متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ تَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِم مَّا هُم مِّنكُمْ وَلَا مِنْهُمْ وَيَحْلِفُونَ عَلَى الْكَذِبِ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديدي» و نگاه‌ نكردي‌؟ يا معني‌ اين‌ است: به‌ من‌ خبر بده‌! و اين‌ اسلوبي ‌بياني‌ است‌ كه‌ مراد از آن‌ به‌ تعجب ‌افگندن‌ مخاطب‌ مي‌باشد. آري‌! آيا نديدي‌ «به‌سوي‌ كساني‌ كه‌ با قومي‌ دوستي‌ ورزيدند» آنان‌ منافقان‌ بودند و با قومي‌ دوستي ‌ورزيدند «كه‌ خداوند برآنان‌ خشم‌ آورده‌ است» كه‌ اين‌ غضب ‌شدگان‌، قوم‌ يهودند «نه‌ از شما هستند و نه‌ از آنان» يعني: اين‌ منافقان‌ نه‌ از شما هستند و نه‌ از يهوديان‌ چنان‌كه‌ در آيه‌ ديگري‌ فرموده‌ است: (‏ مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَلِكَ لاَ إِلَى هَؤُلاء وَلاَ إِلَى هَؤُلاء) :  «در ميان‌ اين‌ و آن‌ مترددند، نه‌ با اينانند و نه‌ با آنان‌» «نساء / 143». اين‌ احتمال ‌نيز وجود دارد كه‌ مراد از آنان‌ يهود باشند؛ يعني‌ اي‌ مؤمنان‌! نه‌ يهوديان‌ از شما هستند و نه‌ از منافقان‌ پس‌ چرا منافقان‌ با آنان‌ دوستي‌ مي‌ورزند «و بر دروغ‌ سوگند مي‌خورند» يعني: منافقان‌ به‌ دروغ‌ سوگند مي‌خورند كه‌ مسلمانند، يا به‌ دروغ ‌سوگند مي‌خورند كه‌ اخبار و رازهاي‌ مسلمانان‌ را به‌ يهوديان‌ انتقال‌ نداده‌اند «وآنان‌ مي‌دانند» يعني: حال‌ آن‌كه‌ آنان‌ خود بطلان‌ امري‌ را كه‌ بر آن‌ سوگند خورده‌اند مي‌دانند و مي‌دانند كه‌ اين‌ سوگند دروغ‌ است‌ و حقيقت‌ ندارد.
ابن‌ابي‌حاتم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌ است: اين‌ آيه‌ درباره‌ عبدالله بن ‌نبتل ‌منافق‌ نازل‌ شد كه‌ با رسول‌ خدا ص همنشيني‌ مي‌كرد، آن‌ گاه‌ سخنان‌ ايشان‌ را به‌ يهوديان‌ مي‌برد پس‌ روزي‌ رسول‌ اكرم‌ ص در حجره‌اي‌ از حجره‌هاي‌ همسرانشان ‌بودند كه‌ بناگاه‌ فرمودند: «همينك‌ مردي‌ بر شما وارد مي‌شود كه‌ قلب‌ وي‌ قلب‌ جبار (طغيانگر متكبر ستمگر) است‌ و با دو چشم‌ شيطان‌ مي‌نگرد». در اين‌ اثنا عبدالله بن‌نبتل‌ كه‌ چشمان‌ كبودي‌ داشت‌ وارد شد پس‌ رسول‌ خدا ص به‌ او گفتند: «چرا تو و يارانت‌ مرا دشنام‌ مي‌دهيد؟». اما او سوگند ياد كرد كه‌ اين‌ كار را نكرده‌ است‌. ولي‌ رسول‌ اكرم‌ ص گفتند: «تو چنين‌ كرده‌اي‌». پس‌ از حجره‌ بيرون ‌رفت‌ و ياران‌ خويش‌ را آورد، آنان‌ نيز به‌ خدا سوگند ياد كردند كه‌ رسول‌ خدا صرا دشنام‌ نداده‌اند. در اين‌ هنگام‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد.
 
	سوره مجادلة آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَاباً شَدِيداً إِنَّهُمْ سَاء مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداوند براي‌ آنان‌ عذابي‌ سهمگين‌ آماده‌ كرده‌ است» به‌ سبب‌ موالات‌ و دوستي‌شان‌ با يهود و سوگند خوردنشان‌ به‌ دروغ‌ «هرآينه‌ بد است‌ آنچه‌ مي‌كردند» از اعمال‌ زشت‌ و ننگيني‌ كه‌ بر آن‌ خو كرده‌اند.
 
