 
	سوره جاثية آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ هَذَا كِتَابُنَا يَنطِقُ عَلَيْكُم بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنسِخُ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ است‌ كتاب‌ ما» كه‌ فرشتگان‌ ما از رفتار و كردار شما نوشته‌اند؛ «كه‌» اين‌ كتاب‌ «عليه‌ شما به‌ حق‌ سخن‌ مي‌گويد» يعني: عليه‌ شما به‌ حق‌ و راستي‌، بي‌هيچ‌كم‌ و زيادي‌ گواهي‌ مي‌دهد. پس‌ شما آن‌ كتاب‌ را مي‌خوانيد و اعمال‌ خويش‌ را به‌ياد مي‌آوريد «هرآينه‌ ما آنچه‌ را شما مي‌كرديد، استنساخ‌ مي‌كرديم‌» يعني: ما، فرشتگان‌ را به‌ نوشتن‌ و ثبت‌ و نسخه‌برداري‌ از اعمال‌ شما و حفظ و نگه‌داري‌ آن ‌أمر مي‌كرديم‌. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: چون‌ فرشتگان‌ اعمال‌ بندگان‌ را نزد خداي ‌سبحان‌ بالا مي‌برند، او فرمان‌ مي‌دهد كه‌ آن‌ بخش‌ از اعمالي‌ را كه‌ بر آن‌ ثواب‌ و عقابي‌ مترتب‌ است‌، نزد وي‌ ثبت‌ كنند و آنچه‌ را كه‌ بر آن‌ ثواب‌ و عقابي‌ مترتب ‌نيست‌، از قلم‌ بيندازند و آن‌ را ثبت‌ نكنند.
 
	سوره جاثية آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند پس‌ پروردگارشان‌ آنان‌ را در جوار رحمت‌ خويش‌» يعني: در بهشت‌ خويش‌ «داخل‌ مي‌گرداند» از «پاداش‌» به‌ «رحمت‌» تعبير شد و از «رحمت‌» به‌ «بهشت‌»؛ به‌ دليل‌ فرموده‌ رسول‌ خدا ص در حديث‌ شريف‌ ذيل: «إن‌ الله‌ تعالي‌ قال‌ للجنة: أنت‌ رحمتي‌، أرحم‌ بك‌ من‌ أشاء : خداوند(ج)  به‌ بهشت‌ فرمود: تو رحمت‌ من‌ هستي‌ پس‌ من‌ به‌ وسيله‌ تو بر هر كس‌كه‌ بخواهم‌ رحم‌ مي‌كنم‌». «اين‌» داخل‌ كردن‌ در رحمت‌ «همان‌ فوز مبين‌است» يعني: فلاح‌ و رستگاري‌ آشكار و روشن‌ است‌ بدان‌ جهت‌ كه‌ از شائبه‌ها و ناخالصي‌ها پاك‌ مي‌باشد.
 
