حقيقت‌، مؤمنان‌ كساني‌ اند كه‌ به‌ خدا و پيامبرش‌ گرويده‌اند» يعني: به‌ او از روي ‌هماهنگي‌ و توافق‌ كامل‌ در ميان‌ قلب‌ و زبان‌ خود؛ ايمان‌ صحيح‌، بي‌شائبه‌ وخالصانه‌اي‌ آورده‌اند «سپس‌ شك‌ و شبهه‌ نياورده‌اند» يعني: بعد از آن‌ ايمان ‌راستين‌، هيچ‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ به‌ دلهايشان‌ وارد نشده‌ و با باورهايشان‌ درنياميخته ‌است‌ «و با مالها و جانهايشان‌ در راه‌ خدا» يعني: در طاعت‌ و طلب‌ رضاي‌ وي ‌«جهاد كرده‌اند، اينان‌» كه‌ امور ياد شده‌ را با هم‌ جمع‌ و يكجا كرده‌اند؛ «راست‌كردارند» در ادعاي‌ موصوف‌بودن‌ به‌ وصف‌ ايمان‌ و داخل‌ بودن‌ در شمار اهل‌ آن‌، نه‌ غير آنان‌ از كساني‌ كه‌ در ظاهر امر اسلام‌ آورده‌اند ولي‌ در واقع‌ قلبشان ‌به‌ ايمان‌ مطمئن‌ نگرديده‌ است‌.
 
سوره حجرات آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَتُعَلِّمُونَ اللَّهَ بِدِينِكُمْ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بگو» اي‌ پيامبر ص به‌ اين‌ مدعيان‌ بي‌باور: «آيا خدا را از دين‌ خود خبر مي‌دهيد؟» يعني: آيا به‌ حق‌ تعالي‌ از ايمان‌ خود خبر مي‌دهيد تا او از آن‌ آگاهي ‌حاصل‌ كند، آنجا كه‌ گفتيد: ايمان‌ آورده‌ايم‌؟ «و حال‌ آن‌كه‌ خدا آنچه‌ را كه‌ در آسمانها و آنچه‌ را كه‌ در زمين‌ است‌، مي‌داند» پس‌ او چگونه‌ از حقيقت‌ ادعاي‌ شما در مورد ايمان‌ بي‌خبر است‌؟ «و خدا به‌ همه‌ چيز داناست‌» و هيچ‌ چيز بر او پنهان ‌نمي‌ماند از آن‌ جمله‌ علم‌ وي‌ به‌ ايمان‌ و اخلاص‌ و غير اينهاست‌.
	سوره حجرات آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُم بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از اين‌ كه‌ اسلام‌ آورده‌اند، بر تو منت‌ مي‌گذارند» يعني: آن‌ مدعيان‌ دروغين‌، اسلام‌آوردن‌ خويش‌ را منتي‌ بر تو مي‌شمارند، آنجا كه‌ گفتند: «ما با همه ‌سنگين‌باريها و اهل‌ و عيال‌ خود نزد تو آمده‌ايم‌ و مانند بني‌فلان‌ و بني‌فلان‌ با تو نجنگيده‌ايم‌...». كه‌ اين‌ منت ‌نهادن‌، خود نشانه‌ عدم‌ تمكن‌ ايمان‌ در دلهايشان ‌است‌ «بگو: بر من‌ از اسلام‌ آوردنتان‌ منت‌ نگذاريد» يعني: آن‌ را منتي‌ بر من ‌نشماريد زيرا منت‌ از آن‌ خداي‌ تبارك‌ و تعالي‌ است‌ كه‌ به‌ انساني‌ ايمان‌ مي‌بخشد چرا كه‌ نفع‌ ايمان‌ به‌ خود آن‌ انسان‌ بر مي‌گردد: «بلكه‌ خداست‌ كه‌ با هدايت‌ كردن ‌شما به‌ ايمان‌ بر شما منت‌ مي‌گذارد اگر راستگو باشيد» در آنچه‌ كه‌ ادعا مي‌كنيد از ايمان‌. يعني: منت‌ خداي‌ را است‌ تبارك‌ و تعالي‌ كه‌ شما را به‌ سوي‌ ايمان‌ راه‌نمود، به‌ قبول‌ دين‌ توفيق‌ داد و سينه‌هايتان‌ را براي‌ آن‌ گشود لذا خداوند(ج) است ‌كه‌ شما منت‌دار اوييد نه‌ اين‌كه‌ او منت‌دار شما باشد چنان‌ كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است: رسول‌ اكرم‌ ص در روز جنگ‌ حنين‌ خطاب‌ به‌ انصار مدينه‌ فرمودند: «اي ‌گروه‌ انصار! آيا شما را گمراه‌ نيافتم‌ و اين‌ خداوند(ج) بود كه‌ شما را با هم‌ انس‌ والفت‌ داد؟ و آيا فقير نبوديد پس‌ خداوند(ج) شما را به‌ وسيله‌ من‌ توانگر گردانيد؟ گفتند: آري‌! چنين‌ است‌، خداوند(ج) و رسول‌ وي‌ [منت‌گذارتر و برترند].
 
