ن‌ سود مي‌برند چنان‌كه‌ در دادوستد و تجارت ‌سود مي‌برند و به‌دست‌ آوردن‌ اين‌ سود با ورود آنها به‌ بهشت‌ و نجات‌ آنها از دوزخ‌ است‌. همچنين‌ خداي‌ متعال‌ سود اين‌ تجارت‌ را در دو آيه‌ بعدي‌ بيان ‌نموده‌ است‌ زيرا معناي‌ دو آيه‌ بعدي‌ اين‌ است‌ كه: بهاي‌ ايمان‌ و جهاد بهشت ‌است‌. «اين» ايمان‌ و جهاد «بهتر است‌ براي‌ شما» از تجارت‌ محض‌ دنيا و قبول‌ رنجها و زحمت‌هاي‌ بي‌حاصل‌ براي‌ آن‌؛ «اگر بدانيد» يعني: در صورتي‌ كه‌از اهل‌ علم‌ و درك‌ و دريافت‌ باشيد چراكه‌ جاهلان‌ به‌ بهتر بودن‌ اين‌ نوع‌ از تجارت ‌پي‌ نمي‌برند.
از سعيدبن‌جبير(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: چون ‌آيه‌ ( يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ  ...) نازل‌ شد، مسلمانان‌ گفتند: اگر ما مي‌دانستيم‌ كه‌ اين‌ تجارت‌ چيست‌، قطعا در راه‌ آن‌ مالها و جانهايمان‌ را نثار مي‌كرديم‌! پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
سوره صف آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از آن‌كه‌ خداي‌ متعال‌ كالايي‌ را كه‌ بايد با آن‌ تجارت‌ كنند ذكر كرد اينك ‌در اينجا بهايي‌ را كه‌ در قبال‌ آن‌ برايشان‌ وعده‌ داده‌ است‌، ذكر مي‌كند: «تا گناهان‌ شما را براي‌ شما بيامرزد» يعني: اگر ايمان‌ آوريد و در راه‌ ايمان‌ جهاد كنيد، گناهان‌ شما را مي‌آمرزد «و شما را در باغهايي‌ كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آنها جاري‌ است‌ و در خانه‌هايي‌ پاك‌ و پسنديده‌ در بهشت‌هاي‌ عدن‌ درآورد» بهشت‌هاي‌ عدن: يعني‌ بهشت‌هاي‌ اقامت‌ هميشگي‌ و ماندگار كه‌ نه‌ مرگ‌ آنها را از شخص‌ بهشتي ‌مي‌گيرد و نه‌ هم‌ او از آنها بيرون‌ آمدني‌ است‌ «اين‌ است‌ فوز عظيم» يعني: آنچه ‌از آمرزش‌ و وارد كردنتان‌ به‌ اين‌ بهشت‌هاي‌ ماندگار ذكر شد، همانا رستگاري‌ بس ‌بزرگي‌ است‌ كه‌ وراي‌ آن‌ رستگاري‌ بيشتري‌ سراغ‌ نمي‌شود و كاميابي‌اي‌ است‌ كه‌ هيچ‌ كاميابي‌ ديگري‌ همانند آن‌ نيست‌.
 
	سوره صف آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَأُخْرَى تُحِبُّونَهَا نَصْرٌ مِّنَ اللَّهِ وَفَتْحٌ قَرِيبٌ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نعمتي‌ ديگر كه‌ آن‌ را دوست‌ مي‌داريد» يعني: بجز آنچه‌ ذكر شد، براي‌ شما نعمتي‌ ديگر عنايت‌ مي‌كند كه‌ شما را به‌ اعجاب‌ و خوشحالي‌ وادارد؛ «نصرتي‌ از جانب‌ الله و فتحي‌ است‌ نزديك» يعني: اين‌ نعمت‌، ياري‌ و نصرتي‌ از جانب ‌خداوند متعال‌ براي‌ شما با پيروزي‌ بر قريش‌ و فتح‌ مكه‌ است‌ كه‌ به‌ زودي‌ آن‌ را به‌ شما ارزاني‌ مي‌دارد. عطاء مي‌گويد: «مراد از آن‌ فتح‌ فارس‌ و روم‌ است‌». «و مؤمنان‌ را مژده‌ بده» يعني: اي‌ محمدص! مؤمنان‌ را به‌ فتح‌ و پيروزي‌ در دنيا و بهشت‌ در آخرت‌ مژده‌ بده‌.
	سوره آل عمران آيه  182

‏متن آيه : ‏

‏ ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللّهَ لَيْسَ بِظَلاَّمٍ لِّلْعَبِيدِ ‏
‏ترجمه : ‏
«اين» عذاب‌ سوزان‌ «به ‌خاطر كار و كردار پيشين‌ شماست» و زندگي‌ غرق‌ درگناه‌ و معصيت‌ شما در دنيا، وگرنه‌ «خداوند هرگز نسبت‌ به‌ بندگان‌ بيدادگر نيست» پس‌ عذابي‌ كه‌ به‌ شما مي‌چشاند، ستم‌ نيست‌ بلكه‌ عين‌ عدالت‌ است‌.
 
