو همان‌ عزيز بزرگوار هستي‌!).
 
سوره دخان آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ هَذَا مَا كُنتُم بِهِ تَمْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ اين‌» عذاب‌ «همان‌ چيزي‌ است‌ كه‌ درباره‌ آن‌ ترديد مي‌كرديد» هنگامي ‌كه‌ در دنيا بوديد.
 
	سوره دخان آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌راستي‌ پرهيزگاران‌ در مقامي‌ امن‌ هستند» در بهشت‌ برين‌، جايي‌ كه‌ صاحب ‌آن‌ از تمام‌ هراسها، غمها و نگراني‌ها ايمن‌ و آسوده‌خاطر است‌.
 
سوره آل عمران آيه  116
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُم مِّنَ اللّهِ شَيْئاً وَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چون‌ خداوند(ج) از مؤمنان‌ اهل‌ كتاب‌ ياد كرد، در اين‌ آيه‌ كريمه‌ از كفارشان‌نيز سخن‌ مي‌گويد: «كساني‌ كه‌ كفر ورزيدند» به‌ قولي‌: مراد از آنان‌ بني ‌قريظه‌ وبني‌نضير از يهودند «هرگز اموالشان‌ و اولادشان‌ چيزي‌ را» از هزيمت‌ و عذاب‌ و بدفرجامي‌اي‌ كه‌ خداوند(ج) مي‌خواهد تا آنان‌ را در آن‌ درافگند؛ «از آنان‌ دفع‌ نمي‌كند». اولاد را مخصوصا ياد كرد زيرا اولاد محبوب‌ترين‌ نزديكان‌ به‌ انسان‌ و اميدانگيزترين‌ پايگاه‌ اتكاي‌ وي‌ براي‌ دفع‌ بلاها و سختي‌ها هستند «و آنان‌ اهل‌ آتش‌اند و در آن‌ جاودانه‌ خواهند بود».
 
	سوره دخان آيه  52‏متن آيه : ‏‏ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ‏
 آيه  53‏متن آيه : ‏‏ يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«در ميان‌ باغها و كنار چشمه‌سارها، از پرنيان‌ نازك‌ و ديباي‌ ستبر مي‌پوشند» سندس: ابريشم‌ نازك‌ و استبرق: ابريشم‌ ستبر و درشت‌ است‌ «روبه‌روي‌ همديگر نشسته‌اند» يعني: در مجالس‌ و جايگاه‌هاي‌ فاخر خود در بهشت‌، روبه‌روي ‌يك‌ديگر نشسته‌ و به‌ يك‌ديگر نگاه‌ مي‌كنند تا با هم‌، بيشتر انس‌ بگيرند.سوره دخان آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آري‌! چنين‌ است‌ و آنها را با حوريان‌ درشت‌چشم‌، همسر مي‌گردانيم‌» يعني: ايشان‌ را با همدم‌ ساختن‌ زنان‌ حور عين‌ كه‌ آنها را برايشان‌ حلال‌ گردانيده‌ايم‌، مورد اكرام‌ قرار مي‌دهيم‌، به‌ طوري‌ كه‌ هر يك‌ از آنان‌ هر تعداد از حور عين‌ كه‌ بخواهد، برايش‌ آماده‌ است‌. حور: جمع‌ حوراء، به‌ معناي‌ زن‌ سپيدفام‌ سيمين‌ بدن‌ است‌. به‌قولي: حور از (حورالعين‌ ـ يعني‌ شدت‌ سفيدي‌ چشم‌ در شدت‌ سياهي‌آن‌) گرفته‌ شده‌ است‌. عين: كه‌ مفرد آن‌ «عيناء» است‌، به‌ معني‌ زنان‌ درشت‌چشم ‌مي‌باشد. مجاهد مي‌گويد: «حور را از آن‌ روي‌ حور ناميدند كه‌ چشم‌ انسان‌ در زيبايي‌ و سپيدي‌ و صفا و شادابي‌ رنگ‌ آنها، سرگشته‌ مي‌ماند و خيره‌ مي‌شود».
اما مهر حوران‌ بهشتي: در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «إخراج‌ القمامة‌ من ‌المسجد مهور الحور العين: بيرون‌ كردن‌ خاكروبه‌ و آشغال‌ از مسجد، مهرهاي‌ حور عين ‌است‌». در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ به‌ روايت‌ أنس‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «كنس‌ المساجد مهور الحور العين: جارو كردن‌ مساجد، مهرهاي‌ حورعين‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «مهور الحور العين‌ قبضات‌ التمر، وفلق‌ الخبز: مهرهاي‌ حورعين‌؛ مشت‌هاي‌ خرما و پاره‌هاي‌ نان‌ است‌»، كه‌ در راه‌ خدا(ج)  انفاق‌ مي‌شود. پس‌ مي‌توان‌ گفت‌ كه: هر سه‌ اينها جزء مهر حور عين ‌است‌.
	سوره دخان آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا هر ميوه‌اي‌ را كه‌ بخواهند، آسوده‌ خاطر مي‌طلبند» يعني: در حالي‌ از اين ‌ميوه‌ها برخوردار مي‌گردند كه‌ از تخمه‌ معده‌ و بيماريها و دردهاي‌ ديگر ايمنند همچنين‌ بهشتيان‌ از مرگ‌، رنج‌، آسيب‌ شيطان‌ و از قطع‌ شدن‌ نعمت‌ كاملا آسوده‌خاطر مي‌باشند.
 
	سوره دخان آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا جز مرگ‌ نخستين‌، طعم‌ مرگ‌ را نمي‌چشند» يعني: مؤمنان‌ در بهشت ‌هرگز نمي‌ميرند و آن‌ مرگي‌ را هم‌ كه‌ در دنيا چشيده‌ بودند، گذشت‌ و به‌ پايان ‌رسيد «و آنها را از عذاب‌ دوزخ‌ نگاه‌ داشت‌» يعني: حق‌ تعالي‌ عذاب‌ دوزخ‌ را از مؤمنان‌ برگردانيد و ايشان‌ را از آن‌ نگاه‌ داشت‌ نه‌ از كفاري‌ كه‌ گفتند: مرگ ‌ديگري‌ جز همان‌ مرگ‌ نخستين‌ ما وجود ندارد و ما هرگز برانگيخته‌ نمي‌شويم‌! زيرا آنان‌ در دوزخ‌ با عذابهايي‌ روبرو مي‌شوند كه‌ از مرگ‌ بسيار سخت‌تر است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و مسلم‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «يؤتي‌ بالموت‌ في‌ صورة‌  كبش‌ أملح‌، فيوقف‌ بين‌ الجنة‌ والنار، ثم‌ يذبح‌، ثم‌ يقال: يا أهل ‌الجنة! خلود فلا موت‌، و يا أهل‌ النار خلود فلا موت : مرگ‌ در صورت‌ قوچي ‌سياه‌ و سفيد (ابلق‌) آورده‌ مي‌شود و در ميان‌ بهشت و دوزخ‌ قرار داده‌ مي‌شود آن‌گاه‌ ذبح‌ مي‌گردد، سپس‌ چنين‌ ندا در داده‌ مي‌شود: اي‌ اهل‌ بهشت‌! جاودانگي ‌است‌ و مرگي‌ در كار نيست‌. و 