 روح‌نواز مختلف‌ و با اشكال‌ عجيب‌ و بوهاي‌ معطر و ميوه‌هاي‌ لذتبخش‌ و پاكيزه‌ خود، به‌ خرمي‌ و نشاط و بهجت‌ مي‌آورند.
 
	سوره ق آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ تَبْصِرَةً وَذِكْرَى لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا» اين‌ زمين‌ پر نقش‌ و نگار با آن‌ همه‌ اشياء دل‌انگيز «براي‌ هر بنده‌ منيبي ‌مايه‌ روشنگري‌ و پند آموز باشد» منيب: بسيار رجوع‌كننده‌ به‌ سوي‌ خداوند(ج) ومتفكر در نوآوريهاي‌ صنع‌ و آفرينش‌ اوست‌. پس‌ هر انسان‌ اهل‌ بينش‌ وانديشه‌اي‌، از نگرش‌ در نشانه‌هاي‌ زمين‌ در مي‌يابد كه‌ ذات‌ توانا بر مانند اين‌ امور، به‌ طور قطع‌ بر زنده‌كردن‌ مردگان‌ نيز تواناست‌.
	سوره ق آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُّبَارَكاً فَأَنبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِيدِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آسمان‌ آبي‌ پربركت‌ فرودآورديم‌» يعني: از ابرها، آبي‌ بسيار با بركت‌ و بسيار پرمنفعت‌ فروآورديم‌ تا مردم‌ از آن‌ در غالب‌ امورشان‌ بهره‌ گيرند «پس‌بدان‌» آب‌ «باغها» و ميوه‌زارهاي‌ بسيار «و دانه‌هاي‌ دروكردني‌» مانند گندم‌، جو و هر دانه‌ ديگري‌ كه‌ براي‌ تغذيه‌ ذخيره‌ مي‌شود «رويانيديم‌».
 
سوره ق آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَّهَا طَلْعٌ نَّضِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» در آن‌ «درختان‌ تناور خرما كه‌ ميوه‌ توبرتو دارند» رويانيديم‌. باسقات: بلندبالا و تناور. طلع: اولين‌ چيزي‌ است‌ كه‌ از محصول‌ درخت‌ خرما بيرون‌ مي‌آيد و سپس‌ در سه‌ مرحله‌ از آن‌ بهره‌برداري‌ مي‌شود:
1 ـ بلح: خرمايي‌ است‌ نارس‌ و سبز كه‌ برخي‌ از انواع‌ آن‌ طعم‌ بس‌ خوشي‌ دارد.
2ـ رطب: غوره‌ خرماي‌ رسيده‌ است‌.
3 ـ تمر: خرمايي‌ است‌ كه‌ بعد از پيمودن‌ دو مرحله‌ بلح‌ و رطب‌، به‌ پختگي‌ وكمال‌ خود مي‌رسد. نضيد: خوشه‌ خرماي‌ توبرتويي‌ است‌ كه‌ برخي‌ از آن‌ بر بالاي ‌برخي‌ ديگر به‌ زيبايي‌ و به‌ شكل‌ هندسي‌ عجيبي‌ فروچيده‌ شده‌ است‌.
 
	سوره ق آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ رِزْقاً لِّلْعِبَادِ وَأَحْيَيْنَا بِهِ بَلْدَةً مَّيْتاً كَذَلِكَ الْخُرُوجُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌اي‌ براي‌ بندگان‌» يعني: همه‌ اين‌ چيزها را رويانيديم‌ تا روزي‌اي‌ براي ‌بندگان‌ باشد «و بدان‌ سرزمين‌ مرده‌اي‌ را زنده‌ گردانيديم‌» يعني: به‌ وسيله‌ آن‌ آب‌، سرزمين‌ خشك‌ پژمرده‌ بي‌ميوه‌ و بي‌گياهي‌ را زنده‌ گردانيديم‌ «رستاخيز نيز همين‌گونه‌ است‌» يعني: بيرون‌ شدن‌ از گورها در هنگام‌ بعث‌ بعد از مرگ‌ نيز همانند اين‌ عمليه‌ زنده‌ ساختن‌ زمين‌ مرده‌ است‌ پس‌ چنان‌كه‌ اين‌ كارهاي‌ بزرگ‌ در حوزه ‌قدرت‌ حق‌ تعالي‌ است‌؛ همين‌گونه‌ برانگيختن‌ مردگان‌ نيز از توانمنديهاي‌ او مي‌باشد و اصولا قدرتش‌ مطلق‌ است‌ و حد و مرزي‌ ندارد.
 
