ت‌ در لغت: ذلت‌، خضوع‌ و انقياد است‌. اهل‌ سنت‌ برآنند كه‌ عبادت: عبارت‌ از معرفت‌ پروردگار و اخلاص‌ ورزي‌ براي‌ او در اين‌ معرفت‌ است‌ لذا مراد از عبادت‌، عبادتي‌ است‌ مقرون‌ به‌ معرفت‌ اما نه‌ معرفت‌ خشك‌ و بي‌روح‌ علمي‌.
 
	سوره ذاريات آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از آنان‌» يعني: از جن‌ و انس‌ «هيچ‌ رزقي‌ نمي‌خواهم‌» براي‌ خودشان‌ و براي ‌احدي‌ از بندگان‌ خود «و نمي‌خواهم‌ كه‌ مرا خوراك‌ دهند» يعني: از آفرينش‌ آنان ‌اين‌ هدف‌ را دنبال‌ نمي‌كنم‌ كه‌ از آنان‌ منفعتي‌ را براي‌ خود خواسته‌ باشم‌ چنان‌ كه ‌آقايان‌ از بردگانشان‌ مي‌خواهند بلكه‌ من‌ بي‌نياز مطلق‌، روزي‌بخش‌ و دهنده‌ بي‌كران‌ هستم‌ چنان‌ كه‌ مي‌فرمايد:
 
	سوره ذاريات آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ خداوند است‌ كه‌ روزي‌بخش‌ است‌» پس‌ اوست‌ كه‌ مخلوقاتش‌ را روزي ‌داده‌ و به‌ آنچه‌ كه‌ مايه‌ صلاحشان‌ است‌ مي‌پردازد و آن‌ را ايجاد و تنظيم‌ مي‌كند بنابراين‌، خداوند(ج) آنان‌ را بدين‌ منظور نيافريده‌ است‌ كه‌ نفعي‌ به‌ او برسانند لذا آنان‌ بايد هدفي‌ را كه‌ براي‌ آن‌ آفريده‌ شده‌اند، به‌ انجام‌ رسانند و آن‌ عبارت‌ است ‌از: عبادت‌ و معرفت‌ حق‌ تعالي‌، همو كه‌ روزي‌دهنده‌ است‌ و همو كه‌ «داراي‌ قوت ‌متين‌ است‌» يعني: نيرومند و استوار است‌ پس‌ كسي‌ كه‌ او را نمي‌پرستد، بي‌گمان ‌ستمگر است‌، هم‌ از اين‌ روي‌ در دنيا و آخرت‌ سزاوار عذاب‌ مي‌باشد چنان‌ كه‌ در آيه‌ بعد مي‌آيد. در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ از رسول‌ اكرم‌ ص روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ فرمود: «يا ابن‌ آدم‌، تفرغ‌ لعبادتي‌ أملأ صدرك‌ غني‌ وأسد فقرك‌ وإلا تفعل‌ ملأت‌ صدرك‌ شغلا ولم‌ أسد فقرك: اي‌ فرزند آدم‌! براي‌ عبادت‌ من‌ فارغ‌ شو، كه‌ درآن‌ صورت‌ سينه‌ات‌ را از توانگري‌ و بي‌نيازي‌ پر مي‌سازم‌ و در فقر را به‌ رويت ‌مي‌بندم‌ ولي‌ اگر چنين‌ نكني‌، سينه‌ات‌ را از گرفتاري‌ پر مي‌سازم‌ و در فقرت‌ را نيز نمي‌بندم‌».
 
	سوره ذاريات آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ براي‌ كساني‌ كه‌ ستم‌ كرده‌اند» با كفر خود؛ از اهل‌ مكه‌ و غير آنان‌ «نصيبي ‌است‌ مانند نصيب‌ يارانشان‌» يعني: بهره‌اي‌ است‌ از عذاب‌ همانند بهره‌ كفار امت‌هاي‌ پيشين‌. ذنوب‌ در لغت: عبارت‌ است‌ از دلو بزرگ‌. «پس‌ نبايد كه‌ به‌شتاب‌ از من‌ طلب‌ كنند» عذاب‌ را زيرا بهره‌ آنان‌ از عذاب‌ مقدر و آمدني‌ است‌ و درآن‌ هيچ‌ شكي‌ وجود ندارد. اين‌ پاسخي‌ است‌ به‌ اين‌ سخنشان: (‏ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏): (اگر شما راستگو هستيد، اين‌ وعده‌ عذاب‌ كي‌ است‌؟) «ملك/‌25».
 
سوره ذاريات آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ واي‌ بر كافران‌ از آن‌ روزشان‌ كه‌ وعده‌ داده‌ مي‌شوند» مراد از آن: روز قيامت‌ و به‌قولي: روز بدر است‌.
 
