نان‌ از ورود ما ناخوش‌ شدند و حالشان‌ دگرگون‌ شد. سپس‌ خطاب‌ به‌ آنان‌ فرمودند: اي‌ گروه‌ يهود! دوازده ‌تن ‌از ميان‌ خود را كه‌ به‌ توحيد خداوند(ج) و رسالت‌ محمد گواهي‌ دهند، به‌ من ‌معرفي‌ كنيد زيرا در اين‌ صورت‌ خداي‌ عزوجل‌ از هر يهودي‌اي‌ كه‌ در زير سقف ‌آسمان‌ است‌، خشم‌ خود را بر مي‌دارد. يهوديان‌ سكوت‌ كردند و كسي‌ از آنان‌ به‌ رسول‌ اكرم‌ ص پاسخي‌ نداد. سپس‌ آن‌ حضرت‌ ص برگشتند. بناگاه‌ ديدم‌ كه‌ مردي‌ از پشت‌ سر ايشان‌ آمد و گفت: اي‌ محمد! بايست‌. سپس‌ به‌ سوي‌ يهوديان ‌روي‌ نمود و گفت: اي‌ گروه‌ يهود! نظر شما در مورد شخص‌ من‌ چيست‌؟ گفتند: به‌ خدا سوگند كه‌ در ميان‌ خويش‌ مردي‌ دانشمندتر و داناتر به‌ كتاب‌ خدا مانند تو و قبل‌ از تو مانند پدرت‌ و قبل‌ از پدرت‌ مانند جدت‌ سراغ‌ نداريم‌! گفت: پس‌ اينك ‌من‌ گواهي‌ مي‌دهم‌ كه‌ اين‌ شخص‌ همان‌ پيامبري‌ است‌ كه‌ بشارت‌ و اوصاف‌ وي‌ را در تورات‌ مي‌يابيد! گفتند: دروغ‌ گفتي‌! و سخنش‌ را رد كرده‌ و نسبت‌هاي ‌ناروايي‌ به‌ وي‌ دادند. همان‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ اين‌ آيه‌ را نازل‌ نمود». بنابراين ‌روايت‌، اين‌ آيه‌ مدني‌ است‌، چون‌ در آن‌ تلويحا از عبدالله بن‌سلام‌ ياد شده‌ است ‌و او بعد از هجرت‌ مسلمان‌ شد.
 
	سوره أحقاف آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كَانَ خَيْراً مَّا سَبَقُونَا إِلَيْهِ وَإِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هَذَا إِفْكٌ قَدِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌ منذر در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ كرده‌ است: «عمربن ‌خطاب ‌كنيزي‌ به‌نام‌ زنيره‌ داشت‌ كه‌ قبل‌ از وي‌ مسلمان‌ شده‌ بود، عمر او را به‌ خاطر مسلمان‌ شدنش‌ مي‌زد و كفار قريش‌ مي‌گفتند: اگر اين‌ دين‌، كار خير و با‌ارزشي ‌مي‌بود، زنيره‌ از ما برآن‌ سبقت‌ نمي‌جست‌. همان‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ اين‌ آيه‌ را در شأن‌ زنيره‌ نازل‌ كرد». بنا به‌ روايتي‌ ديگر: كافران‌ يهود در حق ‌مؤمنانشان‌ ـ مانند عبدالله بن‌ سلام‌ و يارانش‌ ـ گفتند: اگر دين‌ محمد حق‌ بود، آنان‌ از ما به‌ سوي‌ آن‌ سبقت‌ نمي‌جستند.
«و كافران‌ به‌ مؤمنان‌» يعني: در باره‌ مؤمنان‌ «گفتند: اگر» آنچه‌ كه‌ محمد از قرآن‌ و نبوت‌ آورده‌ است‌؛ «خير بود، آنان‌ بر ما بدان‌» يعني: به‌ سوي‌ ايمان‌ به‌ رسالت‌ و قرآن‌ «پيشي‌ نمي‌گرفتند» پس‌ گمان‌ كافران‌ در باره‌ خودشان‌ چنين‌ بودكه‌ مستحق‌ پيشتازي‌ و سبقت‌ گرفتن‌ به‌ سوي‌ هر كار نيك‌ و با ارزشي‌ هستند! ولي‌ غافل‌ از آن‌ بودند كه‌ خداي‌ سبحان‌ هر كس‌ را كه‌ بخواهد، به‌ رحمت‌ خويش‌ مخصوص‌ گردانيده‌ و براي‌ دين‌ خويش‌ بر مي‌گزيند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ اين‌ پندار كفار نسبت‌ به‌ خود، همان‌ كبري‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص در حديث‌ شريف‌ ذيل ‌درباره‌ آن‌ فرموده‌اند: «الكبر بطر الحق‌ وغمط الناس: كبر؛ رد نمودن‌ حق‌ و حقير شمردن‌ مردم‌ است‌».
