 اواب‌، كسي‌ است‌ كه‌ تسبيح‌ مي‌گويد. به‌قولي‌ ديگر: او كسي‌ است‌ كه‌ در خلوت‌ گناهان‌ خود را به‌ ياد آورده‌ و به‌ بارگاه‌ خداي‌ عزوجل‌ از آنها آمرزش‌ مي‌خواهد. حفيظ: يعني‌ نگه‌دار گناهان‌ خويش ‌است‌ تا آن‌گاه‌ كه‌ از آنها توبه‌ كند پس‌ از برابر گناهانش‌ بي‌پروا نگذشته‌ و آنها را از ياد نمي‌برد. يا حفيظ: يعني‌ نگاهدارنده‌ حدود، قوانين‌ و تعهدات‌ خود در برابر خداوند(ج).
 
	سوره ق آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ مَنْ خَشِيَ الرَّحْمَن بِالْغَيْبِ وَجَاء بِقَلْبٍ مُّنِيبٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ كسي‌ كه‌ غايبانه‌ از خداي‌ رحمان‌ بيمناك‌ باشد» بيمناك‌ بودن‌ به‌طور غايبانه ‌اين‌ است‌ كه‌ انسان‌ در حالي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ را نديده‌ است‌، از او بيمناك‌ باشد. يا مراد كسي‌ است‌ كه‌ از حق‌ تعالي‌ در خلوت‌ خويش‌ ـ يعني‌ در جايي‌ كه‌ كسي‌ او را نمي‌بيند ـ بيمناك‌ است‌. حسن‌ در معني‌ آن‌ مي‌گويد: «آن‌گاه‌ كه‌ او پرده‌ها را فروانداخته‌ و در را ببندد، از حق‌ تعالي‌ مي‌ترسد». چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ راجع‌ به ‌آن‌ هفت‌ تني‌ كه‌ خداوند(ج) ايشان‌ را در روز قيامت‌ در سايه‌ عرش‌ خود جاي ‌مي‌دهد، آمده‌ است: «...  ورجل‌ ذكر الله‌ تعالي‌ خاليا ففاضت‌ عيناه‌ : و مردي‌ كه ‌خداوند متعال‌ را در خلوت‌ خويش‌ ياد كرده‌ است‌ و چشمانش‌ از اشك‌ لبريز شده‌ است‌». «و با دلي‌ پر انابت‌ باز آيد» يعني: كسي‌ كه‌ غايبانه‌ از خداي‌ رحمان‌ بيمناك ‌باشد، در روز قيامت‌ با دلي‌ بازگشت‌كننده‌ به‌ سوي‌ حق‌ تعالي‌ و وارسته‌ در طاعتش‌، او را ديدار مي‌كند.
 
	سوره ق آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گوييم: در آن‌ در آييد» يعني: وارد بهشت‌ شويد «به‌ سلامتي‌» يعني: به‌سلامتي‌ از عذاب‌، يا به‌ سلامتي‌ از زوال‌ نعمت‌ها. به‌قولي: معناي‌ (بسلام‌) اين‌ است‌ كه: خداي‌ عزوجل‌ و فرشتگانش‌ بر بهشتيان‌ سلام‌ مي‌گويند. «اين‌» روز «روز جاودانگي‌ است‌» زيرا هميشگي‌ و ابدي‌ بوده‌ و بعد از آن‌ ديگر نه‌ مرگي‌ است ‌و نه‌ تحول‌ ناخوش‌آيندي‌.
 
سوره آل عمران آيه  136
‏متن آيه : ‏
‏ أُوْلَئِكَ جَزَآؤُهُم مَّغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ پاداششان‌ آمرزشي‌ از جانب‌ پروردگارشان‌ و باغهايي‌ است‌ كه‌ از فرودست‌ آن‌ جويباران‌ جاري‌ است، جاودانه‌ در آن‌ بمانند و پاداش‌ اهل‌ عمل‌ چه‌ نيكوست» يعني‌: پاداش‌ پرهيزگاراني‌ كه‌ اعمال‌ نيك‌ يادشده‌ را انجام‌ مي‌دهند، اين‌ است‌ كه‌ بر گناهانشان‌ قلم‌ عفو كشيده‌ مي‌شود و به‌ بهشت‌ درمي‌آيند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوبكر صديق‌(رض) از رسول‌ خداص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «هيچ‌كسي‌ نيست‌ كه‌مرتكب‌ گناهي‌ شود، سپس‌ به‌ هنگام‌ يادآوري‌ از گناهش‌ برخيزد و وضو بگيرد، آن‌گاه‌ دو ركعت‌ نماز خوانده‌ و از خداي‌ عزوجل‌ از آن‌ گناه‌ خويش‌ آمرزش ‌بخواهد، جز اين‌ كه‌ خداوند(ج) بر او مي‌آمرزد ـ آن‌گاه‌ اين‌ آيه ‌كريمه‌ را تلاوت‌ كردند».
 
