عَلْنَا لَهُمْ سَمْعاً وَأَبْصَاراً وَأَفْئِدَةً فَمَا أَغْنَى عَنْهُمْ سَمْعُهُمْ وَلَا أَبْصَارُهُمْ وَلَا أَفْئِدَتُهُم مِّن شَيْءٍ إِذْ كَانُوا يَجْحَدُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُون ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ در چيزهايي‌ به‌ آنان‌ امكانات‌ داده‌ بوديم‌ كه‌ به‌ شما در آنها چنان ‌امكاناتي‌ نداده‌ايم‌» يعني: به‌ قوم‌ عاد در مال‌، طول‌ عمر، نيرومندي‌ بدني‌ و بخشيدن‌ فرزندان‌، چنان‌ تمكني‌ داده ‌بوديم‌ كه‌ به‌ شما چنان‌ تمكني‌ نداده‌ايم‌ پس ‌اي‌ مردم‌ مكه‌! قوم‌ عاد از روي‌ سلطه‌ و قدرت‌، تمكن‌ در زمين‌ و اعمار ساختمانهاي‌ استوار، از شما نيرومندتر بودند «و برايشان‌ گوشها و چشمها و دلهايي ‌قرار داده‌ بوديم‌» يعني: با وجود آن‌كه‌ به‌ آنان‌ حواسي‌ را كه‌ ادله‌ به‌ وسيله‌ آن ‌شناخته‌ و دريافته‌ مي‌شود، عنايت‌ كرده‌ بوديم‌ ولي‌ آنان‌ از قبول‌ حجت‌ اعراض ‌كرده‌ نه‌ پند گرفتند و نه‌ به‌ هوش‌ آمدند «ولي‌ گوشها و چشمها و دلهايشان‌ هيچ‌ سودي ‌به‌ حالشان‌ نداشت‌» از آنجا كه‌ آنان‌ به‌ وسيله‌ اين‌ حواس‌ و ادراكات‌، به‌ ايمان ‌توحيدي‌ و باور به‌ صحت‌ وعد و وعيد الهي‌ راه‌ نبردند «چرا كه‌ آيات‌ الهي‌ را انكار مي‌كردند» و اين‌ خود دليل‌ عدم‌ سود دهي‌ حواس‌ و دريافتهاي‌ ادراكي‌ آنان‌ بود «و آنچه‌ به‌ آن‌ استهزا مي‌كردند، آنان‌ را فراگرفت‌» يعني: عذابي‌ كه‌ از روي‌ ريشخند و تمسخر آن‌ را به‌ شتاب‌ مي‌طلبيدند آنجا كه‌ گفتند:  (فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا) : (آنچه‌ را كه ‌برايمان‌ از عذاب‌ وعده‌ مي‌دهي‌، براي‌ ما بياور) «آيه/‌22»، آري‌! همان‌ عذاب‌ بر آنان‌ احاطه‌ كرد و آنان‌ را فراگرفت‌.
 
سوره أحقاف آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أَهْلَكْنَا مَا حَوْلَكُم مِّنَ الْقُرَى وَصَرَّفْنَا الْآيَاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بي‌گمان‌ همه‌ شهرهاي‌ پيرامون‌ شما را نابود كرديم‌» چون‌ شهرهاي‌ قوم‌ ثمود، قوم‌ لوط و مانند آنها از شهرهايي‌ را كه‌ مجاور بلاد حجاز بودند و اخبارشان‌ به ‌تواتر به‌ مردم‌ مكه‌ مي‌رسيد و خود نيز در سفرهاي‌ خويش‌ بر آنها گذر مي‌كردند «و آيات‌ خود را گونه‌گون‌ بيان‌ داشته‌ايم‌، باشد كه‌ آنان‌ باز گردند» يعني: حجت‌ها را به‌انواع‌ مختلف‌ و به‌ طرق‌ گونه‌گون‌ براي‌ مردم‌ آن‌ شهرها بيان‌ كرديم‌ تا آنها از كفر خويش‌ باز گردند اما بازنگشتند.
