ز «بيت ‌المعمور» كعبه‌ است‌ كه‌ با حجاج‌، زوار و مجاوران‌ خود آبادان‌ مي‌باشد. بيت‌المعمور: يعني‌ خانه‌ آبادان‌.
 
	سوره طور آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ سقف‌ برافراشته‌» يعني: سوگند به‌ آسمان‌. حق‌ تعالي‌ از آن‌ رو آسمان‌ را «سقف‌» ناميد كه‌ مانند سقفي‌ براي‌ زمين‌ است‌.
 
	سوره طور آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ درياي‌ برافروخته‌» مسجور: از سجر است‌ كه‌ آتش‌ برافروخته‌ در تنور مي‌باشد. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ درياها در روز قيامت‌ يكپارچه‌ آتشفشان‌ شده‌ و به‌ آتشي‌ بر افروخته‌ تبديل‌ مي‌گردند. البته‌ تصور اين‌ معني‌ حتي‌ در مقياس‌ شناخت‌هاي‌ بشري‌ در عصر حاضر نيز امري‌ دور از ذهن‌ نيست‌ زيرا هم‌اكنون ‌شناخته‌ شده‌ است‌ كه‌ فقط طبقاتي‌ از آب‌ و خاك‌ بر روي‌ زمين‌ وجود دارد و اعماق‌ آن‌ همه‌ متشكل‌ از مواد مذاب‌ منفجره‌ است‌، كه‌ وجود آتشفشانها ـ حتي ‌در زير بستر درياها ـ نشانه‌اي‌ بر اين‌ حقيقت‌ مي‌باشد. به‌قولي‌ ديگر «مسجور» به‌معني‌ پرساخته‌ شده‌ است‌. امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «حكمت‌ در اين‌كه‌ خداوند متعال ‌اين‌ اماكن‌ سه‌گانه‌؛ يعني‌ طور، بيت‌المعمور و بحر مسجور را به‌ سوگند خوردن ‌انتخاب‌ كرد؛ اين‌ است‌ كه‌ اين‌ سه‌ مكان‌، مكانهاي‌ سه‌ تن‌ از انبيائي‌اند كه‌ ايشان‌ به ‌اخلاص‌ با پروردگار خود در آنها خلوت‌ كرده‌ و با او در آنها به‌ راز و نيازنشسته‌اند، يعني‌ موسي‌(ع) در طور، محمد ص در كعبه‌ و يونس‌(ع) در اعماق‌ دريا». نقل‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در كعبه‌ به‌ راز و نياز نشستند و گفتند: «السلام‌ علينا وعلي‌ عبادالله‌ الصالحين‌. لا أحصي‌ ثناء عليك‌ أنت‌ كما أثنيت‌ علي‌ نفسك: سلام‌ بر ما و بر بندگان‌ صالح‌ خداوند. پروردگارا! من‌ نمي‌توانم‌ آنچنان‌ كه‌ تو خود بر خويشتن‌ ثنا گفته‌اي‌، ثناي‌ تو را برشمارم‌». و يونس‌(ع) در اعماق‌ دريا ندا كرد:(لَّا إِلَهَ إِلَّا أَنتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ الظَّالِمِينَ) «انبياء/87». پس‌ اين‌ اماكن‌ به‌ اين‌ سبب ‌از شرف‌ و كرامت‌ برخوردار گرديدند.
 
سوره طور آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ عذاب‌ پروردگارت‌ واقع‌ شدني‌ است‌» اين‌ جواب‌ قسم‌ است‌. يعني: به‌ آنچه ‌ذكر شد سوگند كه‌ عذاب‌ پروردگارت‌ بر كساني‌ كه‌ مستحق‌ آن‌ هستند، خواه‌ نخواه‌ آمدني‌ است‌.
	سوره طور آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ مَا لَهُ مِن دَافِعٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ را هيچ‌ دفع‌كننده‌اي‌ نيست‌» كه‌ از دوزخيان‌ برگرداند و دفع‌ كند. البته سوگند الهي‌ به‌ اين‌ امور، نشان‌ دهنده‌ اين‌ حقيقت‌ است‌ كه‌ اين‌ پديده‌ها بر كمال ‌قدرت‌ و حكمت‌ وي‌، بر راستي‌ و درستي‌ اخبارش‌ بر وقوع‌ عذابش‌ در روز قيامت ‌و بر توانايي‌اش‌ در ثبت‌ و نگه‌داري‌ اعمال‌ بندگان‌ به‌ منظور مجازات‌ آنها، دلالت ‌مي‌كنند.
 
	سوره طور آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاء مَوْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ آسمان‌ جنبش‌ كند به‌ جنبشي‌ سخت‌» يعني: بعضي‌ از آن‌ در بعضي ‌ديگر متموج‌ گرديده‌ و به‌ شدت‌ درهم‌ وبرهم‌ گردد و مانند سنگ‌ آسيابي‌ كه‌ از مدار خود منحرف‌ شده‌ باشد، در هم‌ بچرخد. كه‌ اين‌ پديده‌، در روز قيامت‌ واقع‌ مي‌شود.
 
