ي‌گوييد؟» گفتند: به‌كسي‌ كه‌ پهلوانان‌ نتوانند او را در كشتي‌ به‌ زانو در آورند. فرمودند: «نه‌! چنين‌نيست، بلكه‌ قهرمان‌ كسي‌ است‌ كه‌ در هنگام‌ خشم‌ بر خود مسلط است». درباره‌ شيوه‌ فرونشاندن‌ خشم‌ نيز در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «همانا خشم‌ و غضب‌ ازشيطان‌ است‌ و شيطان‌ از آتش‌ آفريده‌ شده، پس‌ چون‌ يكي‌ از شما خشمگين‌ شد، بايد وضو بگيرد». «و» پرهيزگاران‌ همانان‌ اند كه‌ «از مردم‌ درمي‌گذرند» يعني‌: از مجازات‌ كسي‌ كه‌ به‌ آنان‌ بد كرده‌ و مستحق‌ مؤاخذه‌ است، درمي‌گذرند. البته‌اين‌ فضيلت‌ و كرامت‌ در صورتي‌ است‌ كه‌ بر انتقام‌كشي‌ قادر باشند. در حديث‌ شريف‌آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌اكرمص فرمودند: «سه‌ چيز است‌ كه‌ بر آن‌ سوگند مي‌خورم‌:
1 ـ هيچ‌ مالي‌ از صدقه‌دادن‌ كم‌ نمي‌شود.
2 ـ خداوند(ج) دربرابر عفو و گذشت، جز عزت‌ نمي‌افزايد.
3 ـ هركه‌ براي‌ خدا(ج) تواضع‌ كند، خداوند(ج) او را رفعت‌ مي‌دهد».
نظر به‌ اين‌همه‌ فضيلت‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) اين‌ مقام‌ را از مقامات‌ احسان ‌برشمرده‌ و مي‌فرمايد: «و خداوند محسنان‌ را دوست‌ مي‌دارد» يعني‌: آناني‌ را كه‌ با انفاق‌ و بردباري‌ و گذشت‌ در امورشان، روش‌ احسان‌ و نيكوكاري‌ را در پيش‌مي‌گيرند.
	﴿ سوره‌ ق ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (45) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ نام‌ «ق‌» يعني‌ همان‌ حرف‌ هجايي‌اي‌ كه‌ با آن ‌افتتاح‌ شده‌، نامگذاري‌ شده‌ است‌.
سنت‌ است‌ كه‌ اين‌ سوره‌ در رويدادهاي‌ بزرگ‌ و مجامع‌ عام‌ ـ مانند جمعه‌ها و عيدين‌ ـ خوانده‌ شود تا خواندن‌ آن‌؛ آغاز كار آفرينش‌، مظاهر حيات‌، مجازاتهاي‌ دنيا، رستاخيز، بهشت‌ و دوزخ‌ و ثواب‌ و عقاب‌ را به‌ ياد مردم‌ آورد. دليل‌ سنت‌ بودن‌ قرائت‌ آن‌ در اين‌ مناسبت‌ها، احاديثي‌ است‌ كه‌ در اين‌ باره‌ نقل ‌شده‌ است‌ از جمله‌ حديث‌ شريف‌ ذيل‌ به‌ روايت‌ ام‌هشام‌ بنت‌ حارث‌ رضي‌الله عنهاست‌ كه‌ فرمود: «ق‌. والقرآن‌ المجيد را جز از زبان‌ شخص ‌رسول‌ اكرم‌ ص فرانگرفتم‌ زيرا ايشان‌ هر روز جمعه‌ آن‌ را در هنگامي‌ كه‌ به‌ مردم‌ خطبه‌ ايراد مي‌كردند، بر منبر مي‌خواندند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «عمربن‌الخطاب‌(رض) از ابوواقد ليثي‌ سؤال‌ كرد كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص در نمازهاي‌ عيدقربان‌ و عيد فطر چه‌ سوره‌هايي‌ را مي‌خواندند؟ او پاسخ‌ داد: ايشان‌ در آنها ﴿ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ ‏)و( اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ ‏ )را مي‌خواندند». حكمت‌ تلاوت‌ آن ‌در اعياد اين‌ است‌ كه‌ اعياد روزهاي‌ شادي‌ و زينت‌ است‌ پس‌ سزاوار آن‌ است‌ كه‌ شادي‌ و طرب‌ عيد، انسان‌ مؤمن‌ را از ياد آخرت‌ غافل‌ نكند و انسان‌ در چنين‌ روزهايي‌ نيز، به‌ ياد بيرون‌ آمدن‌ خود به‌ سوي‌ ميدانهاي‌ حساب‌ باشد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5122.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5123.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5124.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5125.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:5126.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:5127.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:5128.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5129.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:5130.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:5131.txt">آيه  25-26</a><a class="text" href="w:text:5132.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:5133.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:5134.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:5135.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:5136.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5137.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5138.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5139.txt">آيه  34</a><a class="text" href="w:text:5140.txt"> آيه  35</a></body></html>سوره ق آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ راستي‌ ما انسان‌ را آفريده‌ايم‌ و مي‌دانيم‌ كه‌ نفس‌ او به‌ او چه‌ وسوسه‌ مي‌كند» يعني: ما آنچه‌ را كه‌ در نهان‌ و قلب‌ و ضمير انسان‌ خلجان‌ مي‌زند، نيز مي‌دانيم‌ پس ‌علم‌ ما به‌ تمام‌ امور انسان‌ احاطه‌ دارد. توسوس: از وسوسه‌؛ به‌ معناي‌ صداي‌ پوشيده‌ و پنهان‌ است‌ «و ما از شاهرگ‌ به‌ او نزديكتريم‌» وريد: شاه‌رگ‌ خوني‌ گردن‌ است‌ كه‌ به‌ قلب‌ متصل‌ مي‌باشد. يعني: ما به‌ او از رگ‌ جان‌ او كه‌ در اندرون‌ قلبش‌ قرار دارد نزديكتريم‌ پس‌ چگونه‌ آنچه‌ كه‌ در قلبش‌ هست‌، بر ماپنهان‌ مي‌ماند.