سوره ق آيه  12‏متن آيه : ‏‏ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ ‏
آيه  13‏متن آيه : ‏‏ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَانُ لُوطٍ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«پيش‌ از آنان‌» يعني: پيش‌ از كافران‌ تكذيب‌كننده‌ حضرت‌ محمد ص «قوم‌ نوح‌ و اصحاب‌ رس‌ تكذيب‌ پيشه‌ كردند» اصحاب‌ رس: يعني‌ صاحبان‌ چاهي‌ كه‌ بنا شده‌ است‌. و آنان‌ قوم‌ شعيب‌(ع) بودند كه‌ با مواشي‌ خود پيرامون‌ آن‌ چاه‌ اقامت ‌داشته‌ و بتان‌ را مي‌پرستيدند. به‌قولي: آنان‌ «اصحاب‌ اخدود»، يا قومي‌ در «يمامه‌» بودند كه‌ از سرزمين‌ نجد است‌. «و» نيز تكذيب‌ پيشه‌ كردند «ثمود و عاد و فرعون‌» و قومش‌ «و برادران‌ لوط» يعني: قومي‌ كه‌ لوط در ميانشان‌ به‌ نبوت ‌مبعوث‌ شد، كه‌ اهالي‌ شهرهاي‌ «سدوم‌» و «عموره‌» از سرزمين‌ فلسطين‌ بودند.سوره ق آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اصحاب‌ أيكه‌» يعني: ساكنان‌ بيشه‌زار نيز تكذيب‌ پيشه‌ كردند. سخن‌ درباره‌ «أيكه‌» و پيامبرشان‌ شعيب‌(ع) در سوره‌ «شعراء/ 176» گذشت‌ «و قوم‌ تبع‌» نيز تكذيب‌ پيشه‌ كردند. او تبع‌ حميري‌ پادشاه‌ يمن‌ بود كه‌ مسلمان‌ شد و قومش‌ را به‌سوي‌ اسلام‌ فراخواند اما آنها او را تكذيب‌ كردند. آري‌! «همگي‌ پيامبران‌ ما را به‌دروغ‌ گرفتند» يعني: هريك‌ از آن‌ گروه‌ها؛ پيامبر خود را كه‌ ما به‌ سويشان‌ فرستاده ‌بوديم‌، تكذيب‌ كردند پس‌ هر كس‌ يكي‌ از پيامبران(ع) را تكذيب‌ كند، گويي‌تمام‌ ايشان‌ را تكذيب‌ كرده‌ است‌ «و در نتيجه‌ وعده‌ عذاب‌ من‌ واجب‌ آمد» يعني: وعده‌ عذاب‌ من‌ برآنان‌ واجب‌ و لازم‌ شد و اين‌ عذاب‌ به‌ آنان‌ تعلق‌ گرفت‌.
اين‌ سه‌ آيه‌، تسليتي‌ به‌ رسول‌ اكرم‌ ص و تهديدي‌ براي‌ كفار مكه‌ است‌. يعني ‌اي‌ پيامبر! از تكذيب‌ كفار قريش‌ دلتنگ‌ مباش‌ و تكذيب‌كنندگانت‌ نيز بايد از فرجامي‌ مانند فرجام‌ آن‌ گروه‌ها برحذر باشند.
	سوره ق آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَعَيِينَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مگر از آفرينش‌ نخستين‌ درمانده‌ بوديم‌؟» يعني: آيا هنگامي‌ كه‌ نخستين ‌بار آنان‌ را ـ درحالي‌كه‌ چيزي‌ نبودند ـ از كتم‌ عدم‌ آفريديم‌، در امر آفرينش‌شان‌ ناتوان‌ شده‌ بوديم‌؟ هرگز! پس‌ چگونه‌ از برانگيختن‌ مجددشان‌ كه‌ كاري‌ سهل‌تر است‌، ناتوان‌ مي‌شويم‌ و درمي‌مانيم‌؟ «نه‌ بلكه‌ آنها از آفرينش‌ جديد در شبهه‌اند» يعني: آنها از برانگيختن‌ مردگان‌ در شك‌ و حيرت‌ و سردرگمي‌ قرار دارند چرا كه ‌از يكسو اين‌كار، مخالف‌ عادت‌ است‌ و از سوي‌ ديگر شيطان‌ نيز آنان‌ را در كار رستاخيز به‌ حيرت‌ درافگنده‌ و آن‌ را در پندارشان‌، كاري‌ دور از امكان‌ جلوه‌ مي‌دهد.
 
	سوره آل عمران آيه  134
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
پرهيزگاران‌ «همانان» اند «كه‌ در سراء» يعني‌: حالت‌ آساني‌ و گشايش‌ و راحت‌ «و ضراء» يعني‌: در تنگي‌ و سختي‌ و رنج‌ «انفاق‌ مي‌كنند و خشم‌ خود را فرومي‌خورند» آن‌ را در دلهاي‌ خويش‌ حبس‌ كرده‌ و به‌سبب‌ خشم‌ و غيظ خود به‌كسي‌ ظلم‌ نمي‌كنند. گفته‌ مي‌شود: «كظم‌ غيظه‌: خشم‌ خود را فروخورد و آن‌ رابروز نداد». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هركس‌ خشم‌ خود را فرو خورد درحالي‌كه‌ بر اظهار و اجراي‌ آن‌ قادر است، خداي‌ عزوجل‌ درونش‌ را پر از امن‌ وايمان‌ مي‌كند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص ازاصحاب‌ پرسيدند: «شما در ميان‌ خود به‌ چه‌ كسي‌ پهلوان‌ م