ان‌ از آن‌ نفع‌ و بهره‌ مي‌گيرد. غرور: فريفته‌شدن‌ به‌ آرزوها و خواهشهاي‌ دنياست‌.
اين‌ آيه‌ كريمه، متضمن‌ مژده‌ و بيم‌ (وعد و وعيد) به‌ تصديق‌كنندگان‌ و تكذيب‌كنندگان‌ پيامبرص است‌. از سعيدبن‌ جبير(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: وعيد و تهديد در اين‌ آيه‌ كريمه، فقط متوجه‌ كسي‌ است‌ كه‌ دنيا را بر آخرت ‌ترجيح‌ مي‌دهد، اما كسي‌ كه‌ آخرت‌ را به‌ وسيله‌ دنيا مي‌طلبد، دنيا برايش‌ بهترين‌متاع‌ و بهره‌اي‌ است‌ و اين‌ هشدار شامل‌ وي‌ نمي‌شود. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «حقيقتا جاي‌ يك‌ تازيانه‌ دربهشت، بهتر از دنيا و مافيهاست، اگر مي‌خواهيد آيه‌: ﴿ فَمَن زُحْزِحَ ..﴾ را بخوانيد تا اين‌ حقيقت‌ بر شما روشن‌ شود».
علما در بيان‌ احكام‌ گفته‌ اند: سنت‌ است‌ كه‌ در هنگام‌ احتضار و جان‌ كندن، به ‌انسان‌ كلمه‌ شهادت‌ تلقين‌ شود، بدون‌ خواستن‌ از وي‌ كه‌ آن‌ را تكرار كند زيرا چه ‌بسا كه‌ تكرار، سبب‌ ملال‌ و دلتنگي‌ وي‌ گردد. همچنين‌ مستحب‌ است‌ كه‌ در آن ‌هنگام‌ سوره‌ «يس» نيز بر وي‌ خوانده‌ شود زيرا در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌خواندن‌ «يس»، مردن‌ را بر شخص‌ محتضر آسان‌ مي‌سازد. همچنان‌ سنت‌ است ‌كه‌ در بردن‌ مرده‌ به‌سوي‌ گورستان‌ تعجيل‌ شود.
 