سوره جاثية آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَفَلَمْ تَكُنْ آيَاتِي تُتْلَى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَكُنتُمْ قَوْماً مُّجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اما كساني‌ كه‌ كافر شدند» به‌ آنان‌ از روي‌ توبيخ‌ و سرزنش‌ گفته‌ مي‌شود: «مگر آيات‌ من‌ بر شما خوانده‌ نمي‌شد؟» چرا؛ قطعا آيات‌ من‌ بر شما خوانده‌ مي‌شد «ولي‌ تكبر نموديد و قومي‌ مجرم‌ شديد» يعني: از پذيرفتن‌ اين‌ آيات‌ و از ايمان ‌آوردن‌ به‌ آنها تكبر ورزيده‌ و از اهل‌ جرم‌ شديد. جرم: ارتكاب‌ گناه‌ با انجام ‌دادن‌ نافرماني‌ حق‌ تعالي‌ است‌.
	سوره آل عمران آيه  120
‏متن آيه : ‏
‏ إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُواْ بِهَا وَإِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ لاَ يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللّهَ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اگر به‌ شما خيري‌ برسد» از پيروزي، نعمت‌ و فراواني، يا نيرومندي‌ و غيره، هرچند هم‌ كه‌ اندك‌ باشد «آنان‌ را ناخشنود و ناراحت‌ مي‌كند؛ و اگر به‌ شما بدي‌ وناخوشي‌اي‌ برسد، از آن‌ شاد مي‌شوند» پس‌ هركس‌ در چنين‌ موضعي‌ قرارداشته ‌باشد، هرگز شايسته‌ آن‌ نيست‌ كه‌ به‌ دوستي‌ و همدلي‌ گرفته‌ شود. بايد دانست‌ كه‌در دو جمله‌: ﴿ ‏ إِن تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ  ﴾ ، و: ﴿وَإِن تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ﴾ ، تعبير شگرف‌ بلاغي ‌قرآن‌ به‌ خوبي‌ نمايان‌ است‌ زيرا تعبير «مساس‌ حسنه»، مفيد آن‌ است‌ كه‌ اين ‌دشمنان‌ نفاق‌ پيشه، از رسيدن‌ كمترين‌ خيري‌ به‌ مسلمانان‌ ناراحت‌ مي‌گردند و تعبير«اصابه‌ سيئه»، مفيد آن‌ است‌ كه‌ تا زماني‌ مصيبت‌ بر مسلمانان‌ كاملا فراگير و همه‌جانبه‌ نباشد و به‌ اصطلاح، كارد به‌ استخوانشان‌ نرسد، خوشحال‌ نمي‌شوند «و اگرصبر كنيد» بر دشمني‌ آنان، يا بر دشواري‌هاي‌ جنگ‌ با آنان‌ «و پرهيزگاري‌ نماييد» از دوستي‌ و مهرورزي‌ به‌ آنان‌ «نيرنگ‌ آنان‌ هيچ‌ زياني‌ به‌ شما نمي‌رساند» و انديشه‌ها و حركتهاي‌ سوء آنان‌ عليه‌ شما و دينتان، كاملا بي‌اثر است‌ «يقينا خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنند، احاطه‌ دارد» پس، بر اعمال‌ و افكارشان‌ آگاه‌ و بر بي ‌اثر ساختن ‌توطئه‌هايشان‌ تواناست‌.
علما در بيان‌ احكام‌ گفته‌اند: براي‌ مسلمانان‌ جايز نيست‌ تا كفار ـ اعم‌ از يهود، نصاري‌ و مشركان‌ ـ را دوست‌ همراز، مشاور و امين‌ خويش‌ قرار دهند، ولي‌ جايزاست‌ كه‌ از آنها به‌ عنوان‌ كارگزار و كارمند در كارهاي‌ حكومتي‌اي‌ كه‌ به‌ مسائل‌ حساس‌ و محرمانه‌ امت‌ و رازهاي‌ سياسي‌ آنها مربوط نباشد، استفاده‌ شود، چنانچه‌ اين‌ روش‌ در سيره‌ خلفا ديده‌ شده‌ است‌. همچنين‌ بنابراين‌ آيات، گواهي‌دشمن‌ عليه‌ دشمنش‌ صحت‌ ندارد ـ كه‌ علماي‌ مدينه‌ و حجاز بر اين‌ نظراند، اما ازامام‌ ابوحنيفه‌ جايز بودن‌ آن‌ روايت‌ شده‌ است‌.
 
		سوره جاثية آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ لَا رَيْبَ فِيهَا قُلْتُم مَّا نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِن نَّظُنُّ إِلَّا ظَنّاً وَمَا نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ گفته‌ شد كه: وعده‌ الله حق‌ است‌» يعني: چون‌ رسول‌ خدا ص اين‌ گروه‌ كفار را از وعده‌ خداوند(ج)  به‌ فرارسيدن‌ رستاخيز و حساب‌، يا از تمام‌ امور غيبي‌اي‌ كه‌ باري‌ تعالي‌ به‌ آن‌ وعده‌ داده‌ است‌، خبر مي‌دادند و خطاب‌ به‌ آنان ‌مي‌گفتند: اين‌ وعده‌ها خواه‌ ناخواه‌ تحقق‌ يافتني‌ است‌؛ «و در ساعت‌» يعني: دروقوع‌ قيامت‌ «هيچ‌ شكي‌ نيست‌» كه‌ حتما آمدني‌ است‌ «گفتيد: ما نمي‌دانيم‌ قيامت ‌چيست‌؟» يعني‌ گفتيد: اين‌ قيامت‌ ديگر چه‌ چيزي‌ است‌ كه‌ شما از آن‌ سخن ‌مي‌گوييد؟ «جز گماني‌ نمي‌ورزيم‌» يعني: ما قيامت‌ را فقط حدس‌ و توهمي‌ محض‌ مي‌پنداريم‌ «و ما يقين‌ نداريم‌» يعني: ما به‌ قيامت‌ علم‌ يقيني‌اي‌ نداريم‌، ما صرفا گمان‌ و خيال‌ مي‌كنيم‌ كه‌ قيامت‌ خواهد آمد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:4962.xml">صفحة (502)</a><a class="folder" href="w:html:4973.xml">صفحة (503) </a><a class="folder" href="w:html:4983.xml">صفحة (504)</a><a class="folder" href="w:html:4990.xml">صفحة (505) </a><a class="folder" href="w:html:4999.xml">صفحة (506)</a><a class="folder" href="w:html:5007.xml">صفحة (507)</a><a class="folder" href="w:html:5020.xml">صفحة (508)</a><a class="folder" href="w:html:5029.xml">صفحة (509) </a><a class="folder" href="w:html:5040.xml">صفحة (510)</a><a class="folder" href="w:html:5050.xml">صفحة (511)</a><a class="folder" href="w:html:5061.xml">صفحة (512) </a><a class="folder" href="w:html:5068.xml">صفحة (513)</a><a class="folder" href="w:html:5077.xml">صفحة (514)</a><a class="folder" href="w:html:5083.xml">صفحة (515)</a><a class="folder" href="w:html:5090.xml">صفحة (516)</a><a class="folder" href="w:html:5098.xml">صفحة (517)</a><a class="folder" href="w:html:5106.xml">