:5318.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:5319.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:5320.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:5321.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:5322.txt"> آيه  53</a><a class="text" href="w:text:5323.txt"> آيه  54</a><a class="text" href="w:text:5324.txt"> آيه  55</a><a class="text" href="w:text:5325.txt">آيه  56</a><a class="text" href="w:text:5326.txt"> آيه  57</a><a class="text" href="w:text:5327.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:5328.txt"> آيه  59</a><a class="text" href="w:text:5329.txt">آيه  60</a><a class="text" href="w:text:5330.txt"> آيه  61</a><a class="text" href="w:text:5331.txt"> آيه  62</a><a class="text" href="w:text:5332.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5333.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5334.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5335.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5336.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5337.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5338.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ قمر ﴾</a></body></html>سوره نجم آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنَّهُ خَلَقَ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» نيز در صحيفه‌هاي‌ ابراهيم‌ و موسي‌ علیهماالسلام آمده‌ است‌ كه‌ «هم‌ اوست‌ كه‌ زوج ‌نرينه‌ و مادينه‌ را آفريد» از هر انسان‌، يا از هر حيواني‌.
 
	سوره نجم آيه  46
‏متن آيه : ‏
‏ مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! او زوج‌ نرينه‌ و مادينه‌ را آفريد «از نطفه‌اي‌ چون‌ فروريخته‌ شود» در رحم‌ و به‌ يكباره‌ در آن‌ برجهانده‌ شود. آفرينش‌ نرينه‌ و مادينه‌ از نطفه‌، از جمله‌ متضاداتي‌ است‌ كه‌ در آن‌ وجود دارد زيرا بعضي‌ از آن‌ نرينه‌ خلق‌ مي‌شود و بعضي‌ مادينه‌. نطفه: آب‌ اندك‌ است‌.
 
	سوره نجم آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنَّ عَلَيْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نيز» در صحيفه‌هاي‌ ابراهيم‌ و موسي‌ علیهماالسلام آمده‌ است‌ كه‌ «پديد آوردن‌ عالم ‌ديگر» يعني: بازگردانيدن‌ ارواح‌ در اجسام‌ به‌ هنگام‌ رستاخيز «بر عهده‌ اوست‌».
 
	سوره نجم آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنَّهُ هُوَ أَغْنَى وَأَقْنَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» نيز در صحيفه‌هاي‌ ابراهيم‌ و موسي‌ علیهماالسلام آمده‌ است‌ كه‌ «هم‌ اوست‌ كه‌ توانگر ساخت‌ و سرمايه‌ بخشيد» يعني: حق‌ تعالي‌ براي‌ بعضي‌ به‌ قدري‌ ثروت ‌بخشيد كه‌ آنها را از مردم‌ بي‌نياز گردانيد و براي‌ ديگران‌ سرمايه‌اي‌ فوق‌ ثروت‌ آنان‌ داد. يا معني‌ اين‌ است: اوست‌ كه‌ بعضي‌ را سرمايه‌دار و بعضي‌ را فقير گردانيد، بر حسب‌ مشيت‌ و بر اساس‌ مصلحت‌ و حكمت‌ خويش‌.
بدين‌گونه‌، خداوند متعال‌ از آيه‌ (38) تا اين‌ آيه‌، ده‌ اصل‌ و اساس‌ مهمي‌ را كه‌ در صحيفه‌هاي‌ ابراهيم‌ و موسي‌ علیهماالسلام آمده‌ است‌ بيان‌ نمود و اينك‌ اين‌ ده‌ اصل‌ و دليل‌ را با ذكر پنج‌ مثال‌ يا نمونه‌ ديگر از ادله‌ قدرت‌ خويش‌ مؤكد مي‌گرداند كه‌ عبارت‌اند از:
 
	سوره نجم آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنَّهُ هُوَ رَبُّ الشِّعْرَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هم‌ اوست‌ پروردگار ستاره‌ شعري‌» «شعري‌» ستاره‌اي‌ است‌ نوراني‌ در پشت ‌ستاره‌ «جوزاء» كه‌ قبيله «خزاعه‌» آن‌ را مي‌پرستيدند. امام‌ رازي‌ گفته‌ است‌ كه: «در ميان‌ ستارگان‌ دو ستاره‌ شعري‌ وجود دارد؛ يكي‌ شامي‌ و ديگري‌ يمني‌ و مراد آيه‌ كريمه‌ شعراي‌ يمني‌ است‌ چرا كه‌ همو مورد پرستش‌ قرار مي‌گرفت‌». برخي‌ از مفسران‌ گفته‌ اند: خداي‌ سبحان‌ براي‌ رد بر كساني‌ كه‌ اين‌ ستاره‌ را پرستش ‌مي‌كردند، مخصوصا فرمود كه‌ پروردگار شعري‌ است‌ در حالي‌كه‌ او پروردگار همه‌ چيزهاست‌. نقل‌ است: اولين‌ كسي‌ كه‌ پرستش‌ «شعري‌» را مرسوم‌ كرد، ابوكبشه‌ از اشراف‌ عرب‌ بود و قريش‌ به‌ منظور تشبيه‌ رسول‌ خدا ص به‌ وي‌، به ‌ايشان‌ «فرزند ابوكبشه‌» مي‌گفتند زيرا آن‌ حضرت‌ ص مانند ابوكبشه‌ با دين‌ آنان ‌مخالفت‌ كرده‌ بودند. ابوكبشه‌ از اجداد مادري‌ رسول‌اكرم‌ ص بود.
 
سوره نجم آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنَّهُ أَهْلَكَ عَاداً الْأُولَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هم‌ اوست‌ كه‌ عاد نخستين‌ را نابود ساخت‌» عاد نخستين‌، اولين‌ امتي‌ است‌ كه ‌بعد از امت‌ نوح‌(ع) نابود ساخته‌ شده‌ است‌. گفته‌ شده‌ كه‌ عاد نخستين‌؛ قوم‌ هود(ع) و عاد دوم‌؛ عاد «ارم‌» است‌. به‌قولي‌ ديگر: عاد دوم‌ قوم‌ ثمودند كه‌ صالح‌(ع) پيامبرشان‌ بود.
	سوره آل عمران آيه  152
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنكُمْ وَاللّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌: اين‌ آيه‌كريمه‌ هنگامي‌ نازل‌ شد كه‌ بعضي‌ از مسلمين‌ گفتند؛ از كجا دچار اين‌ شكست‌ و مصيبت‌ شديم، درحالي‌ كه‌ خداوند(ج) به‌ ما وعده‌ پيروزي‌ داده‌ بود؟ پس‌ حق‌ تعالي‌ در پاسخشان‌ فرمود: «و قطعا خداوند وعده‌ خود را در حق‌ شما راست‌ گردانيد» با نصرت دادنتان‌ «آن‌گاه‌ كه‌ به‌ فرمان‌ او آنان ‌را مي‌كشتيد» و تارومار مي‌ساختيد زيرا در آغاز نبرد احد، فتح‌ و ظفر با مسلمين ‌بود تا بدانجا كه‌ آنان‌ نه‌ تن‌ از پرچمداران‌ دشمن‌ را كه‌ يكي‌ پس‌ از كشته‌شدن‌ ديگري‌ پرچمشان‌ را به‌ دوش‌ مي‌گرفت، كشتند و نزديك‌ بود كه‌ كار مشركان ‌يك‌سره‌ شود، كه‌ در اين‌ هنگام‌ مسلمين‌ به‌ جمع‌آوري‌ غنايم‌ مشغول‌ شده‌ وتيراندازان‌ محافظ گذرگاه‌ كوه‌ احد، سنگر مهم‌ و كليدي‌ خود را به‌ طلب ‌غنيمت‌ ترك‌ كردند و همين‌ امر بود كه‌ سبب‌ هزيمت‌ شد «تا آن‌گاه‌ كه‌ سست‌شديد» يعني‌: جبون‌ و ضعيف‌ شديد «و در امر» و دستور پيامبراكرم‌ص كه‌ به‌تيراندازان‌ فرمان‌ داده‌ بود: در مواضع‌ خود محكم‌ و استوار و پايدار بمانند، «بايك‌ديگر به‌ نزاع‌ پرداختيد» زيرا برخي‌ از تيراندازان‌ گفتند: سپاه‌ ما پيروز شد، پس‌جاي‌ درنگ‌ نيست، برويم‌ و به‌ غنايم‌ برسيم‌! اما برخي‌ديگر كه‌ فرمانده‌شان‌عبدالله بن‌ جبير(رض) نيز در ميانشان‌ بود، گفتند: طبق‌ فرمان‌ رسول‌ خداص در جاي‌خود مي‌مانيم‌ و نبايد تكان‌ بخوريم‌! «و پس‌ از آن‌ كه‌ آنچه‌ را دوست‌ داشتيد» ازپيروزي‌ و نصرت‌ «به‌ شما نشان‌ داد» در آغاز جنگ‌ احد، آن‌گاه‌ «نافرماني‌كرديد» از دستور پيامبر ماص و گلوگاه‌ مهم‌ كوهي‌ را براي‌ طلب‌ غنايم‌ ترك‌كرديد. جمله‌ قبل‌ از «اذا» ي‌ شرطيه، بر جواب‌ آن‌ دلالت‌ مي‌كند، پس‌ معني‌چنين‌ مي‌شود: حق‌ تعالي‌ نيز در برابر اين‌ عملتان، نصرت‌ خود را از شما بازداشت ‌«برخي‌ از شما دنيا را مي‌خواست» با دست‌ يافتن‌ به‌ غنيمت‌ «و برخي‌ از شما آخرت‌ را مي‌خواست» يعني‌: پاداش‌ آخر