ل‌، ولا يقربون‌ المساجد إلا هجرا، ولا يأتون‌ الصلاة‌ إلا دبرا، مستكبرين‌ لا يألفون‌ ولا يؤلفون‌، خشب‌ بالليل‌، صخب‌ بالنهار: منافقان‌ داراي‌ نشانه‌هايي‌ هستند كه‌ با آنها شناخته‌ مي‌شوند: درود و شادباش‌ گفتن‌ آنها لعنت ‌است‌ و غذايشان‌ غارت‌ (بي‌ خير و بركت) و غنيمتشان‌ غلول‌ و خيانت‌، جز با سستي‌ و گرانباري‌ به‌ مساجد نزديك‌ نمي‌شوند و جز در آخر وقت‌ به‌ نماز نمي‌آيند، مستكبر و گردنكش‌اند، نه‌ الفت‌ مي‌گيرند و نه‌ مورد الفت‌ قرار مي‌گيرند، سنگين‌ خواب‌اند در شب‌ (شب‌ زنده‌داري‌ نمي‌كنند) و جيغ‌ و داد كشنده‌اند در روز».
﴿ سوره‌ منافقون ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (11) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ افتتاح‌ با بيان‌ رسوايي‌ها و اوصاف‌ منافقان‌ و مواقف‌ دشمنانه‌ آنان‌ عليه‌ رسول‌ اكرم‌ ص و مؤمنان‌، «منافقون‌» ناميده‌ شد. اين ‌سوره‌ متضمن‌ هجوم‌ سختي‌ عليه‌ اخلاق‌ منافقان‌ و دسيسه‌هاي‌ آنان‌ است‌.
سوره آل عمران آيه  184

‏متن آيه : ‏

‏ فَإِن كَذَّبُوكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ جَآؤُوا بِالْبَيِّنَاتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتَابِ الْمُنِيرِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ حق‌ تعالي‌ براي‌ دلجويي‌ پيامبر گرامي‌ خويش‌ مي‌فرمايد: «پس‌ اگر تو را تكذيب‌ كردند، بدان‌ كه‌ پيامبراني‌ هم‌ كه‌ پيش‌ از تو» همانندت‌ «معجزات‌ و صحيفه‌ها و كتاب‌ روشنگر آورده‌ بودند، با انكار و تكذيب‌ مواجه‌ شدند» لذا بر سخنان‌ ياوه‌ آنان ‌شكيبا باش‌ و با آنان‌ مبارزه‌ كن‌. زبر: جمع‌ زبور، به ‌معناي‌ كتاب‌ است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5691.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5692.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5693.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5694.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5695.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5696.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5697.txt">آيه  11</a></body></html>سوره منافقون آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَرَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَهُم مُّسْتَكْبِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ به‌ آنان‌ گفته‌ شود، بياييد تا پيامبر خدا براي‌ شما طلب‌ آمرزش‌ كند، سرهاي ‌خود را برگردانند» يعني: از روي‌ تمسخر به‌ اين‌ سخن‌ و به‌ نشانه‌ بي‌ميلي‌ در آمرزش‌خواهي‌ پيامبر ص براي‌ خود، سرهاي‌ خويش‌ را تكان‌ مي‌دهند و مي‌پيچانند «وآنان‌ را مي‌بيني‌ كه‌ تكبركنان‌ روي‌ برمي‌تابند» از رسول‌ اكرم‌ ص و درخواست ‌آمرزش‌خواهي‌ ايشان‌ براي‌ خود زيرا خود را بزرگتر از آن‌ مي‌بينند وآمرزش‌خواهي‌ را حقير و بي‌ارزش‌ تصور مي‌كنند.
قتاده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌كريمه‌ مي‌گويد: به‌ عبدالله بن‌ابي‌ گفته‌ شد؛ كاش‌ نزد رسول‌ خدا ص مي‌رفتي‌ تا براي‌ تو آمرزش‌ مي‌خواستند. اما او به‌ نشانه‌ تكبر و خودبزرگ‌بيني‌ سرش‌ را برگرداند. آن‌ گاه‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
	سوره منافقون آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ سَوَاء عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ آنان‌ يكسان‌ است‌، چه‌ برايشان‌ آمرزش‌ بخواهي‌، يا برايشان‌ آمرزش ‌نخواهي» هرگز اين‌ كار به‌ آنان‌ سودي‌ نمي‌رساند، از آن‌ رو كه‌ بر نفاق‌ خود پاي ‌فشرده‌ و بر كفر خود استمرار مي‌ورزند «هرگز خداوند آنان‌ را نخواهد آمرزيد» يعني: مادامي‌ كه‌ بر نفاق‌ خود قرار داشته‌ باشند «بي‌گمان‌ خداوند گروه‌ فاسقان‌ را هدايت‌ نمي‌كند» يعني: كساني‌ را كه‌ در بيرون ‌رفتن‌ از دايره‌ طاعت‌ و فروروي‌ در نافرماني‌هاي‌ خداوند(ج) پاي‌ فشرده‌اند، كه‌ منافقان‌ در صف‌ اول‌ اين‌ قطار قرار دارند.
ابن‌جرير طبري‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ مي‌كند: چون‌ آيه‌(‏ اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَن يَغْفِرَ اللّهُ لَهُمْ ) «توبه‌/80» نازل‌ شد، رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «برايم‌ در آمرزش‌خواهي‌ رخصت‌ داده‌ شده‌ پس‌ بر هفتاد بار آمرزش‌خواهي‌ براي‌ آنان‌ مي‌افزايم‌، شايد خداي‌ عزوجل‌ بر آنان‌ بيامرزد». پس‌ خداوند متعال‌ نازل‌ فرمود: (‏ سَوَاء عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ....).
 