 
	سوره ق آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ بيان‌ اين‌ حقيقت‌ مي‌پردازد كه‌ او با وصف‌ آن‌كه‌ به‌ خفاياي‌ قلب‌ فرزند آدم‌ عالم‌ و آگاه‌ است‌ اما در عين‌ حال‌ بر او دو فرشته‌ را نيز برگمارده‌ است‌ تا به‌ منظور الزام‌ حجت‌، همه‌ چيز او را بنويسند و عملش‌ را نگاهداري‌ كنند پس‌ مي‌فرمايد: «آن‌گاه‌ كه‌ دو فراگيرنده‌ فرامي‌گيرند» يعني: دو فرشته‌اي‌ كه‌ به‌ وي‌ موكل‌ و گمارده‌اند و هرآنچه‌ را كه‌ مي‌گويد و عمل‌ مي‌كند، ثبت‌ مي‌كنند «كه‌ از راست‌ و چپ‌ او نشسته‌اند» يعني: آن‌ دو فرشته‌، از جانب‌ راست‌ و چپ‌ او نيز نشسته‌اند. قعيد: كسي‌ است‌ كه‌ همراهت‌ مي‌نشيند.
 
	سوره ق آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ مَا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هيچ‌ سخني‌ را به‌ زبان‌ در نمي‌آورد» آدمي‌ «مگر اين‌كه‌ نزد او نگهبان‌ حاضر و ناظري‌ است‌» كه‌ بر سخن‌ و عملش‌ نظارت‌ كرده‌، آن‌ را مي‌نويسد و ثبت‌ مي‌كند پس‌ آن‌ دو فرشته‌ نگهبان‌، حاضر و آماده‌اند. به‌ قولي: آنها همه ‌چيز انسان‌ حتي ‌ناله‌ وي‌ در بيماري‌اش‌ را مي‌نويسند. كه‌ ابن‌كثير نيز اين‌ قول‌ را ترجيح‌ داده‌ است‌. نقل‌ است‌ كه: آن‌ دو فرشته‌ جز در وقت‌ جماع‌ (مقاربت‌) و در هنگام‌ رفتن‌ به‌قضاي‌ حاجت‌ (توالت‌) از انسان‌ كناره‌ نمي‌گيرند ولي‌ حتي‌ در اين‌ حالات‌ نيز، آنچه‌ را كه‌ مي‌گويد و مي‌كند، مي‌دانند و مي‌نويسند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ابي‌امامه‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «نويسنده‌ نيكي‌ها در جانب ‌راست‌ انسان‌ و نويسنده‌ بديها و گناهان‌ در جانب‌ چپ‌ او قرار دارد پس‌ نويسنده ‌نيكي‌ها بر نويسنده‌ بديها امين‌ (مراقب‌) است‌ و چون‌ شخص‌ عمل‌ نيكي‌ را انجام ‌داد، فرشته‌ جانب‌ راست‌، آن‌ نيكي‌ را ده‌ برابر مي‌نويسد و چون‌ عمل‌ بدي‌ را انجام‌ داد، به‌ فرشته‌ جانب‌ چپ‌ مي‌گويد: نوشتن‌ آن‌ را هفت‌ ساعت‌ فروگذار و آن‌ را در دم‌ ننويس‌، شايد او تسبيح‌ بگويد يا آمرزش‌ بخواهد». ولي‌ بايد دانست‌كه‌ بر وسوسه‌ نفس‌ و خواطر و خلجانات‌ دروني‌ ا