سوره تغابن آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنكُمْ كَافِرٌ وَمِنكُم مُّؤْمِنٌ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ آن‌ كس‌ كه‌ شما را آفريد پس‌ برخي‌ از شما كافرند و برخي‌ از شما مؤمن» كافر را آفريد و كفرش‌ به‌ فعل‌ و كسب‌ و اختيار خود وي‌ و برخلاف ‌مقتضاي‌ فطرت‌ وي‌ است‌ و مؤمن‌ را آفريد و ايمانش‌ به‌ فعل‌ و كسب‌ خود وي‌ و مطابق‌ فطرت‌ سالم‌ وي‌ است‌ كه‌ بر يكتاپرستي‌ و ايمان‌ به‌ خدا(ج)  مبتني‌ است‌ لذا كافر، كفر مي‌ورزد و كفر را انتخاب‌ مي‌كند و مؤمن‌ ايمان‌ مي‌آورد و ايمان‌ را انتخاب‌ مي‌كند و همه‌ اينها به‌ اذن‌ الهي‌ است: (‏ وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن يَشَاءَ اللَّهُ رب العالمين):  «و شما نمي‌خواهيد (و خواسته‌ شما نافذ نيست) مگر آن‌كه‌ خداوند پروردگار عالميان‌ بخواهد» «انسان‌/ 76». «و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد بيناست» پس ‌هيچ‌ امر نهاني‌اي‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند و او جزادهنده‌تان‌ در برابر اعمالتان‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌مسعود(رض) آمده‌ است: «همانا يكي‌ از شما به‌ عمل‌ اهل ‌بهشت‌ عمل‌ مي‌كند تا بدانجا كه‌ ميان‌ او و ميان‌ بهشت‌ جز يك‌ گز يا يك‌ باع‌[1] فاصله‌ وجود ندارد پس‌ نوشته‌ (لوح‌ محفوظ) بر او سبقت‌ مي‌گيرد، آن‌ گاه‌ به‌عمل‌ اهل‌ دوزخ‌ عمل‌ مي‌كند و به‌ آن‌ وارد مي‌شود و همانا يكي‌ از شما به‌ عمل ‌اهل‌ دوزخ‌ عمل‌ مي‌كند تا بدانجا كه‌ ميان‌ او و ميان‌ دوزخ‌ جز يك‌ گز يا يك‌ باع‌ فاصله‌ وجود ندارد، آن‌ گاه‌ كتاب‌ (نوشته‌ لوح‌ محفوظ) بر وي‌ سبقت‌ مي‌گيرد پس‌ به‌ عمل‌ اهل‌ بهشت‌ عمل‌ مي‌كند و به‌ آن‌ وارد مي‌شود». علما مي‌گويند: اين ‌حديث‌ به‌ معني‌ تعلق‌ علم‌ ازلي‌ حق‌ تعالي‌ به‌ هر معلومي‌ است‌ پس‌ همان‌ چيزي‌ روي ‌مي‌دهد كه‌ خداوند(ج) دانسته‌، اراده‌ نموده‌ و حكم‌ كرده‌ است‌.
 [1] باع‌: عبارت‌ است‌ از اندازه‌ فاصله‌ ميان‌ انگشتان‌ هر دو دست‌ از هم‌ گشاده‌ كه‌ برابر با (162) سانتي‌متر است‌.
سوره تغابن آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آسمانها و زمين‌ را به‌ حق» يعني: به‌ عدل‌، به‌ تدبير درست‌ و حكمت‌ بالغه ‌«آفريد» به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: آسمانها و زمين‌ را براي‌ آشكار كردن‌ حق‌ آفريد به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ نيكوكار در قبال‌ نيكوكاري‌اش‌ و بدكار در قبال ‌بدكرداري‌اش‌ جزا داده‌ شود «و شما را صورتگري‌ كرد و صورتهايتان‌ را نيكو آراست» يعني: حق‌ تعالي‌ انسانها را در كامل‌ترين‌ صورت‌، نيكوترين‌ ساختار و زيباترين‌ شكل‌ آفريد. و مانند اين‌ آيه‌ است‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ در سوره‌ «انفطار»: (‏‏ يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ مَا غَرَّكَ بِرَبِّكَ الْكَرِيمِ ‏‏ الَّذِي خَلَقَكَ فَسَوَّاكَ فَعَدَلَكَ ‏ فِي أَيِّ صُورَةٍ مَّا شَاء رَكَّبَكَ ‏): (هان‌ اي‌ انسان‌! چه‌ چيز تو را در حق‌ پروردگار بخشنده‌ات‌ غره‌ كرد؟ همان‌كه‌ تو را آفريد و استوار كرد پس‌ متعادل‌ ساخت) «انفطار/6ـ7». البته‌ امتياز بني‌آدم‌ در نيكويي‌ صورت‌ و زيبايي‌ اندام‌ و قامت‌ وي‌ نيست‌ بلكه‌ اين‌ خلقت‌ شگرف‌، دلالت‌ روشن‌ و آشكاري‌ است‌ براي‌ مردمي‌ كه‌ در قدرت‌ آفريننده‌ و حكمت‌ و عظمت‌ وي‌ مي‌انديشند چنان‌كه‌ صورت‌ روحاني‌ انسان‌  و توانايي‌هاي‌ عقلي‌ تكان‌دهنده‌ و عظيم‌ وي‌ دلالتي‌ بزرگتر و برتر بر اين‌ امر است‌ چنان‌كه‌ خداوند متعال‌ فرموده‌ است: ( وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ ‏20 ‏ وَفِي أَنفُسِكُمْ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ‏) : «و در زمين‌ نشانه‌هايي‌ است‌ براي‌ اهل‌ يقين‌ و آيا در خويشتن‌ خويش ‌نمي‌نگريد؟» «ذاريات/51». «و به‌سوي‌ اوست‌ بازگشت» در سراي‌ آخرت‌ پس‌ نهاد و سيرتتان‌ را نيكو و زيبا سازيد چنان‌كه‌ حق‌ تعالي‌ صورت‌ ظاهرتان‌ را زيبا گردانيد.
 
سوره تغابن آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ گاه‌ حق‌ تعالي‌ از علم‌ خويش‌ به‌ تمام‌ كائنات‌ آسماني‌ و زميني‌ و تمام‌ پنهانها و آشكارها خبر داد و فرمود: «آنچه‌ را در آسمانها و زمين‌ است‌ مي‌داند» و هيچ ‌امري‌ از آنها بر او پنهان‌ نمي‌ماند «و آنچه‌ را پنهان‌ مي‌داريد و آنچه‌ را آشكار مي‌داريد مي‌داند و خداوند به‌ راز سينه‌ها» يعني: به‌ آنچه‌ كه‌ هر انساني‌ آن‌ را در ضمير خود پنهان‌ مي‌دارد «داناست» همچون‌ حديث‌ نفس‌ و خطرات‌ قلب‌.
 
	سوره تغابن آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَبْلُ فَذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا» اي‌ كفار «خبر كساني‌ كه‌ پيش‌ از اين‌ كفر ورزيدند» از امت‌هاي‌ گذشته‌؛ مانند اقوام‌ نوح‌، عاد و ثمود «به‌ شما نرسيده‌ است‌؟» يعني: خبر اين‌ امت‌ها به‌شما در قرآن‌ رسيده‌ است‌ و شما از اين‌ امر آگاهيد كه‌ چگونه‌ پيامبرانشان‌ آنان‌ را به‌سوي‌ يگانگي‌ خداي‌ متعال‌ و پرستش‌ وي‌ و ترك‌ آنچه‌ كه‌ به‌ جاي‌ وي‌ به‌ اربابي ‌گرفته‌اند دعوت‌ نمو