سوره منافقون آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنفِقُوا عَلَى مَنْ عِندَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنفَضُّوا وَلِلَّهِ خَزَائِنُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَفْقَهُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ به‌ بيان‌ دو نمونه‌ از دشمني‌هاي‌ منافقان‌ مي‌پردازد، نمونه‌ اول ‌اين‌ است: «آنان‌ كساني‌ اند كه‌ مي‌گويند، بر كساني‌ كه‌ نزد رسول‌ خدا هستند انفاق ‌نكنيد تا پراكنده‌ شوند» از پيرامون‌ وي‌. مراد آنان‌ از اين‌ كسان: فقراي‌ مهاجرانند «و حال‌ آن‌كه‌ گنجينه‌هاي‌ آسمانها و زمين‌ ازآن‌ خداست» پس‌ او قطعا روزي‌دهنده ‌اين‌ مهاجران‌ است‌ «ولي‌ منافقان‌ در نمي‌يابند» كه‌ خزانه‌هاي‌ ارزاق‌ به‌ دست‌ خداوند(ج) است‌ و بنابراين‌، مي‌پندارند كه‌ خداي‌ متعال‌ بر مؤمنان‌ گشايش‌ ارزاني ‌نمي‌دارد.
زيدبن‌ارقم‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: از عبدالله بن‌ابي‌ شنيدم‌ كه‌ به‌ ياران‌ خود مي‌گفت: «بر كساني‌ كه‌ نزد محمدص هستند خرج‌ نكنيد تا از پيرامون‌ وي ‌پراكنده‌ شوند». پس‌ اين‌ سخن‌ وي‌ را به‌ عمويم‌ گفتم‌ و او آن‌ را به‌ رسول‌ اكرم‌ ص رساند، ايشان‌ مرا خواستند و جريان‌ را به‌ ايشان‌ نقل‌ كردم‌. آن‌ گاه‌ به‌ دنبال ‌عبدالله بن‌ابي‌ و يارانش‌ فرستادند، آنها آمدند و سوگند خوردند كه‌ اين‌ سخن‌ را نگفته‌اند. پس‌ رسول‌ اكرم‌ ص مرا تكذيب‌ و آنان‌ را تصديق‌ نمودند كه‌ بر اثر آن‌ چنان‌ حالت‌ سختي‌ به‌ من‌ دست‌ داد كه‌ قبل‌ از آن‌ هرگز مانند آن‌ حالت‌ به‌ من ‌دست‌ نداده‌ بود و در خانه‌ام‌ نشستم‌... آن‌ گاه‌ آيه: (‏ إِذَا جَاءكَ الْمُنَافِقُونَ ....)نازل ‌شد. بعد از نزول‌ اين‌ آيات‌، ايشان‌ به‌ دنبال‌ من‌ فرستادند و اين‌ آيات‌ را بر من ‌خواندند، سپس‌ فرمودند: «همانا خداوند(ج)  تو را تصديق‌ كرد».
 
سوره منافقون آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ يَقُولُونَ لَئِن رَّجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
نمونه‌ دوم‌ از دشمني‌ منافقان‌ اين‌ است: «مي‌گويند: اگر به‌ مدينه‌ باز گرديم» از غزوه‌ بني‌مصطلق‌ «ق