	سوره حجرات آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ خداست‌ كه‌ نهفته‌ آسمانها و زمين‌ را» يعني: آنچه‌ را كه‌ در آسمانها و زمين‌ پنهان‌ است‌ و از جمله‌ آنچه‌ را كه‌ هر انسان‌ در اندرون‌ خود نهان‌ مي‌دارد؛ «مي‌داند و خدا به‌ آنچه‌ مي‌كنيد، بيناست‌» و چيزي‌ از اين‌ امور بر او مخفي‌ نيست ‌پس‌ او جزا دهنده‌ شماست‌؛ در برابر خير با خير و در برابر شر؛ با شر.
 



<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5107.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5108.txt">آيه  2-3</a><a class="text" href="w:text:5109.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5110.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5111.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5112.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5113.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5114.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5115.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5116.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5117.txt">آيه  12-13</a><a class="text" href="w:text:5118.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5119.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5120.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ ق ﴾</a></body></html>سوره ق آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
چنين‌ خوانده‌ مي‌شود: «قاف‌» و سخن‌ درباره‌ حروف‌ مقطعه‌ اوايل‌ سوره‌ها، در آغاز سوره‌ «بقره‌» گذشت‌. «سوگند به‌ قرآن‌ مجيد» يعني: سوگند به‌ قرآن‌ كريم‌. به‌قولي‌ معناي‌ «مجيد» در اينجا اين‌ است: قرآن‌ والا قدر و بزرگ مقدار است ‌و به‌ سبب‌ خير دنيوي‌ و اخروي‌ بسياري‌ كه‌ در آن‌ وجود دارد، بر ساير كتب‌ برتري ‌و شرف‌ دارد. راغب‌ مي‌گويد: «مجد: گشايش‌ و كرم‌ است‌». خاطر نشان‌ مي‌سازيم‌ كه‌ در (والقرآن‌المجيد) قرآن‌؛ مقسم‌ به‌ است‌ و مقسم‌ عليه‌ محذوف ‌مي‌باشد كه‌ مضمون‌ سخن‌ بعدي‌ بر آن‌ دلالت‌ مي‌كند و آن‌ اثبات‌ نبوت‌ و معاد است‌. امام‌ رازي‌ در «تفسير كبير» براي‌ سوگندهايي‌ كه‌ خداوند متعال‌ در قرآن‌كريم‌ به‌ حروف‌ هجاء و غير آنها ياد كرده‌ است‌، تصنيف‌ و دسته‌بندي‌ دقيقي‌ را بيان‌ نموده‌ كه‌ اينك‌ به‌ ايجاز آن‌ را نقل‌ مي‌كنيم:
1 ـ گاهي‌ خداوند متعال‌ به‌ يك‌ چيز يا به‌ يك‌ حرف‌ قسم‌ ياد كرده‌ است‌؛ مثال‌ يك‌ چيز: «و العصر» و «و النجم‌» و مثال‌ يك‌ حرف: «ص‌» و «ن‌» است‌.
2 ـ گاهي‌ به‌ دو چيز و به‌ دو حروف‌ قسم‌ ياد كرده‌ است‌؛ مثال‌ دو چيز: «والضحي ‌والليل‌» و «والسماء و الطارق‌» و مثال‌ دو حرف: «طه‌»، «طس‌»، «يس‌» و «حم‌» است‌.
3 ـ گاهي‌ به‌ سه‌ چيز و به‌ سه‌ حرف‌ قسم‌ ياد كرده‌ است‌؛ مثال‌ سه‌ چيز: «والصافات‌...  فالزاجرات‌...  فالتاليات‌...» و مثال‌ سه‌ حرف: «الم‌»، «طسم‌» و«الر» است‌.
4 ـ گاهي‌ به‌ چهار چيز و به‌ چهار حرف‌ قسم‌ ياد كرده‌است‌؛ مثال‌ چهار چيز: (والذاريات‌...  فالحاملات‌...  فالجاريات‌...  فالمقسمات‌...)، (والسماء ذات‌ البروج‌...)، (والتين‌ والزيتون‌...  )؛ و مثال‌ چهار حرف: «المص‌» در اول‌ سوره‌ «اعراف‌» و«المر» در اول‌ سوره‌ «رعد» است‌.
5 ـ گاهي‌ به‌ پنج‌ چيز و به‌ پنج‌ حرف‌ قسم‌ ياد كرده‌است‌؛ مثال‌ پنج‌ چيز: (والطور...)، (والمرسلات‌...)، (النازعات‌...) و (والفجر...) و مثال‌ پنج‌ حرف: (كهيعص‌) و (حمعسق‌) است‌.
6 ـ خداوند(ج) جز در يك‌ سوره‌ به‌ بيشتر از پنج‌ چيز قسم‌ ياد نك