 : ‏
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ به‌ بيان‌ داستان‌ احد مي‌پردازد، آزموني‌ كه‌ مؤمنان‌ و منافقان‌ را از يك‌ديگر متمايز گردانيد و صابران‌ پايدار در عرصه‌هاي‌ سختي‌ را نمايان‌ ساخت‌. آري‌! سياق‌ قرآني‌ به‌ ذكر جنگ‌ با قريش‌ در بدر و احد منتقل‌ مي‌شود تا يهوديان‌ درس‌ عبرت‌ بگيرند و بدانند كه‌ اگر درگير جنگ‌ با مسلمانان ‌شوند، چه‌ فرجام‌ بدي‌ در انتظارشان‌ خواهد بود. پس، در مجموع‌ شصت‌ آيه‌كريمه‌ ـ از آيه‌ 120 تا 180 ـ پيرامون‌ غزوه‌ احد مي‌باشد.
«و ياد كن‌ زماني‌ را كه‌ بامدادان‌ از پيش‌ خانواده‌ات‌ بيرون‌ آمدي» يعني‌: اي‌ پيامبر! زمان‌ بيرون‌ آمدن‌ از خانه‌ات‌ را در صبحگاه‌ روز شنبه، هفتم‌ شوال‌ سال‌ سوم ‌هجري‌ به‌ يادآور، آن‌گاه‌كه‌ بيرون‌ آمدي، «و مؤمنان‌ را در مواضعي‌ براي‌ جنگيدن ‌فرود مي‌آوردي» يعني‌: آنها را در سنگرها مستقر و آماده‌ رويارويي‌ با دشمن ‌مي‌كردي‌ «و خداوند شنواست» سخنان‌ مؤمنان‌ را در مشاوره‌ با تو «داناست» به ‌همه‌ نيتها و كردارهاي‌ بندگانش‌.
 
سوره أحقاف آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَرُونِي مَاذَا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّمَاوَاتِ اِئْتُونِي بِكِتَابٍ مِّن قَبْلِ هَذَا أَوْ أَثَارَةٍ مِّنْ عِلْمٍ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ محمد ص به‌ اين‌ كافران‌ رويگردان‌ از حق‌ «آيا ديديد» يعني: به‌ من ‌خبر دهيد كه‌؛ «آنچه‌ را بجز ا  مي‌پرستيد» از بتان‌، مردگان‌ و طاغوت‌ها؛ «به‌ من ‌نشان‌ دهيد كه‌ چه‌ چيز از زمين‌ را آفريده‌اند» يعني: اگر آنها به‌ راستي‌ خدا هستند پس ‌به‌ من‌ نشان‌ دهيد كه‌ چه‌ چيز از زمين‌ را آفريده‌اند؟ «يا مگر آنان‌ را در كار آسمانها مشاركتي‌ است‌» يعني: يا مگر آن‌ معبودهاي‌ باطل‌ مالك‌ بخشي‌ از آسمانها هستند، يا در آفرينش‌ آسمانها مشاركتي‌ داشته‌اند؟! پس‌ هرگاه‌ نه‌ اين‌ است‌ و نه ‌آن‌، ديگر چگونه‌ آنان‌ را شريك‌ خداوند سبحان‌ مي‌پنداريد؟ «اگر راست ‌مي‌گوييد، كتابي‌ پيش‌ از اين‌ قرآن‌ نزد من‌ بياوريد» زيرا قرآن‌ هم‌ بر بطلان‌ شرك‌، هم ‌بر اين‌ امر كه‌ خداي‌ عزوجل‌ يگانه‌ و لاشريك‌ است‌ و هم‌ بر اين‌ امر كه‌ قيامت‌ حق ‌است‌ و در آن‌ شكي‌ نيست‌؛ تصريح‌ كرده‌ است‌ پس‌ آيا مشركان‌ كتابي‌ دارند كه‌ با اين‌ كتاب‌ مخالفت‌ كند، يا حجتي‌ دارند كه‌ با اين‌ حجت‌ منافات‌ داشته‌ باشد؟ اگر دارند، بياورند «يا بازمانده‌اي‌ از علم‌» نزد من‌ بياوريد. يعني: آيا كمترين‌ چيزي‌ از علم‌ كه‌ آن‌ را از پيامبري‌ قبل‌ از من‌ نقل‌ كرده‌ باشيد، در دست‌ داريد كه‌ بر وجود آفريننده‌اي‌ همراه‌ با الله(ج)گواهي‌ دهد تا پرستش‌ ديگران‌ نيز كار درستي‌ باشد؟ اگر چنين‌ است‌ پس‌ آن‌ را بياوريد. ابن‌عباس‌ك مي‌گويد: أثاره: خط است‌، يعني ‌در اين‌ باره‌ چيز مكتوب‌ و نقل‌ شده‌اي‌ بياوريد.
 
