بدر در روز جمعه، هفدهم‌ رمضان ‌المبارك‌ سال‌ دوم‌ هجري‌ اتفاق‌ افتاد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5041.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:5042.txt"> آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5043.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5044.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5045.txt"> آيه  34</a><a class="text" href="w:text:5046.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:5047.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:5048.txt"> آيه  37</a><a class="text" href="w:text:5049.txt">آيه  38</a></body></html>سوره محمد آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ نَشَاء لَأَرَيْنَاكَهُمْ فَلَعَرَفْتَهُم بِسِيمَاهُمْ وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِي لَحْنِ الْقَوْلِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَعْمَالَكُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر بخواهيم‌، قطعا آنان‌ را به‌ تو مي‌نمايانيم‌» يعني: اگر بخواهيم‌، منافقان‌ را با اشخاص‌ و افرادشان‌ به‌ تو مي‌شناسانيم‌ و معرفي‌ مي‌كنيم‌، به‌ چنان‌ شناخت‌ و معرفت‌ تامي‌ كه‌ قائم‌ مقام‌ ديدن‌ باشد «در نتبجه‌، آنان‌ را به‌ سيمايشان‌» يعني: به‌نشانه‌هاي‌ خاصي‌ كه‌ بر سيمايشان‌ دارند و با آن‌ از ديگران‌ متمايز مي‌شوند «مي‌شناختي‌» چرا كه‌ ظلمت‌ نفاق‌ بسان‌ اثري‌ از انعكاس‌ تاريكي‌ قلب‌هايشان‌، بر سيمايشان‌ هويداست‌ «و البته‌ آنان‌ را در آهنگ‌ سخن‌شان‌ مي‌شناسي‌» لحن‌ قول: مقصد، روش‌ و فحواي‌ سخن‌ گفتن‌ است‌. آري‌! منافقان‌ به‌ عيبجويي‌ تو ومسلمانان‌ و گفتن‌ سخنان‌ نيش‌دار و زننده‌ مي‌پردازند به‌ طوري‌ كه‌ از لحن‌ سخنشان ‌درست‌ فهميده‌ مي‌شود كه‌ متكلم‌ مربوط به‌ كدام‌ حزب‌ و گروه‌ است‌. نقل‌ است ‌كه: بعد از نزول‌ اين‌ آيه‌، هيچ‌ منافقي نزد رسول‌ اكرم‌ ص سخن‌ نمي‌گفت‌ مگر اين‌كه‌ آن‌ حضرت‌ص او را مي‌شناختند. انس‌(رض) مي‌گويد: «ما عازم‌ يكي‌ از غزوات‌ شده‌ بوديم‌ و در آن‌ غزوه‌ نه‌ تن‌ از منافقان‌ با ما همراه‌ بودند و مردم‌ از آنان ‌به‌ درد آمده‌ بودند پس‌ آن‌ منافقان‌ شبي‌ خوابيدند و صبح‌ كه‌ بيدار شدند، بر پيشاني‌ هر يك‌ از آنان‌ نوشته‌ بود: اين‌ شخص‌ منافق‌ است‌». «و خدا اعمالتان‌ را مي‌داند» و هيچ‌كار پنهاني‌اي‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند پس‌ شما را در برابر اعمالتان ‌مجازات‌ مي‌كند. در روايات‌ ثابت‌ شده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص گروهي‌ از منافقان‌ را به‌نام‌ معرفي‌ نمودند از جمله‌ در حديث‌ شريف‌ ذيل‌ به‌ روايت‌ عقبه‌بن‌عامر(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «رسول‌ اكرم‌ ص براي‌ ما سخنراني‌اي‌ ايراد نموده‌ و پس‌ از حمد و ستايش‌ خداي‌ عزوجل‌ فرمودند: إن‌ فيكم‌ منافقين‌، فمن‌ سميت ‌فليقم: بي‌گمان‌ در ميان‌ شما منافقاني‌ هستند پس‌ هر كس‌ را كه‌ من‌ نام‌ بردم‌، از جاي‌ خويش‌ برخيزد. آن‌گاه‌ فرمودند: برخيز اي‌ فلان‌! برخيز اي‌ فلان‌! برخيز اي ‌فلان‌! برخيز اي‌ فلان‌! تا آن‌كه‌ سي‌وشش‌ نفر را نام‌ بردند. سپس‌ بار ديگر فرمودند: بي‌گمان‌ در ميان‌ شما منافقاني‌ هستند پس‌ از خداوند پروا داريد». راوي‌مي‌افزايد: «عمر(رض) از نزد مردي‌ از همانان‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص نامش‌ را برده‌ بودند درحالي‌ گذشت‌ كه‌ او چهره‌ خود را پوشانده‌ بود و چون‌ عمر(رض) از قبل‌ او را مي‌شناخت‌، از او پرسيد: تو را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ چهره‌ات‌ را پوشانده‌اي‌؟ آن‌ منافق‌ سخن‌ پيامبر ص را [در مورد معرفي‌ خود] به‌ وي‌ نقل‌ كرد. پس‌ عمر(رض) بر او نهيب‌ زد و گفت: گم‌ شو اي‌ بدبخت‌ روزگار!».