	 سوره طور آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَسِيرُ الْجِبَالُ سَيْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كوه‌ها روان‌ شوند به‌ روان‌ شدني‌» يعني: كوه‌ها جابجا شده‌ و از جاهاي‌ خود همچون‌ روان‌ شدن‌ ابر، روان‌ گردند و خردوريز و پراكنده‌ شوند.
 
	سوره طور آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ واي‌ بر تكذيب‌ كنندگان‌ در آن‌ روز» ويل: كلمه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ شخصي‌ كه‌ در پرتگاه‌ هلاكت‌ و نابودي‌ قرار دارد، گفته‌ مي‌شود. يعني: واي‌ بر تكذيب‌كنندگان‌ از عذاب‌ سهمگين‌ روز قيامت‌؛ آن‌گاه‌ كه‌ پديده‌ هولناك‌ جنبش‌ و اضطراب‌ آسمانها و پاشان‌ شدن‌ كوها روي‌ دهد.
 
	سوره طور آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِينَ هُمْ فِي خَوْضٍ يَلْعَبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ به‌ بيهوده‌گويي‌ سرگرم‌اند» يعني: واي‌ بر كساني‌ كه‌ چنان‌ در لجن‌زار باطل‌ فرورفته‌ و به‌ آن‌ سرگرم‌اند و در تكذيب‌ و استهزا به‌ دعوت‌ محمد‌ص چنان‌ ژاژخايي‌ مي‌كنند كه‌ هرگز حسابي‌ را به‌ ياد نياورده‌ و از عقابي‌ نمي‌هراسند.
 
	سوره طور آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَى نَارِ جَهَنَّمَ دَعّاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ به‌ شدت‌ به‌ سوي‌ آتش‌ دوزخ‌ كشيده‌ مي‌شوند» يعني: روزي‌ كه‌ با سختي‌ و خشونت‌ بسيار سختي‌، به‌ سوي‌ آتش‌ جهنم‌ رانده‌ مي‌شوند.
 
	سوره آل عمران آيه  144
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ آمده‌ است‌: هنگامي‌كه‌ رسول‌ خداص در احد مجروح‌ شدند، شيطان‌ فرياد زنان‌ گفت‌: اينك‌ محمد كشته‌ شد! پس‌ برخي‌ از مسلمانان‌ سست‌ و منفعل‌ شدند تا بدانجا كه‌ گوينده‌اي‌ گفت‌: محمدص كه‌ كشته‌شد ديگر مقاومت‌ چه‌ فايده‌اي‌ دارد، لذا تسليم‌ شويد زيرا آنان‌ (مشركان)، نيز برادران‌ شما هستند. ديگري‌ گفت‌: اگر او پيامبر بود كشته‌ نمي‌شد! پس‌ نازل‌ شد: «و محمد جز فرستاده‌اي‌ نيست، پيش‌ از او هم‌ پيامبراني‌ گذشته‌اند» لذا او هم‌ مي‌ميرد چنان‌كه‌ پيامبران‌ ديگر مردند، همچنين‌ ممكن‌ است‌ كشته‌ شود، چنان‌كه‌بعضي‌ از آنها كشته‌ شدند. البته‌ اين، قبل‌ از نزول‌ آيه‌ (67) از سوره‌ «مائده» بودكه‌ خداوند(ج) در آن‌ حفظ جان‌ پيامبرش‌ص را از گزند دشمنان‌ دعوت‌ تضمين‌كرد. «آيا اگر او بميرد يا كشته‌ شود، شما بر پاشنه‌هاي‌ خود برمي‌گرديد» يعني‌: اگر اودر گذشت‌ يا كشته‌ شد، چگونه‌ مرتد مي‌شويد و دين‌ و عقيده‌ خويش‌ را رهامي‌كنيد، با آن‌ كه‌ مي‌دانيد كه‌ پيامبران‡ براي‌ هميشه‌ زنده‌ نمي‌مانند، بلكه‌مي‌ميرند و اين‌ پيروانشان‌ هستند كه‌ به‌ دين‌ ايشان‌ تمسك‌ مي‌جويند، هرچندپيامبران‌ خود ـ به‌ سبب‌ مرگ‌ يا شهادت‌ ـ در ميانشان‌ نباشند؟ «و هركس‌ بر پاشنه‌هاي‌ خود برگردد» با پشت‌كردن‌ از جنگ، يا با ارتداد از اسلام‌ «پس‌ هرگزهيچ‌ زياني‌ به‌ خدا نمي‌رساند» بلكه‌ به‌ خودش‌ زيان‌ مي‌رساند «و خداوند به‌ زودي ‌شكرگزاران‌ را 