	سوره مجادلة آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ اتَّخَذُوا أَيْمَانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ فَلَهُمْ عَذَابٌ مُّهِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سوگندهايشان‌ را سپر گرفته‌اند» يعني: اين‌ منافقان‌ سوگندهاي‌ دروغيني‌ را كه‌ بر مسلمان‌ بودن‌ خود مي‌خورند، وقايه‌ و سپري‌ براي‌ خونهايشان‌ قرار داده‌اند تا به ‌اتهام‌ كفر كشته‌ نشوند بنابراين‌، زبانهايشان‌ از بيم‌ كشته ‌شدن‌ ايمان‌ آورده‌ است‌ درحالي‌ كه‌ دلهايشان‌ مؤمن‌ نيست‌ «پس‌ مردم‌ را از راه‌ الله  باز داشتند» يعني: مردم‌ را از اسلام‌ بازداشتند؛ به‌ سبب‌ دلسرد ساختن‌ و سست‌ نمودن‌ ديگران‌ از روي ‌آوردن‌ به‌ اسلام‌، حقير نشان‌ دادن‌ كاروبار مسلمانان‌ و تضعيف‌ شأن‌ و شوكت‌ ايشان‌ «پس ‌براي‌ آنان‌ است‌ عذابي‌ مهين» يعني: عذابي‌ خفتبار كه‌ خوار و بي‌مقدارشان‌ مي‌گرداند.
	سوره مجادلة آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئاً أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرگز اموال‌ و اولادشان‌ چيزي» ولو اندك‌ «از عذاب‌ خدا را از آنان‌ دفع‌ نمي‌كند. اين‌ گروه» موصوف‌ به‌ آنچه‌ كه‌ ذكر شد «اصحاب‌ دوزخ‌اند» و از آن‌ جدايي‌ و مفارقت‌ ندارند «آنان‌ در آن‌ جاويدانند» نه‌ از آن‌ بيرون‌ آورده‌ مي‌شوند و نه‌ در آن ‌مي‌ميرند.
 
	سوره مجادلة آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعاً فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَمَا يَحْلِفُونَ لَكُمْ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلَى شَيْءٍ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْكَاذِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ خداوند ايشان‌ را همه‌ يكجا برانگيزد» بي‌آن‌كه‌ احدي‌ از آنان‌ بتواند از حساب‌ و كتاب‌ بگريزد «آن‌ گاه‌ به‌ حضور او سوگند مي‌خورند چنان‌كه‌ براي‌ شما سوگند مي‌خورند» يعني: اين‌ منافقان‌ در روز قيامت‌ نيز براي‌ خداوند(ج)  سوگند دروغ ‌مي‌خورند چنان‌كه‌ براي‌ شما در دنيا سوگند مي‌خورند پس‌ مي‌گويند: سوگند به‌ تو اي‌ خداوند! اي‌ پروردگار ما! كه‌ ما در دنيا چنين‌ نكرده‌ايم‌. اين‌ از شدت‌ شقاوت‌ و بدبختي‌ آنان‌ است‌ زيرا در حالي‌ سوگند مي‌خورند كه‌ حقايق‌ در روز قيامت ‌برملا گشته‌ و همه‌ امور از روي‌ مشاهده‌، بديهي‌ و نمايان‌ شده‌ است‌ و هيچ‌ راهي‌ به‌سوي‌ دغل‌بازي‌ نيست‌ «و مي‌پندارند كه‌ آنان‌ بر چيزي‌ هستند» يعني: در آخرت ‌مي‌پندارند كه‌ با اين‌ سوگندهاي‌ دروغين‌ نفعي‌ را به‌سوي‌ خود جلب‌ نموده‌ يا ضرري‌ را از خويشتن‌ دفع‌ مي‌كنند چنان‌كه‌ در دنيا نيز چنين‌ مي‌پنداشتند «آگاه ‌باشيد كه‌ بي‌گمان‌ آنان‌ دروغگويند» اين‌ تأكيدات‌ متنوع‌ كه‌ ادوات‌ متعدد تأكيد؛ چون: «الا»، «ان‌» و «هم‌» بر آن‌ دلالت‌ مي‌كند، بيانگر آن‌ است‌ كه‌ آنان‌ در دروغ‌ به‌ حد و مرزي‌ رسيده‌اند كه‌ از ديگران‌ گوي‌ سبقت‌ را ربوده‌اند.
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ نظير روايتي‌ را نقل‌ نموده‌ است‌ كه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ (14) گذشت‌.
 
سوره مجادلة آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَأَنسَاهُمْ ذِكْرَ اللَّهِ أُوْلَئِكَ حِزْبُ الشَّيْطَانِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ الشَّيْطَانِ هُمُ الْخَاسِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«شيطان‌ بر آنان‌ دست‌ يافته‌ است» يعني: شيطان‌ بر آنان‌ چيره‌ و مسلط شده‌ و احاطه‌ نموده‌ است‌ «پس‌ از خاطرشان‌ ياد خدا را فراموش‌ ساخته‌ است» در نتيجه‌، اوامر خداوند(ج)  و عمل‌ به‌ طاعات‌ وي‌ را ترك‌ كرده‌اند. و اوج‌ تسلط شيطان‌ بر انسان‌ اين‌ است‌ كه‌ او را از نماز جماعت‌ برگرداند. در حديث‌ شريف‌ آم