	سوره صف آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونوا أَنصَارَ اللَّهِ كَمَا قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ لِلْحَوَارِيِّينَ مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ قَالَ الْحَوَارِيُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ فَآَمَنَت طَّائِفَةٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ وَكَفَرَت طَّائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آَمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! انصارالله باشيد» يعني: بر ياري ‌دادن‌ دين‌ خدا(ج)  كه‌ هم‌ اكنون‌ بر آن‌ كمر بسته‌ايد، استمرار ورزيد «چنان‌كه‌ عيسي‌ پسر مريم‌ به‌ حواريون‌ گفت: چه‌ كساني‌ در راه‌ دين‌ خدا نصرت‌دهندگان‌ من‌اند» يعني: دين‌ خدا(ج) را نصرت‌ دهيد مانند نصرت‌ دادن‌ حواريون‌؛ آن‌ گاه‌ كه‌ عيسي‌(ع) به‌ ايشان‌ گفت: (مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ )چه‌ كساني‌ عهده‌دار ياري‌ دادن‌ من‌ در جهت‌ امري‌ هستند كه‌ انسان‌  را به‌خدا(ج) نزديك‌ مي‌كند؟ يا چه‌ كساني‌ ياري‌دهندگان‌ من‌اند در جهت‌ ياري‌ دادن ‌الله‌(ج) ؟ «حواريون‌ گفتند: ماييم‌ نصرت‌دهندگان‌ الله» حواريون‌ ياران‌ خاص‌ و خالص‌ و نصرت‌دهندگان‌ راستين‌ عيسي‌(ع) و اولين‌ كساني‌ بودند كه‌ به‌ او ايمان‌ آوردند و جمعا دوازده‌ مرد بودند. همين‌ طور رسول‌ خدا ص در ايام‌ مناسك‌ كه ‌مردم‌ از دور و نزديك‌ براي‌ اداي‌ حج‌ به‌ مكه‌ مي‌آمدند، به‌ ميان‌ گروه‌هاي‌ مردم ‌رفته‌ آنان‌ را چنين‌ مورد خطاب‌ قرار مي‌دادند: «من‌ رجل‌ يؤويني‌ حتي‌ أبلغ‌ رسالة‌ ربي‌ فإن‌ قريشا قد منعوني‌ أن‌ أبلغ‌ رسالة ربي: كدام‌ مرد هست‌ كه‌ مرا جاي‌ دهد (واز من‌ پشتيباني‌ كند) تا رسالت‌ پروردگارم‌ را به‌ مردم‌ برسانم‌ زيرا قريش‌ مرا از ابلاغ ‌رسالت‌ پروردگارم‌ بازداشته‌اند؟». تا اين‌كه‌ خداوند(ج)  اوس‌ و خزرج‌ از اهل ‌مدينه‌ را براي‌ اين‌ مهم‌ آماده‌ كرد و ايشان‌ با پيامبرش‌ ص بر نشر دينش‌ در سرزمين‌ خود بيعت‌ كردند.
«پس‌ گروهي‌ از بني‌اسرائيل‌ ايمان‌ آوردند» به‌ عيسي‌(ع) «و گروهي» به‌ او «كفر ورزيدند» و نبوتش‌ را انكار كرده‌ و مادرش‌ را به‌ فحشا متهم‌ ساختند؛ «پس‌ مؤمنان ‌را بر دشمنانشان‌ ياري‌ داديم» يعني: اهل‌ حق‌ را بر اهل‌ باطل‌ ياري‌ و نصرت‌ داديم ‌«پس‌ غالب‌ شدند» بر اهل‌ باطل‌؛ و اين‌ تأييد و نصرت‌ به‌ وسيله‌ انواع‌ كرامات‌ و خوارق‌ عادات‌ بود. عبدالرزاق‌ و عبدبن‌حميد از قتاده‌ روايت‌ كرده‌اند كه‌ در تفسيرآيه:(‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا كُونوا أَنصَارَ اللَّهِ ...)گفت: «به‌ حمد الله كه‌ اين‌ نصرت‌ تحقق ‌يافت‌ زيرا هفتاد مرد از انصار نزد رسول‌ اكرم‌ ص آمدند و با ايشان‌ در محل‌ عقبه ‌بيعت‌ كردند و سپس‌ رسول‌ خدا ص را جاي‌ داده‌ و ياري‌ كردند تا آن‌كه‌ خداوند(ج)  دين‌ خويش‌ را پيروز گردانيد». در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌ اسحاق‌ و ابن‌ سعد آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص به‌ جمعي‌ كه‌ با ايشان‌ در عقبه‌ ملاقات ‌نمودند، فرمودند: «دوازده ‌تن‌ از ميان‌ خود را به‌سوي‌ من‌ بيرون‌ آوريد (و انتخاب‌كنيد) تا كفيل‌ و نماينده‌ قوم‌ خويش‌ باشند چنان‌كه‌ حواريون‌ كفالت‌ عيسي‌بن‌مريم‌ را عهده‌دار گردي