 يگانگي‌ بخوانيد و با او چيزي‌ را شريك‌ نياوريد «و مؤمنان‌ بايدبر خدا توكل‌ كنند» يعني: مؤمنان‌ بايد امور خود را به‌ او تفويض‌ كرده‌ و بر او تكيه ‌نمايند، نه‌ بر غير او.
 
	سوره تغابن آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوّاً لَّكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ ايد، در حقيقت‌ برخي‌ از همسران‌ و فرزندان‌ شما دشمن ‌شما هستند» زيرا آنها شما را از انجام‌ خير و عمل‌ صالح‌ به‌ خود مشغول‌ مي‌گردانند، يا شما را به‌ قطع‌ پيوند رحم‌، يا به‌ معصيت‌ پروردگار وا مي‌دارند و انسان‌ بر اثر محبتي‌ كه‌ به‌ آنان‌ دارد، نمي‌تواند در برابر خواسته‌ آنان‌ مقاومت‌ كند.
سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ اين‌ بود كه‌ مرداني‌ از اهالي‌ مكه‌ اسلام‌ آوردند و خواستند كه‌ هجرت‌ كنند پس‌ همسران‌ و فرزندانشان‌ به‌ آنان‌ اجازه‌ اين‌ كار را ندادند بنابراين‌، خداي‌ سبحان‌ فرمان‌ داد كه‌ از آنان‌ برحذر باشند و اطاعت‌شان‌ نكنند. مجاهد مي‌گويد: «سوگند به‌ خدا(ج) كه‌ همسران‌ و فرزندان‌ در دنيا با آنان‌ دشمني ‌نكردند ولي‌ دوستي‌ و محبت‌ آنان‌ بر آن‌ وادارشان‌ كرد كه‌ از مال‌ حرام‌ بيندوزند وخرج‌ آنان‌ كنند». «پس‌ از آنان‌ حذر كنيد» يعني: از همسران‌ و فرزندانتان‌ حذر كنيد؛ از اين‌كه‌ دوستي‌ و شفقت‌ بر آنان‌ را بر طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ برگزينيد پس ‌مبادا رغبتتان‌ در رساندن‌ خير و منفعت‌ براي‌ آنان‌، شما را بر آن‌ وادارد كه‌ با ارتكاب‌ نافرماني‌ خداوند(ج) برايشان‌ مال‌ اندوزي‌ كنيد «و اگر عفو كنيد و درگذريد و بيامرزيد» گناهاني‌ را كه‌ مرتكب‌ مي‌شوند و سرزنششان‌ را در برابر آن‌ گناهان‌ فروگذاريد و گناهانشان‌ را بپوشانيد؛ «به‌ راستي‌ خدا آمرزگار مهربان‌ است» هم‌ براي ‌شما و هم‌ براي‌ ايشان‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ بخش‌ از آيه‌ كريمه‌ آمده‌ است: همسران‌ و فرزندان‌ مردي ‌او را از هجرت‌ بازداشته‌ و سست‌ ساخته‌ بودند پس‌ چون‌ ديد كه‌ مردم‌ از وي‌ در هجرت‌ سبقت‌ گرفته‌اند و در دين‌ خدا(ج) دانسته‌ و دانشمند شده‌اند، بر آن‌ شد تا همسران‌ و فرزندانش‌ را مجازات‌ كند، همان‌ بود كه‌ اين‌ ارشاد الهي‌ نازل‌ شد.
 