	سوره أحقاف آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّن يَدْعُو مِن دُونِ اللَّهِ مَن لَّا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَى يَومِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَن دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كيست‌ گمراه‌تر از آن‌ كس‌ كه‌ به‌جاي‌ خدا كسي‌ را به‌ دعا مي‌خواند كه‌ تا روز قيامت ‌او را پاسخ‌ نمي‌دهد» يعني: هرگز گمراه‌تر و جاهل‌تر از چنين‌ كسي‌ پيدا نمي‌شود زيرا او چيزي‌ را به‌ دعا خوانده‌ است‌ كه‌ خود نمي‌شنود، چه‌ رسد به‌ اين‌كه‌ به‌خواننده‌ خويش‌ سودي‌ را جلب‌ يا ضرري‌ را از وي‌ دفع‌ نمايد پس‌ آن‌ خواننده‌، چگونه‌ به‌ اجابت‌ دعاي‌ خود از سوي‌ وي‌ طمع‌ مي‌بندد؟! «و» هرچند آن ‌معبودان‌ باطل‌ را بخوانند؛ «آنها از دعايشان‌ بي‌خبرند» يعني: معبودان‌ باطلي‌ كه ‌مشركان‌ آنها را به‌ ياري‌ مي‌خوانند، نه‌ فقط آنان‌ را اجابت‌ نمي‌گويند بلكه‌ حتي‌ از دعايشان‌ نيز بي‌خبرند؛ پس‌ نه‌ آن‌ را مي‌شنوند و نه‌ در مي‌يابند، از آن‌ رو كه‌ جماداتي‌ بيش‌ نيستند.
 
	﴿ سوره‌ احقاف ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (35) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ مباركه‌ بدان‌ جهت‌ «احقاف‌» ناميده‌ شد كه‌ در آن‌ از احقاف‌ ـ كه‌ منازل‌ قوم‌ عاد در يمن‌ بود ـ سخن‌ رفته‌ است‌.
محور سوره‌ «احقاف‌»، بيان‌ ناروا بودن‌ پرستش‌ معبودات‌ باطل‌ مي‌باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4974.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4975.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4976.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:4977.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4978.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:4979.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:4980.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:4981.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:4982.txt"> آيه  14</a></body></html>سوره أحقاف آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا حُشِرَ النَّاسُ كَانُوا لَهُمْ أَعْدَاء وَكَانُوا بِعِبَادَتِهِمْ كَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ مردم‌ گردآورده‌ شوند، آن‌ معبودان‌ باطل‌ دشمنانشان‌ باشند» يعني: چون ‌مردمي‌ كه‌ بتان‌ را مي‌پرستند، در روز قيامت‌ گردآورده‌ شوند و محشور گردند؛ آن ‌بتان‌ برايشان‌ دشمن‌اند، از آنان‌ بيزاري‌ مي‌جويند و بر آنان‌ لعنت‌ و نفرين‌ مي‌گويند. نقل‌ است‌ كه: خداي‌ عزوجل‌ روز قيامت‌ در بتان‌ حيات‌ مي‌آفريند و آنها پرستشگران‌ خود را تكذيب‌ مي‌كنند. همچنين‌ فرشتگان‌، مسيح‌، عزير و شياطين‌ ـ كه‌ حيات‌ دارند ـ نيز از پرستشگران‌ خود در روز قيامت‌ اعلام‌ برائت‌ مي‌كنند «و به‌ عبادتشان‌ انكار مي‌ورزند» يعني: معبودان‌ در روز قيامت‌، عبادت ‌خويش‌ از سوي‌ مشركان‌ را با انكار تلقي‌ كرده‌ و محكوم‌ مي‌كنند، منكر وتكذيب‌كننده‌ آنان‌ هستند و مي‌گويند: ما هرگز شما را به‌ پرستش‌ خويش ‌فرانخوانده‌ بوديم‌.
 
سوره أحقاف آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءهُمْ هَذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ بر آنان‌» يعني: بر اهل‌ مكه‌ «آيات‌ بينات‌ ما» يعني: آيات‌ روشن‌ و آشكار ما «خوانده‌ شود، كساني‌ كه‌ چون‌ حق‌ به‌سويشان‌ آمد، منكر آن‌ شدند» از روي‌ كبر و عناد، درباره‌ آيات‌ قرآن‌ «گفتند» و مي‌گويند، بي‌آن‌كه‌ در اين‌ آيات ‌انديشه‌ و تأمل‌ كنند: «اين‌» آيات‌ بي‌هيچ‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ «سحري‌ آشكار است‌».
 
	سوره أحقاف آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ كَفَى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مي‌گويند: اين‌ را بربافته‌ است‌» يعني: مح