نظر در آخرت‌ نرسيد و حق‌ تعالي‌ در دنيا نيز آنان‌ را به‌ هدف‌ و مقصودشان‌ از آن‌ اعمال ‌نايل‌ نگردانيد.
 
	سوره محمد آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَرِهُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأَحْبَطَ أَعْمَالَهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌» تباهي‌، ناكامي‌ و سيه‌روزي‌شان‌ «به‌ سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ آنان‌ آنچه‌ را كه‌ خدا فرود آورده‌ است‌» بر رسول‌ خويش‌ از قرآن‌ «خوش‌ نداشتند، پس‌» خداوند(ج) به‌ سبب‌ آن‌ «اعمالشان‌ را تباه‌ كرد» مراد؛ آن‌ اعمالي‌ است‌ كه‌ كفار در امور خير انجام‌ مي‌دادند زيرا عمل‌ خير كافر، قبل‌ از آن‌ كه‌ مسلمان‌ شود پذيرفته ‌نمي‌شود.
 
	سوره محمد آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَيَنظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلِلْكَافِرِينَ أَمْثَالُهَا ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا در زمين‌ سير نكرده‌اند» يعني: آيا اين‌ كافران‌ در سرزمين‌هاي‌ عاد، ثمود، قوم‌ لوط و غير آنان‌ گردش‌ نكرده‌اند «تا بنگرند كه‌ فرجام‌ كساني‌كه‌ پيش‌ از آنان ‌بودند» از كافران‌ «به‌ كجا انجاميده‌ است‌؟» زيرا آثار و نشانه‌هاي‌ عذاب‌ هنوز هم ‌در ديارشان‌ باقي‌ است‌؟ «خدا زير و زبرشان‌ كرد» يعني: ديارشان‌ را بر آنان‌ ويران ‌كرد، يا آنان‌ را نابود و ريشه‌كن‌ كرد. تعبير: ﴿دَمَّرَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ) بليغ‌تر از تعبير: «دمرهم‌ الله‌» است‌ زيرا اين‌ تعبير، بر نابود ساختن‌ مطلق‌ آنان‌ دلالت‌ مي‌كند «و سرنوشت‌ كافران‌ همانند آن‌ است‌» يعني: اين‌ گروه‌ كفار نيز عاقبت‌ و سرانجامي ‌همانند با پيشينيانشان‌ از امت‌هاي‌ كافر خواهند داشت‌ و نيز سرنوشت‌ تمام‌ امت‌هاي‌ كافر اين‌چنين‌ است‌.
 
سوره محمد آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَأَنَّ الْكَافِرِينَ لَا مَوْلَى لَهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌» نصرت ‌دادن‌ مؤمنان‌ و فرجام‌ ناميمون‌ براي‌ كفار «به‌ سبب‌ آن‌ است‌ كه ‌خدا مولاي‌ مؤمنان‌ است‌» يعني: او يار و كارساز آنان‌ است‌ «ولي‌ كافران‌ مولايي ‌ندارند» يعني: آنان‌ يار و مددكاري‌ ندارند كه‌ از آنان‌ دفاع‌ كند، بدين‌ جهت‌، فرود آمدن‌ عقوبت‌ الهي‌ بر آنان‌ قطعي‌ است‌.
قتاده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ در روز احد نازل‌ شد آن‌گاه‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص در شكاف‌ ميان‌ دو كوه‌ قرار داشتند و مشركان‌ فرياد زدند: روزي ‌در برابر روزي‌! ما بت‌ «عزي‌» را داريم‌ و شما عزايي‌ نداريد! رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «در پاسخ‌ آنها بگوييد: الله‌ مولانا، ولا مولي‌ لكم: الله(ج)مولاي‌ ماست ‌و شما مولايي‌ نداريد».
 