سوره تغابن آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلَادُكُمْ فِتْنَةٌ وَاللَّهُ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز اين‌ نيست‌ كه‌ اموال‌ و اولادتان‌ فتنه‌اي‌ براي‌ شما هستند» يعني: وسيله‌ ابتلا و آزمون‌ و مايه‌ رنج‌ و محنت‌ شما هستند زيرا دوستي‌ اموال‌ و اولاد است‌ كه‌ شما را بر كسب‌ حرام‌ و بازداشتن‌ حق‌ الله(ج)  وا مي‌دارد پس‌ مرد بايد كه‌ از اين‌ آزمون‌ پيروز بيرون‌ آيد «و مزد بزرگ‌ فقط نزد خداوند است» براي‌ كساني‌ كه‌ طاعت‌ و ترك‌ معصيت‌ وي‌ را بر محبت‌ مال‌ و فرزندان‌ ترجيح‌ مي‌دهند. در حديث‌ شريف‌آمده‌ است‌: «يأتي‌ زمان‌ علي‌ أمتي‌، يكون‌ فيه‌ هلاك‌ الرجل‌ علي‌ يد زوجه‌ وولده‌، يعيرانه‌ بالفقر، فيركب‌ مراكب‌ السوء، فيهلك: بر امت‌ من‌ زماني‌ مي‌آيد كه‌ در آن ‌نابودي‌ مرد بر دست‌ زن‌ و فرزند وي‌ است‌ زيرا آنان‌ او را به‌ فقر طعنه‌ مي‌زنند، درنتيجه‌ او (براي‌ كسب‌ مال) به‌ راه‌هاي‌ بد سوار مي‌شود و سرانجام‌ نابود مي‌گردد». (و حقا كه‌ همين‌ عصر و زمان‌ نيز آمده‌ است‌ و امروزه‌ ما شاهديم‌ كه‌ بسياري‌ از اشخاص‌ براي‌ ارضاي‌ خواسته‌ها و اميال‌ زنان‌ و فرزندان‌ خود، به‌ دزدي‌، ارتشا، غارت‌ بيت‌المال‌، تجارت‌ مواد مخدر و امثال‌ آن‌ روي‌ مي‌آورند). همچنين‌ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «إن‌ لكل‌ أمة‌ فتنة‌، وإن‌ فتنة‌ أمتي‌ المال: همانا براي‌ هر امتي ‌فتنه‌اي‌ است‌ و همانا فتنه‌ امت‌ من‌ مال‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «الولد ثمرة القلوب‌ وإنهم‌ مجبنة‌ مبخلة‌ محزنة: فرزند ثمره‌ دلهاست‌ ولي‌ بي‌گمان‌ آنان‌ ابزار ترسو سازنده‌، بخيل‌ كننده‌ و اندوه‌ آفرين‌اند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌آمده‌ است: «ليس‌ عدوك‌ الذي‌ إن‌ قتلته‌ كان‌ فوزا لك‌، وإن‌ قتلك‌ دخلت‌ الجنة‌ ولكن ‌الذي‌ لعله‌ عدو لك: ولدك‌ الذي‌ خرج‌ من‌ صلبك‌، ثم‌ أعدي‌ عدو لك‌ مالك‌ الذي‌ ملكت ‌يمينك:  دشمن‌ تو آن‌ كسي‌ نيست‌ كه‌ اگر او را بكشي‌ رستگاري‌اي‌ است‌ براي‌ تو و اگر او تو را بكشد به‌ بهشت‌ داخل‌ مي‌شوي‌ ولي‌ كسي‌ كه‌ شايد او دشمن‌ توست: فرزند توست‌ كه‌ از صلب‌ تو بيرون‌ آمده‌ است‌، سپس‌ دشمن‌ترين‌ دشمن‌ براي‌ تو مال‌ توست‌ كه‌ تحت‌ تملك‌ تو در آمده‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌است: «يؤتي‌ برجل‌ يوم‌ القيامة‌، فيقال: أكل‌ عياله‌ حسناته: در روز قيامت‌ مردي‌ آورده‌ مي‌شود پس‌ گفته‌ مي‌شود: عيال‌ وي‌ حسنات‌ وي‌ را خورده‌اند».
 
	سوره تغابن آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوا وَأَطِيعُوا وَأَنفِقُوا خَيْراً لِّأَنفُسِكُمْ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ تا مي‌توانيد از خدا پروا بداريد» يعني: تا آنجا كه‌ طاقت‌ و توان‌ داريد و سعي‌ و كوشش‌ شما به‌ پايه‌ آن‌ مي‌رسد، تقوا و خداترسي‌ داشته‌ باشيد. چنان‌كه‌ درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «إذا أمرتكم‌ بأمر فأتوا منه‌ ما استطعتم‌، وما نهيتكم‌ عنه‌ فاجتنبوه: چون‌ شما را به‌ امري‌ فرمان‌ دادم‌ پس‌ تا آنجا كه‌ مي‌توانيد آن‌ را انجام‌ دهيد و از آنچه‌ كه‌ شما را از آن ‌نهي‌ مي‌كنم‌، بپرهيزيد». «و بشنويد و اطاعت‌ كنيد» يعني: آنچه‌ را كه‌ بدان‌ فرمان‌ داده‌ مي‌شويد بشنويد، از اوامر اطاعت‌ كنيد و در همه‌ حال‌ تسليم‌ امر خدا(ج) و رسول‌ وي‌ص باشيد «و خيري‌ را براي‌ خودتان‌ انفاق‌ كنيد» يعني: انفاقي‌ بكنيد كه ‌به‌ خير خودتان‌ است‌. يا معني‌ اين‌ است: از اموالي‌ كه‌ خداوند متعال‌ به‌ شما روزي‌ داده‌ است‌، در راه‌هاي‌ خير انفاق‌ كنيد و به‌ آن‌ بخل‌ نورزيد و براي‌ نفسهايتان‌ خيري‌ را تقديم‌ كنيد. يا مراد از خير؛ مال‌ است‌، يعني: مال‌ را انفاق‌ كنيد و آن‌ را بدهيد «و هر كس‌ از بخل‌ نفس‌ خود نگاه‌ داشته‌ شد پس‌ آن‌ گروه‌ ايشانند رستگاران» يعني: هر كس‌ كه‌ خداوند(ج) او را از آفت‌ بخل‌ نگه‌ داشت‌ و بنابراين‌، او در راه ‌خدا(ج) و در راه‌هاي‌ خير انفاق‌ كرد پس‌ آن‌ گروه‌ ايشانند نايل‌شدگان‌ به‌ هر خيري‌ و دست‌يافتگان‌ به‌ هر مطلوبي‌.
از سعي