 
	سوره أحقاف آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَوْلَا نَصَرَهُمُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ قُرْبَاناً آلِهَةً بَلْ ضَلُّوا عَنْهُمْ وَذَلِكَ إِفْكُهُمْ وَمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چرا آن‌ كساني‌ را كه‌ جز الله به‌ منزله‌ معبوداني‌ ـ براي‌ تقرب‌ به‌ خدا ـ اختيار كرده‌ بودند، آنان‌ را ياري‌ نكردند» يعني: پس‌ چرا خدايان‌ پنداريشان‌ كه‌ آنها را وسيله‌ قربت‌ و شفاعت‌ خويش‌ نزد خداوند(ج) مي‌شناختند، هيچ‌ به‌ ياريشان‌ نيامدند تا از نابودي‌ نجاتشان‌ دهند «بلكه‌ از آنان‌ گم‌ شدند» يعني: از ياري‌ دادنشان‌ ناپديد شده‌ و در هنگامي‌ كه‌ به‌ آنها نياز داشتند، نزدشان‌ حاضر نشدند «و» قطعا سبب ‌اين‌ نابودي‌ عبارت‌ از: «اين‌ دروغ‌» و پندار كاذب‌ «آنان‌ بود» كه‌ معبودان‌ باطل ‌شريك‌ خدا هستند و آنها را به‌ خداوند(ج) نزديك‌ كرده‌ و برايشان‌ نزد وي‌ شفاعت ‌مي‌كنند «و» سبب‌ اين‌ گمراهي‌ و نابودي‌ عبارت‌ بود از: «آنچه‌ بر مي‌بافتند» از بهتان‌ و افترا، با اين‌ سخن‌ خود كه‌ اين‌ معبودان‌، خدا هستند. پس‌ همين‌ بهتان‌ به ‌نابوديشان‌ كشانيد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5000.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:5001.txt"> آيه  30</a><a class="text" href="w:text:5002.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5003.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5004.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5005.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:5006.txt"> آيه  35</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:6.txt">جزء 1 تا 10</a><a class="text" href="w:text:7.txt">جزء 11 تا 20</a><a class="text" href="w:text:8.txt">جزء 21 تا 25</a><a class="text" href="w:text:9.txt">جزء 26 تا 29</a><a class="text" href="w:text:10.txt">جزء 30</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:51.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:52.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:53.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:54.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:55.txt">آيه  29</a></body></html>سوره آل عمران آيه  123
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ بِبَدْرٍ وَأَنتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و يقينا خداوند شما را در بدر ياري‌ كرد در حالي ‌كه» به‌سبب‌ كمي‌ تعداد خويش‌ «ناتوان‌ بوديد» تا بدانيد كه‌ پيروزي‌ از جانب‌ حق‌ تعالي‌ است‌ و به‌ كثرت‌ عده‌ وعده‌ وابسته‌ نيست‌. اين‌ جمله‌ مستأنفه‌اي‌ است‌ كه‌ براي‌ پايدارساختن‌ مؤمنان‌ در ميدان‌ معركه‌ ايراد شد تا اين‌ حقيقت‌ را به‌ يادشان‌ آورد كه‌ پيروزي، نتيجه‌ صبر وپايداري‌ است‌ «پس، از خدا پروا كنيد، باشد كه‌ سپاسگزاري‌ نماييد» زيرا تقوي ‌برانگيزاننده‌ شكر و سپاس‌ است‌.
	سوره أحقاف آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَراً مِّنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِم مُّنذِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌» اي‌ محمد ص «آن‌گاه‌ كه‌ جمعي‌ از جن‌ را به‌ سوي‌ تو روانه‌ كرديم‌» نفرا: گروهي‌ از جنيان‌ «نصيبين‌» يا جنيان‌ «نينوي‌» را كه‌ كمتر از ده‌ تن‌ بودند. آري‌! آنان‌ را به‌ سوي‌ تو روانه‌ كرديم‌ زيرا اراده‌ داشتيم‌ تا قومشان‌ را به‌ وسيله ‌ايشان‌ هدايت‌ كنيم‌ «كه‌ به‌ قرآن‌ گوش‌ دهند پس‌ چون‌ برآن‌ حاضر شدند» يعني: چون‌ در هنگامي‌ كه‌ تو قرآن‌ را تلاوت‌ مي‌كردي‌، آنها براي‌ استماع‌ آن‌ حضور يافتند؛ «گفتند: گوش‌ فرادهيد» يعني: جنيان‌ همديگر را به‌ خاموشي‌ فراخواندند تا بتوانند به‌ قرآن‌ گوش‌ فرا دهند «و چون‌» تلاوت‌ قرآن‌ «به‌ اتمام‌ رسيد، آنان‌ هشدار دهنده‌ به‌ سوي‌ قوم‌ خود باز گشتند» يعني: جنيان‌ به‌ مقصد كساني‌ از قوم‌ خود كه‌ آنها را پشت ‌سر گذاشته‌ بودند باز گشتند در حالي‌ كه‌ هشداردهنده‌شان‌ از مخالفت‌ با قرآن‌و بيم‌دهنده‌شان‌ از كفر بودند.
اين‌ آيه‌ روشن‌ مي‌كند كه:
1 ـ رسول‌ اكرم‌ ص به‌ سوي‌ جن‌ و انس‌ هر دو فرستاده‌ شده‌اند.
2 ـ گروهي‌ از جنيان‌ به‌ آن‌ حضرت‌ ص ايمان‌ آورده‌اند.
3 ـ رسول‌ اكرم‌ ص بعد از اين‌كه‌ از حضور جنيان‌ آگاه‌ ساخته‌ شدند، آن‌ گروه‌ را در شب‌ دوم‌ به‌ سوي‌ قومشان‌ فرستادند و اگر چنين‌ نمي