﴿ سوره‌ محمد ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (38) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ از آن‌ رو «محمد» نام‌ گرفت‌ كه‌ در آيه‌ دوم‌ از آن بيان‌ فروفرستادن‌ قرآن‌ بر حضرت‌ محمد ص آمده‌ است‌ و به‌ سبب‌ اين‌ كه‌ احكام‌ جنگ‌ با كفار نيز در اين‌ سوره‌ بيان‌ شده‌ است‌، به‌نام‌ سوره‌ «قتال‌» نيز ناميده ‌مي‌شود.
خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص جز در چهار جا از قرآن‌ كريم‌ به‌ اسم‌ ناميده‌ نشده‌اند:
1 ـ در سوره‌ «آل‌ عمران/‌144»:(‏ وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ) .
2 ـ در سوره‌ «احزاب/‌40»: (مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ).
3 ـ در اين‌ سوره:(وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَى مُحَمَّدٍ ) «آيه/‌2».
4 ـ در سوره‌ «فتح‌/ 29»: (مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ). اما در غير اين‌ چهار مورد، از ايشان‌ در قرآن‌ به‌ وصف‌ «رسول‌» يا «نبي‌» ياد شده‌ است‌.
در بيان‌ فضيلت‌ اين‌ سوره‌ از ابن‌ عمر رضي‌الله عنهما روايت‌ شده‌ است‌ كه ‌فرمود: «رسول‌ اكرم‌ ص در نماز مغرب‌ سوره‌ محمد را مي‌خواندند».
 
سوره آل عمران آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ بَلَى إِن تَصْبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلافٍ مِّنَ الْمَلآئِكَةِ مُسَوِّمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلي، اگر صبر كنيد» بر شدت‌ و سختي‌ جنگ‌ و پايداري‌ ورزيد در معركه [و تقوا پیشه سازید] «وكافران‌ بر شما با همين‌ جوش‌وخروش‌ خود بتازند» در موعدي‌ كه‌ مقرر كرده‌اند«همان‌گاه‌ پروردگارتان‌ شما را با پنج‌هزار فرشته‌ نشاندار مدد مي‌رساند» يعني‌: همان‌گاه‌ كه‌ آنان‌ بر سر شما فرود آيند، فرشتگان‌ هم‌ بي‌ هيچ‌گونه‌ تأخيري‌ به ‌ميدان‌ جنگ‌ حاضر مي‌شوند، درحالي‌كه‌ خود را با نشانه‌هايي‌ نشاندار كرده‌اند. البته‌ رسم‌ كار در معركه‌ها چنين‌ بود و چنين‌ هست‌ كه‌ افراد شجاع‌ و نترس، خود را با پيشاني‌بندي‌ سرخ‌رنگ‌ يا نشانه‌اي‌ ديگري‌ نشانه‌گذاري‌ مي‌كنند تا جايگاه‌ و پايگاهشان‌ در صف‌ كارزار شناخته‌ شود. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرشتگان‌ در روزبدر دستارهايي‌ سفيد، يا سرخ، يا سبز، يا زردرنگي‌ بر سرهاي‌ خويش‌ بسته‌ بودند. به‌ قولي‌: آنها بر اسباني‌ ابلق‌ سوار بودند.
امام‌ فخرالدين‌ رازي‌ در «تفسير كبير» مي‌گويد: «اهل‌ تفسير و سير اجماعا برآن‌اند كه‌ فرشتگان‌ در روز بدر با كافران‌ به‌ صورت‌ عيني‌ (فيزيكي) جنگيدند»، پس‌ چنان‌ نبود كه‌ امداد؛ امدادي‌ معنوي‌ باشد، آن‌ گونه‌ كه‌ صاحب‌ تفسير«المنار» مي‌گويد. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «فرشتگان‌ در جنگ‌ بدر عملا شركت ‌كردند، اما در ديگر غزوات‌ حضوري‌ به‌ شمار و مدد داشتند، ولي‌ عملا نمي‌جنگيدند».
 
 <?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5021.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:5022.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5023.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5024.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5025.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5026.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5027.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5028.txt">آيه  19</a></body></html>سوره محمد آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يَتَمَتَّعُونَ وَيَأْكُلُونَ كَمَا تَأْكُلُ الْأَنْعَامُ وَالنَّارُ مَثْوًى لَّهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خدا كساني‌ را كه‌ ايمان‌ آورده‌ و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند، در باغستانهايي‌ وارد مي‌كند كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آنها جاري‌ است‌» به‌ پاداش‌ ايمان‌ و عمل‌ صالح ‌ايشان‌. تفسير نظير اين‌ آيه‌ تا كنون‌ در چندين ‌جا از اين‌ تفسير شريف‌ گذشته‌ است‌. امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «خداوند متعال‌ بدين‌ سبب‌ در بسياري‌ از آيات‌ به‌ ذكر (جويباران‌) در توصيف‌ بهشت‌ اكتفا مي‌كند، كه‌ در هر جا جويباران‌ باشد، در آنجا اشجار است‌ و در هر جا اشجار باشد، در آنجا ميوه‌ است‌. آري‌! آب‌ سبب ‌زندگي‌ عالم‌ است‌ و آ