سوره طور آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ وَالطُّورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ طور» طور: به‌ زبان‌ سرياني‌ كوه‌ است‌ و مراد از آن‌ «طور سينا» است‌ كه‌ خداوند متعال‌ با موسي(ع) بر آن‌ سخن‌ گفت‌ و به‌ منظور تشريف‌ و گرامي‌داشت‌ آن‌، به‌ آن‌ سوگند خورد.
 
	سوره طور آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ كتاب‌ مسطور» مسطور: يعني‌ نوشته‌ شده‌. مراد از كتاب: قرآن‌، يا لوح‌ محفوظ، يا الواح‌ موسي‌(ع) است‌. يا مراد همه‌ اينها و غير آنها از كتب‌ آسماني‌ چون‌ انجيل‌ و زبور است‌.
سوره طور آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در رقي‌ گشاده‌» يعني: سوگند به‌ كتابي‌ كه‌ در رقي‌ گشاده‌ نوشته‌ شده‌ است‌. رق: پوست‌ رقيق‌ و نازك‌ است‌. مبرد مي‌گويد: «رق‌ عبارت‌ است‌ از پوست ‌نازك‌ حيوانات‌ كه‌ در گذشته‌ مطالب‌ را طومارگونه‌ بر آن‌ مي‌نوشتند. منشور: يعني‌ گسترده‌ و گشاده‌». خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ قبل‌ از شناخت‌ كاغذ، پوست‌ حيوانات ‌بيشترين‌ نوشت‌افزار بشر بود.
 
	سوره آل عمران آيه  143
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ كُنتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و شما مرگ‌ را سخت‌ آرزو مي‌كرديد» مؤمنان‌ در آرزوي‌ روزي‌ بودند كه‌ در آن‌ جنگي‌ ميان‌ آنها و كفار به‌ وقوع‌ آيد تا به‌ فيض‌ شهادت‌ نايل‌ گردند و كساني‌ كه‌ دربدر حضور نداشتند، مي‌گفتند: اي‌ كاش‌ ما را هم‌ روزي‌ چون‌ روز بدر بود كه‌ درآن‌ با مشركان‌ مي‌جنگيديم‌ و به‌ خيري‌ در آن‌ آزموده‌ مي‌شديم، آن‌ گونه‌ كه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ نيز آمده‌ است‌. اما چون‌ واقعه‌ احد پيش‌ آمد، به‌ هزيمت‌روي‌ آوردند، با آن‌ كه‌ خود ايشان‌ بودند كه‌ سخت‌ پافشاري‌ كردند تا پيامبرص براي‌ صف‌ آرايي‌ عليه‌ كفار، از مدينه‌ خارج‌ شود، ولي‌ در ميدان‌ عمل‌ جزتعدادي‌ از آنان‌ پايداري‌ نكردند، كه‌ انس‌بن‌ نضر(رض) عموي‌ انس‌بن‌ مالك‌(رض) يكي‌از ايشان‌ بود. آري! در آرزوي‌ مرگ‌ بوديد: «پيش‌ از آن‌ كه‌ با آن‌ روبرو شويد» سبب‌ اين‌ كه‌ مؤمنان‌ آرزوي‌ جنگ‌ و آرزوي‌ مرگ‌ را مي‌كردند، آرزوي‌ شهادت ‌از سوي‌ ايشان‌ بود «پس‌ آن‌ را ديديد» يعني‌: مرگ‌ را «درحالي‌كه‌ نگاه‌ مي‌كرديد» هنگامي‌ كه‌ تعدادي‌ از شما به‌ شهادت‌ رسيدند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «لا تتمنوا لقاء العدو، وسلو الله العافية، فإذا لقيتموهم فاصبروا، واعلموا أن الجنة تحت ظلال السيوف‌: آرزوي‌ رويارويي‌ با دشمن‌ را نكنيد و از خدا عافيت‌ بخواهيد، اما چون‌ با آنان‌ روبرو شديد، پايداري‌ ورزيد و بدانيد كه‌ بهشت‌ در زير سايه‌هاي ‌شمشيرهاست».
 
	سوره طور آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ بيت‌المعمور» كه‌ در آسمان‌ هفتم‌ است‌ و خداي‌ عزوجل‌ در آن ‌مورد پرستش‌ قرار مي‌گيرد و فرشتگان‌ آن‌ را با عبادت‌ و نيايش‌ خود آباد مي‌دارند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ «بيت‌المعمور» به‌ ازاي‌ خانه‌ كعبه‌ قرار داد چنان‌كه ‌در حديث‌ شريف‌ معراج‌ آمده‌ است: «سپس‌ به‌ سوي‌ بيت‌المعمور بالا برده‌ شدم‌ و آن‌ خانه‌اي‌ است‌ كه‌ هر روز هفتادهزار فرشته‌ به‌ آن‌ وارد مي‌شوند و ديگر تا آخر عمرشان‌ به‌ آن‌ بر نمي‌گردند». يا مراد ا