د وي‌ عليه‌ كساني‌ كه‌ به‌ قتلشان‌ رسانده‌اند بر اين‌ حقيقت‌ گواهي‌ مي‌دهند كه‌: كشتنشان‌ به‌ ستم‌ و تجاوز بوده ‌است‌. بعضي‌ گفته‌اند: بلكه‌ سبب‌ نامگذاري‌ آنها به ‌«شهيد» اين‌ است‌ كه‌: نيل‌ به‌ بهشت‌ برايشان‌ شهادت‌ داده‌ شده‌است‌ «و خداوندستمكاران‌ را دوست‌ ندارد» پس‌ سلطه‌ ستمگران‌ بقا و دوامي‌ نداشته‌ و سرانجام‌ حق‌ تعالي‌ آنان‌ را عذاب‌ مي‌كند.
سوره ذاريات آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ را به‌ نزديكشان‌ برد» يعني: آن‌ غذا را پيش‌ روي‌ ايشان‌ نهاد، سپس ‌«گفت: مگر نمي‌خوريد؟» يعني: ايشان‌ را به‌ خوردن‌ از آن‌ فراخواند اما ايشان ‌اجابت‌ نكردند و دست‌ به‌ غذا پيش‌ نبردند.
 
	سوره ذاريات آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً قَالُوا لَا تَخَفْ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در دلش‌ از آنان‌ ترسي‌ يافت‌» از آن‌ رو كه‌ از غذاي‌ وي‌ نخوردند زيرا از اخلاق‌ متعارف‌ در ميان‌ مردم‌ اين‌ است‌ كه‌ هر كس‌ غذاي‌ ميزبان‌ را بخورد، ميزبان ‌از وي‌ ايمن‌ مي‌گردد پس‌ چون‌ ايشان‌ از خوردن‌ غذا امتناع‌ كردند، ابراهيم‌(ع) گمان‌ كرد كه‌ آنها براي‌ كار شري‌ آمده‌اند نه‌ براي‌ امر خيري‌. اما فرشتگان‌ به‌ او «گفتند: نترس‌» سپس‌ به‌ او اعلام‌ كردند كه‌ فرشتگاني‌ هستند و از سوي‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ سوي‌ او فرستاده‌ شده‌اند «و او را به‌ پسري‌ دانا بشارت ‌دادند» يعني: ابراهيم(ع) را به‌ فرزندي‌ بشارت‌ دادند كه‌ برايش‌ به‌ دنيا مي‌آيد و به‌حد مردي‌ و بزرگي‌ مي‌رسد آن‌گاه‌ بسيار دانا مي‌شود. مراد از اين‌ فرزند، اسحاق‌(ع) است‌.
	سوره ذاريات آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و زنش‌ با فريادي‌ سر رسيد» آن‌گاه‌ كه‌ ابراهيم‌(ع) با فرشتگان‌ گفت‌وگو مي‌كرد، زنش‌ ساره‌ در گوشه‌اي‌ نظاره‌گر بود و چون‌ بشارت‌ ايشان‌ را به‌ تولد فرزندي‌ براي‌ ابراهيم‌(ع) شنيد، از تعجب‌ فريادي‌ كشيد. صره: فرياد و ضجه‌ است‌. «و بر چهره‌ خود زد» يعني: با دست‌ خود بر چهره‌اش‌ زد چنان‌ كه‌ عادت‌ زنان‌ در هنگام‌ تعجب‌ است‌ «و گفت: زني‌ پير نازا؟» يعني: چگونه‌ فرزند بزايم‌ در حالي‌كه‌ پيرزني‌ نازا هستم‌؟ ساره‌ به‌ دو دليل‌ اين‌ خبر را با استبعاد تلقي‌ كرد؛ اول‌ اين‌كه‌ پير و كلان‌ سال‌ بود و در آن‌ هنگام‌ نود و نه‌ سال‌ سن‌ داشت‌، دوم‌ اين‌كه‌ عقيم‌ و نازا بود به‌ طوري‌ كه‌ در جواني‌ هم‌ فرزندي‌ براي‌ ابراهيم‌(ع) به‌ دنيا نياورده‌ بود. از سوي‌ ديگر، خود ابراهيم‌(ع) نيز در آن‌ هنگام‌ صد يا صد و بيست‌ سال‌ سن‌ داشت‌.
 
	سوره ذاريات آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا كَذَلِكَ قَالَ رَبُّكِ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند» فرشتگان‌ «پروردگارت‌ چنين‌ فرموده‌ است‌» يعني: آنچه‌ به‌ تو خبر داديم‌، فرموده‌ پروردگار توست‌ پس‌ تو اي‌ ساره‌! نه‌ در اين‌ امر شك‌ كن‌ و نه‌ از آن‌ شگفت‌زده‌ شو «هرآينه‌ او خود حكيم‌ داناست‌» حق‌ تعالي‌ در صنع‌ خويش‌ داراي‌ حكمت‌ است‌ و به‌ خلق‌ خويش‌ علم‌ وسيعي‌ دارد پس‌ مي‌داند كه‌ شما شايسته‌ اين‌ كرامت‌ هستيد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5185.xml">صفحة (522)</a><a class="folder" href="w:html:5207.xml">صفحة (523)</a><a class="folder" href="w:html:5232.xml">صفحة (524)</a><a class="folder" href="w:html:5249.xml">صفحة (525)</a><a class="folder" href="w:html:5268.xml">صفحة (526)</a><a class="folder" href="w:html:5295.xml">صفحة (527)</a><a class="folder" href="w:html:5313.xml">صفحة (528)</a><a class="folder" href="w:html:5339.xml">صفحة (529)</a><a class="folder" href="w:html:5359.xml">صفحة (530)</a><a class="folder" href="w:html:5380.xml">صفحة (531)</a><a class="folder" href="w:html:5403.xml">صفحة (532)</a><a class="folder" href="w:html:5427.xml">صفحة (533)</a><a class="folder" href="w:html:5455.xml">صفحة (534) </a><a class="folder" href="w:html:5483.xml">صفحة (535)</a><a class="folder" href="w:html:5514.xml">صفحة (536) </a><a class="folder" href="w:html:5534.xml">صفحة (537) </a><a class="folder" href="w:html:5553.xml">صفحة (538) </a><a class="folder" href="w:html:5562.xml">صفحة (539)</a><a class="folder" href="w:html:5570.xml">صفحة (540) </a><a class="folder" href="w:html:5577.xml">صفحة (541)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5186.txt"> آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5187.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5188.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5189.txt"> آيه  34</a><a class="text" href="w:text:5190.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:5191.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:5192.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:5193.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:5194.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:5195.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:5196.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:5197.txt"> آيه  42</a><a class="text" href="w:text:5198.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:5199.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:5200.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:5201.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:5202.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:5203.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:5204.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:5205.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:5206.txt">آيه  51</a></body></html>سوره ذاريات آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» ابراهيم‌(ع) «پس‌ اي‌ فرستادگان‌! خطب‌ شما چيست‌؟» يعني: جز اين ‌بشارت‌ كه‌ در مورد فرزند به‌ من‌ داديد، كار و مأموريتي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ شما را به‌خاطر آن‌ فرستاده‌، چيست‌؟ زيرا ابراهيم‌(ع) مي‌دانست‌ كه‌ فرشتگان‌ به‌ فرمان‌ خداي‌ عزوجل‌ براي‌ امر مخصوصي‌ فرود مي‌آيند پس‌ خواست‌ بداند كه‌ آيا فقط براي‌ آوردن‌ اين‌ بشارت‌ فرستاده‌ شده‌اند يا مأموريت‌ ديگري‌ هم‌ دارند.
 
	سوره ذاريات آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: ما به‌ سوي‌ قوم‌ مجرمي‌ فرستاده‌ شده‌ايم‌» مراد آنها قوم‌ لوط(ع) بود.
	سوره ذاريات آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا بر آنان‌ سنگواره‌اي‌ از گل‌ فروفرستيم‌» يعني: تا آنان‌ را با سنگواره‌هايي‌ از گل‌ رس‌ سنگ‌ شده‌، سنگباران‌ كنيم‌.
 
	سوره ذاريات آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ نزد پروردگارت‌ براي‌ مسرفان‌» دراز دست‌ در گمراهي‌ و تجاوزكاران‌ از حد در بدكاري‌ و فساد؛ «نشانه‌گذاري‌ شده‌ است‌» با علائمي‌ كه‌ به‌ آن‌ شناخته ‌مي‌شود. نقل‌ است‌ كه: بر روي‌ هر سنگ‌، خط قرمز و سياهي‌ نقش‌ بسته‌ بود. ابن‌كثير مي‌گويد: «بر روي‌ هر سنگ‌، نام‌ كسي‌ كه‌ بايد بر وي‌ زده‌ مي‌شد، نوشته ‌شده‌ بود».
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:520.txt">آيه  141</a><a class="text" href="w:text:521.txt"> آيه  142</a><a class="text" href="w:text:522.txt">آيه  143</a><a class="text" href="w:text:523.txt"> آيه  144</a