	سوره ق آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُم مَّا يَشَاؤُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آن‌ هر چه‌ بخواهند، دارند» يعني: بهشتيان‌ در بهشت‌ هر چه‌ را كه‌ دلهايشان ‌مي‌خواهد و چشمانشان‌ از ديدن‌ آن‌ لذت‌ مي‌برد ـ از انواع‌ گونه‌گون‌ نعمت‌ها واصناف‌ و الوان‌ خير و بركت‌ ـ طبق‌ رغبت‌ و اشتهايشان‌ دارند «و پيش‌ ما فزونتر هم‌ هست‌» از نعمت‌هايي‌ كه‌ نه‌ به‌ ذهن‌ كسي‌ خطور كرده‌ و نه‌ در خيالشان‌ گذشته ‌است‌. جمهور علما برآنند كه‌ مراد از اين‌ نعمت‌ فزونتر: ديدن‌ بلاكيف ‌خداي‌ عزوجل‌ است‌. ابن‌ مبارك‌ و يحي‌بن‌سلام‌ از ابن‌مسعود(رض) روايت‌ كرده‌اندكه‌ فرمود: «به‌ سوي‌ جمعه‌ بشتابيد زيرا خداي‌ تبارك‌ و تعالي‌ در هر روز جمعه‌ در توده‌اي‌ از كافور سپيد بر اهل‌ بهشت‌ نمايان‌ مي‌شود لذا بهشتيان‌ نزديك‌ اويند». انس‌بن‌مالك‌(رض) نيز ﴿ وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ ‏) را به‌ ظهور پروردگار بر بهشتيان‌ در هر روزجمعه‌ تفسير كرده‌ است‌. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌مسعود(رض) آمده‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «در بهشت‌ اشتهاي‌ گوشت‌ پرنده‌ را مي‌كني‌ پس ‌بي‌درنگ‌ پيش‌ روي‌ تو بريان‌ شده‌ مي‌افتد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابوسعيدخدري‌(رض) آمده‌ است: «چون‌ مؤمن‌ در بهشت‌ داشتن‌ فرزند را آرزو كند، باردار شدن‌، وضع‌ حمل‌ و سن‌ طفل‌ همه‌ در يك‌ ساعت‌ انجام‌ مي‌شود».
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5142.txt"> آيه  36</a><a class="text" href="w:text:5143.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:5144.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:5145.txt"> آيه  39</a><a class="text" href="w:text:5146.txt"> آيه  40</a><a class="text" href="w:text:5147.txt"> آيه  41</a><a class="text" href="w:text:5148.txt">آيه  42</a><a class="text" href="w:text:5149.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:5150.txt"> آيه  44</a><a class="text" href="w:text:5151.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:5152.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5153.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5154.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5155.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5156.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5157.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5158.txt">وجه‌ تسميه: ﴿سوره‌ ذاریات ﴾</a></body></html>سوره ق آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُم بَطْشاً فَنَقَّبُوا فِي الْبِلَادِ هَلْ مِن مَّحِيصٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چه‌ بسا قرنها را» يعني: امت‌ها را «كه‌ پيش‌ از آنان‌» يعني: پيش‌ از قريش‌ و موافقانشان‌ «هلاك‌ كرديم‌ كه‌ از آنان‌» يعني: از قريش‌ «در دست‌ درازي‌» يعني: در نيرومندي‌ و قوت‌ «بس‌ نيرومندتر بودند» مانند قوم‌ عاد، ثمود و غير آنها «پس‌ در شهرها تفحص‌ كردند» يعني: آنها در شهرها رفته‌ و گشت‌ و گذار كردند و در اماكن ‌و گوشه‌ و كنار آنها جست‌وجو نمودند اما «مگر گريز گاهي‌ هست‌؟» يعني: آيا آنان‌ راه‌ گريزي‌ دارند كه‌ به‌ آن‌ گريخته‌ و از عذاب‌ رهايي‌ يابند؟ هيهات‌! يا معني‌ اين‌ است: آن‌ امت‌ها بيش‌ از شما ـ به‌ منظور تجارت‌ و غير آن‌ ـ در سرزمين‌ها وكشورها گردش‌ كردند ولي‌ آيا از مرگ‌ يا از عذاب‌ الهي‌ راه‌ گريزي‌ يافتند؟.
 
سوره ق آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قطعا در اين‌ پندي‌ است‌» يعني: در آنچه‌ كه‌ از داستانشان‌ ذكر شد، يادآوري ‌و پند و موعظه‌اي‌ است‌؛ «براي‌ كسي‌ كه‌ صاحبدل‌ باشد» يعني: براي‌ كسي‌ كه‌ بينش ‌نافذ و دل‌ بيدار و زنده‌اي‌ دا