«و چون‌ به‌ آن‌» يعني: به‌ قرآن‌ «هدايت‌ نيافته‌اند، به‌ زودي‌ خواهند گفت: اين‌ دروغي ‌كهنه‌ است‌» چنان‌كه‌ قبل‌ از آن‌ گفتند: اين‌ قرآن‌ افسانه‌هاي‌ پيشينيان‌ است‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:499.txt">آيه  122</a><a class="text" href="w:text:500.txt"> آيه  123</a><a class="text" href="w:text:501.txt">آيه  124</a><a class="text" href="w:text:502.txt"> آيه  125</a><a class="text" href="w:text:503.txt">آيه  126</a><a class="text" href="w:text:504.txt"> آيه  127</a><a class="text" href="w:text:505.txt"> آيه  128</a><a class="text" href="w:text:506.txt"> آيه  129</a><a class="text" href="w:text:507.txt">آيه  130</a><a class="text" href="w:text:508.txt">آيه  131</a><a class="text" href="w:text:509.txt"> آيه  132</a></body></html>سوره أحقاف آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِن قَبْلِهِ كِتَابُ مُوسَى إِمَاماً وَرَحْمَةً وَهَذَا كِتَابٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَاناً عَرَبِيّاً لِّيُنذِرَ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَبُشْرَى لِلْمُحْسِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پيش‌ از آن‌» يعني: پيش‌ از قرآن‌ «كتاب‌ موسي‌» كه‌ تورات‌ است‌ و قرآن‌ در اصول‌ شرايع‌ و قوانين‌ حق‌، با آن‌ توافق‌ دارد «راهبر و مايه‌ رحمتي‌ بود» از جانب ‌خداي‌ سبحان‌ براي‌ كساني‌ كه‌ به‌ آن‌ ايمان‌ آورده‌ بودند. لذا پيش‌ از قرآن‌ در امر دين‌ به‌ تورات‌ اقتدا مي‌شد «و» اين‌ خود بر حقانيت‌ قرآن‌ دلالت‌ دارد زيرا «اين ‌كتابي‌ است‌ تصديق‌ كننده‌» يعني: قرآن‌ در اصول‌ دين‌ با تورات‌ كتاب‌ موسي‌(ع) وغير آن‌ از كتابهاي‌ خداوند(ج) موافق‌ و همخوان‌ و به‌ علاوه‌ مصدق‌ آنهاست‌ «به‌ زبان‌ عربي‌» يعني: در حالي‌ كه‌ قرآن‌ به‌ زبان‌ عربي‌ است‌ و يهوديان‌ مدينه‌ آن‌ رامي‌فهمند «تا ستمكاران‌ را بيم‌ دهد» از عذاب‌ خداوند(ج) و بنابراين‌، براي‌ آنان‌ عذري‌ باقي‌ نماند «و براي‌ نيكوكاران‌ بشارتي‌ باشد» به‌ اين‌كه‌ سرانجام‌ به‌ پاداش ‌نيكوكاريشان‌، به‌ پيروزي‌ دنيا و بهشت‌ آخرت‌ نايل‌ مي‌شوند پس‌ چنان‌ نيست‌ كه ‌شما كافران‌ مي‌گوييد: اين‌ قرآن‌ دروغي‌ است‌ قديم‌!
 
	سوره أحقاف آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ گفتند: پرودگار ما الله است‌، سپس‌ پايداري‌ ورزيدند» يعني: در ميان‌ توحيد و استقامت‌ بر شريعت‌ جمع‌ كردند؛ «نه‌ بيمي‌ بر آنان‌ است‌ و نه‌ اندوهگين‌ مي‌شوند» يعني: آنها از اين‌ امر كه‌ در گرفتاري‌، سختي‌ و ناخوشي‌اي‌ درافتند، بيمناك‌ نگشته‌ و از اين‌كه‌ چيز محبوب‌ و دوست‌ داشتني‌اي‌ را از دست ‌بدهند، نيز اندوهگين‌ نمي‌شوند و اين‌ خصلت‌ و موهبت‌؛ هم‌ در دنيا، هم‌ به‌ هنگام ‌مرگ‌ و هم‌ در آخرت‌، براي‌ ايشان‌ پايدار و هميشگي‌ است‌.
	سوره أحقاف آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ايشان‌ اهل‌ بهشتند كه‌ به‌ پاداش‌ آنچه‌ انجام‌ مي‌دادند» در دنيا از اعمال‌ شايسته «جاودانه‌ در آن‌ مي‌مانند».
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4984.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:4985.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:4986.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:4987.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:4988.txt"> آيه  19</a><a class="text" href="w:text:4989.txt">آيه  20</a></body></html>سوره أحقاف آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَاناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَوَضَعَتْهُ كُرْهاً وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَ