href="w:text:5467.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5468.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5469.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5470.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5471.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5472.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5473.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5474.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5475.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5476.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5477.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:5478.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5479.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5480.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5481.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5482.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ واقعه ﴾</a></body></html>سوره رحمن آيه  68
‏متن آيه : ‏
‏ فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آن‌ دو، ميوه‌ و خرما و انار است‌» خرما و انار به‌ يادآوري‌ مخصوص‌ شدند؛ بدان‌ جهت‌ كه‌ نسبت‌ به‌ ساير ميوه‌ها حسن‌ و منفعت‌ بيشتري‌ داشته‌ و اين‌ امتياز را بر ديگر ميوه‌ها دارند كه‌ هم‌ غذايند و هم‌ دوا و نيز از آن‌ رو كه‌ هم‌ در خزان‌ وجود دارند و هم‌ در زمستان‌. بخاري‌ مي‌گويد: «ذكر اختصاصي‌ آنها از قبيل‌ عطف ‌خاص‌ به‌ عام‌ نيست‌ بلكه‌ به‌ سبب‌ حسن‌ بيشتر آنهاست‌».
 
سوره رحمن آيه  69
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد؟» زيرا اين‌ نعمتها سزاوار حمد و شكرند.
	سوره رحمن آيه  70
‏متن آيه : ‏
‏ فِيهِنَّ خَيْرَاتٌ حِسَانٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا دوشيزگان‌ نكوخوي‌ و نكو روي‌ وجود دارند» خيرات: زنان‌ داراي‌ فضل‌، نيكخو و زيباروي‌ اند. و اين‌ قول‌ جمهور مفسران‌ است‌ كه‌ در آن‌ به‌ حديث‌ شريف ‌ذيل‌ به‌ روايت‌ ام‌سلمه‌ رضي‌ الله عنها استدلال‌ كرده‌اند كه‌ فرمود: «به‌رسول‌ اكرم‌ ص گفتم: يا رسول‌الله! مرا از اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي:(خَيْرَاتٌ حِسَانٌ ‏) آگاه‌ گردانيد؟ فرمودند: مراد از آنان: زنان‌ خوش‌ خلق‌ و زيبا روي‌اند». درحديث‌ شريف‌ ديگري‌ آمده‌ است‌ كه‌ حوران‌ عين‌ اين‌ نغمه‌ را مي‌خوانند: «نحن‌الخيرات‌ الحسان‌، خلقنا لأزواج‌ كرام: ما زنان‌ نيكخو و زيباروي‌ هستيم‌ كه‌ براي‌ شوهران‌ گرامي‌اي‌ آفريده‌ شده‌ايم‌».
 
سوره رحمن آيه  71
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد؟».
 
	سوره آل عمران آيه  164
‏متن آيه : ‏
‏ لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولاً مِّنْ أَنفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏

«به‌يقين‌ خداوند بر مؤمنان‌ منت‌ نهاد، آن‌گاه‌ كه‌ پيامبري‌ از خودشان‌ در ميانشان ‌برانگيخت» چه‌ اگر پيامبر از غير جنس‌ بني‌آدم‌ مي‌بود، با بعثت‌ او كمال‌ نوع‌انسان‌ ـ به‌ سبب‌ اختلاف‌ در جنسيت‌ ـ محقق‌ نمي‌شد. آري‌! اين‌ پيامبر برانگيخته ‌از ميان‌ خودشان، كسي‌ است‌: «كه‌ آيات‌ او را بر آنان‌ مي‌خواند» يعني‌: قرآن‌ را برآنان‌ مي‌خواند، بعد از آن‌ كه‌ اهل‌ جاهليت‌ بودند و چيزي‌ از قوانين‌ و برنامه‌هاي ‌حق‌ را نمي‌شناختند «و پاكيزه‌شان‌ مي‌دارد» از نجاست‌ كفر «و به‌ آنان‌ كتاب» قرآن‌ «و حكمت» سنت‌ «مي‌آموزد، در حالي‌كه‌ قطعا پيش‌ از آن‌ در گمراهي‌ آشكاري‌ بودند» كه‌ هيچ‌ شكي‌ در آن‌ نيست‌. پس‌ اين‌ها به‌ طوركلي‌ چهار نعمت‌ بزرگ‌ است‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ با بعثت‌ آن‌ رسول‌ معظم، بر امت‌ اسلام‌ ارزاني‌ داشت‌.
علما در بيان‌ احكام‌ گفته‌ اند:
1 ـ هرگاه‌ كسي‌ در چيزي‌ از اموال‌ غنيمت‌ خيانت‌ كرد و آن‌ مال‌ نزد وي‌ ديده‌شد؛ از وي‌ باز گرفته‌ شده‌ و تأديب‌ و تعزير مي‌گردد. تعزير و تأديب‌ وي‌ در مذهب ‌احمدبن‌حنبل‌ چنين‌ است‌ كه‌ كالا و اثاثيه‌ وي‌ ـ بجز سلاح‌ و جامه‌ تنش‌ و زين‌ ويراق‌ اسب‌ و مركبش‌ و اموال‌ غنيمت‌ كه‌ از وي‌ باز پس‌ گرفته‌ مي‌شود ـ ديگراموالش‌ سوزانده‌ مي‌شود. اما مذهب‌ مالك، شافعي‌ و ابوحنيفه‌ اين‌ است‌ كه‌ كالا و اثاثيه‌ خيانت‌كار در غنيمت، سوزانده‌ نمي‌شود، ولي‌ جايز است‌ كه‌ او را مجازات‌ مالي‌ كنند.
2 ـ علما اتفاق‌ نظر دارند بر اين‌ كه‌ اگر كسي‌ در اموال‌ غنيمت‌ خيانت‌ كرد؛ بايد قبل‌ از آن‌ كه‌ مردم‌ متفرق‌ شوند، آن‌ را به‌ تقسيم‌ كننده‌ غنايم‌ برگرداند و اگر او را نديد، (یک پنجم) سهم‌ آن‌ را به‌ امام‌ (زمامدار) مسلمانان‌ برگرداند و بقيه‌ را صدقه‌ كند.
3 ـ هدايايي‌ كه‌ از اموال‌ غنيمت‌ به‌ متوليان‌ امور فرستاده‌ مي‌شود، يا تعلق ‌مي‌گيرد، از جمله‌ غلول‌ (خيانت) در غنيمت‌ است‌ و حكم‌ آن‌ در رسوايي ‌آخرت، حكم‌ خيانت‌كار در غنيمت‌ مي‌باشد.
 
	سوره رحمن آيه  72
‏متن آيه : ‏
‏ حُورٌ مَّقْصُورَاتٌ فِي الْخِيَامِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«حوراني‌ پرده‌ نشين‌ در خيمه‌ها» كه‌ فقط به‌ شوهرانشان‌ وابسته‌اند و ديگران‌ را نمي‌خواهند و در خيمه‌هاي‌ بهشتي‌اي‌ قرار دارند كه‌ از گوهر ميان‌ خالي‌ ساخته ‌شده‌ لذا در خيابانها و راهروهاي‌ بهشت‌ نمي‌خرامند. اما زنان‌ دو باغ‌ سابق‌ به‌ اين‌وصف‌ توصيف‌ شدند كه‌ چشمان‌ خويش‌ را فروهشته‌ داشته‌ و جز به‌ شوهرانشان‌ به‌كس‌ ديگري‌ نمي‌نگرند بنابراين‌، آنان‌ نسبت‌ به‌ حوران‌ ياد شده‌ در اين‌ آيه‌، منزلت ‌بلندتري‌ دارند، به‌ علاوه‌ در توصيف‌ زنان‌ سابق‌ اين‌ وصف‌ نيز آمد: (‏ كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ ‏) كه‌ به‌ حق‌ وصف‌ شگرفي‌ است‌.
 
سوره رحمن آيه  73
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد» اي‌ انس‌ و جن‌؟.
 
سوره رحمن آيه  74‏متن آيه : ‏‏ لَمْ يَطْمِثْهُنَّ إِنسٌ قَبْلَهُمْ وَلَا جَانٌّ ‏
 آيه  75‏متن آيه : ‏‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«پيش‌ از ايشان‌ هيچ‌ انسان‌ و هيچ‌ جني‌ با آنها آميزش‌ نكرده‌ است‌» تفسير نظير آن‌گذشت‌.
«پس‌ كدام‌يك‌ از نعمتهاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد» اي‌ انس‌ و جن‌؟.
سوره رحمن آيه  76
‏متن آيه : ‏
‏ مُتَّكِئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بر بالشهاي‌ سبزرنگ‌ تكيه‌ زده‌اند» رفرف: بالش‌، يا نوعي‌ از جامه‌هاي‌ سبز است‌ «و بر فرش‌هاي‌ گرانمايه‌ نيكو» عبقري: فرش‌هاي‌ نگارينه‌ است‌. همچنين‌ در نزد اعراب‌ به‌ هر انسان‌ فاضل‌، بزرگوار، برجسته‌ و با اعتبار از مردان‌ و زنان‌ و نيز به اشياي‌ فاخ