 
سوره محمد آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و البته‌ شما را مي‌آزماييم‌» با فرض‌ كردن‌ جهاد مسلحانه‌ بر شما «تا معلوم‌ بداريم‌» به‌ علم‌ ظهور «مجاهدان‌ و صابران‌ از شما را» آري‌! شما را به‌ جهاد فرمان ‌مي‌دهيم‌ تا به‌ علم‌ ظهور و شهود معلوم‌ بداريم‌ كه‌ چه‌ كسي‌ امر ما را به‌ جا آورده‌ و بر دين‌ خويش‌ و دشواريهاي‌ اعمالي‌ كه‌ بدان‌ مكلف‌ شده‌ است‌، صبر و پايداري ‌مي‌ورزد «و تا اخبار شما را بيازماييم‌» يعني: احوال‌ و اخبار شما را به‌ قصد امتحان ‌و آزمايشتان‌ آشكار و برهنه‌ گردانيم‌ تا بر مردم‌ آشكار شود كه‌ چه‌ كسي‌ امر ما را اطاعت‌ كرده‌ و چه‌ كسي‌ به‌ آن‌ پشت‌پا زده‌ است‌.
	سوره محمد آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الهُدَى لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ كفر ورزيده‌ و مردم‌ را از راه‌ خدا بازداشتند» مراد از اين‌ گروه: منافقان‌ و به‌قولي: اهل‌ كتاب‌اند. بازداشتنشان‌ از راه‌ خدا(ج) اين‌ گونه‌ بود كه‌ مردم ‌را از پذيرش‌ اسلام‌ و پيروي‌ پيامبر ص منع‌ مي‌كردند «و بعد از آن‌كه‌ راه‌ هدايت‌ بر آنان‌ روشن‌ شد» يعني: همانان‌ كه‌ بعد از مشاهده‌ معجزات‌ روشن‌ و حجت‌هاي ‌قاطع‌ و دانستنن‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ محمد ص پيامبر بر حقي‌ از جانب‌ خداوند(ج) است‌؛ «با پيامبر مخالفت‌ كردند» و با ايشان‌ دشمني‌ ورزيدند. شاقوا: يعني‌ آنان‌ در شق‌ و جانبي‌ قرار گرفتند و پيامبر ص در شق‌ و جانب‌ ديگري‌. آري‌! اينان: «هرگز به‌ خدا هيچ‌ زياني‌ نمي‌رسانند» با فروگذاشتن‌ ايمان‌ و اصرار بر كفر بلكه‌ با اين‌ كار فقط به‌ خودشان‌ زيان‌ مي‌رسانند «و به‌ زودي‌ خدا اعمالشان‌ را حبطه‌ خواهد كرد» يعني: به‌ زودي‌ خداوند(ج) اعمال‌ خيرشان‌ ـ چون‌ صدقه‌، صله‌ رحم‌ و مانند آن‌را به‌ سبب‌ كفرشان‌ باطل‌ و بي‌ارزش‌ خواهد گردانيد. به‌ قولي: مراد از اعمالشان: نيرنگ‌ها و توطئه‌هايي‌ است‌ كه‌ براي‌ بي‌اثر ساختن‌ و از بين‌ بردن‌ دين‌ خدا(ج) سازمان‌ مي‌دادند و غايله‌هايي‌ است‌ كه‌ عليه‌ رسول‌ خدا ص برمي‌انگيختند.
 
	سوره محمد آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كساني‌كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! از الله فرمان‌ بريد و از پيامبر نيز فرمان‌ بريد» درآنچه‌ كه‌ بدان‌ مأمور مي‌شويد؛ از شرايع‌ و قوانيني‌ كه‌ در كتاب‌ خدا(ج) و سنت‌ رسولش‌ص ذكر شده‌ است‌ «و اعمال‌ خود را باطل‌ نگردانيد» يعني: حسنات‌ و ثوابهاي‌ خويش‌ را با گناهان‌ كبيره‌، ريا، شهرت‌ طلبي‌ و منت‌ گذاري‌ باطل نگردانيد. ابن‌كثير در تقسير آن‌ مي‌گويد: «اعمال‌ خود را با ارتداد باطل ‌نگردانيد».
ابوالعاليه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ مي‌گويد: «ياران‌ رسول‌ اكرم‌ ص بر اين‌ باور بودند كه‌ با داشتن‌ عقيده‌ به‌ (لااله‌الاالله)، هيچ‌ گناهي‌ زيان‌ نمي‌رساند چنان‌كه‌ ب