 از فرمانبرداران‌ بود» يعني: از گروهي‌ بود كه‌ براي‌ پروردگارشان‌ مطيع‌اند زيرا خانواده‌ مريم‌ اهل‌ بيت‌ صلاح‌ وطاعت‌ و تقوي‌ بودند.
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداوند متعال‌ در ايراد تمثيل‌، هم‌ از زنان‌ شوهردار نمونه‌اي‌ را ذكر كرد و هم‌ از زن‌ بي‌شوهري‌ ياد كرد تا از بيوگان‌ دلجويي‌ كرده ‌باشد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «بهترين‌ زنان‌ بهشت‌ خديجه‌ دختر خويلد، فاطمه‌ دختر محمد ص، مريم‌ دختر عمران‌ و آسيه‌ دختر مزاحم‌ زن‌ فرعون‌ اند».

[2] نگاه‌؛ سوره‌ «آل‌ عمران‌» آيات‌ (42 ـ 48).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5749.xml">صفحة (562)</a><a class="folder" href="w:html:5763.xml">صفحة (563)</a><a class="folder" href="w:html:5778.xml">صفحة (564)</a><a class="folder" href="w:html:5798.xml">صفحة (565)</a><a class="folder" href="w:html:5823.xml">صفحة (566)</a><a class="folder" href="w:html:5843.xml">صفحة (567) </a><a class="folder" href="w:html:5870.xml">صفحة (568)</a><a class="folder" href="w:html:5898.xml">صفحة (569)</a><a class="folder" href="w:html:5924.xml">صفحة (570)</a><a class="folder" href="w:html:5940.xml">صفحة (571) </a><a class="folder" href="w:html:5959.xml">صفحة (572)</a><a class="folder" href="w:html:5974.xml">صفحة (573) </a><a class="folder" href="w:html:5990.xml">صفحة (574)</a><a class="folder" href="w:html:6010.xml">صفحة (575)</a><a class="folder" href="w:html:6029.xml">صفحة (576)</a><a class="folder" href="w:html:6055.xml">صفحة (577)</a><a class="folder" href="w:html:6085.xml">صفحة (578) </a><a class="folder" href="w:html:6112.xml">صفحة (579)</a><a class="folder" href="w:html:6133.xml">صفحة (580)</a><a class="folder" href="w:html:6160.xml">صفحة (581)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5750.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5751.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5752.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5753.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5754.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5755.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5756.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5757.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5758.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5759.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5760.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5761.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:5762.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ ملک ﴾</a></body></html>سوره آل عمران آيه  189

‏متن آيه : ‏

‏ وَلِلّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاللّهُ عَلَىَ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌ از آن‌ خداست‌ و خداوند بر هرچيزي‌ تواناست» اين‌آيه‌ كريمه‌ در رد و تكذيب‌ سخن‌ جاهلانه‌ يهودياني‌ نازل‌ شد كه‌ گفتند: ﴿إِنَّ اللّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاء﴾ (خدا فقير و ما توانگر هستيم) «آيه181».
 
	
سوره مُلك آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تبارك‌ است‌ آن‌ كه‌ به‌ دست‌ اوست‌ ملك» تبارك: از بركت‌ است‌ كه‌ عبارت‌ از رشد و فزوني‌ حسي‌ يا معنوي‌ مي‌باشد. يعني‌ خير خداوند(ج) بسيار و انعام‌ وي‌ بزرگ‌ است‌ و او از صفات‌ مخلوقان‌ برتر و والا و خجسته‌ مي‌باشد. مراد از ملك: فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌ در دنيا و آخرت‌ است‌. «و او بر همه‌ چيز تواناست» و هيچ‌ چيز او را عاجز نمي‌تواند كرد بلكه‌ او هرگونه‌ كه‌ بخواهد در ملك‌ خويش‌تصرف‌ مي‌كند؛ از انعام‌ نمودن‌ يا انتقام‌ گرفتن‌، از بلند بردن‌ يا پست‌ نمودن‌ و از بخشيدن‌ يا بازداشتن‌؛ و مؤمنان‌ در دنيا به‌ اين‌ امر دانا و باورمندند اما كفار منكر آن ‌مي‌باشند ولي‌ در آخرت‌؛ احدي‌ جز حق‌ تعالي‌ ادعاي‌ ملك‌ و فرمانروايي‌ را نمي‌كند و هيچ‌ كس‌ منكر فرمانروايي‌ وي‌ نمي‌گردد از اين‌ جهت‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ فرموده‌ است: (‏ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ‏) : «خداوند فرمانرواي‌ روز جزاست‌» و نيز فرموده‌ است:(‏ يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ ‏): «روزي‌ كه‌ آنان‌ سراپا آشكار باشند و از آنان‌ چيزي‌ بر خداوندپوشيده‌ نباشد، ندا آيد: امروز فرمانروايي‌ از آن‌ كيست‌؟ (پاسخ‌ آيد كه) از آن‌خداوند يگانه‌ قهار است‌» «غافر / 16».
 
سوره ملك آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ كه‌ مرگ‌ و زندگي‌ را آفريد» مرگ: انقطاع‌ و جدايي‌ روح‌ از بدن‌؛ و حيات: تعلق‌ و پيوند روح‌ به‌ بدن‌ است‌. پس‌ حيات‌ در اينجا به‌ اين‌ معني‌ است‌ كه: خداي‌ عزوجل‌ بشر را در ساختار انساني‌اش‌ آفريد و در وي‌ روح‌ را خلق‌ كرد «تا شما را بيازمايد كه‌ كدام‌ يك‌ از شما نيكوكردارتر است» يعني: مرگ‌ و زندگي‌ را آفريد و شما را عاقل‌ گردانيد تا شما را مكلف‌ سازد، سپس‌ شما را بيازمايد و آن‌گاه‌ شما را بر مبناي‌ اين‌ تكليف‌، جزا و پاداش‌ دهد. پس‌ هدف‌ اصلي‌ از ابتلا، نمايان‌ كردن‌ كمال‌ نيكوكاري‌ نيكان‌ است‌ «و اوست‌ عزيز» يعني: غالبي‌ كه‌ مغلوب‌ نمي‌شود «آمرزگار» است‌ براي‌ كسي‌ كه‌ توبه‌ و انابت‌ پيشه‌ كرده‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمر(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص آيه: (‏ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ )  را تلاوت‌ نمودند و چون‌ به:( أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً ) رسيدند، فرمودند: «از محرمات‌ خداوند(ج)  بپرهيز و در طاعت‌ وي‌ بشتاب‌».
 
سوره ملك آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقاً مَّا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ كه‌ هفت‌ آسمان‌ را طبقه‌ طبقه‌ آفريد» بر فراز يك‌ديگر، هر آسماني‌ را جدا از آسمان‌ ديگر چنان‌كه‌ در حديث‌ «اسراء» و غير آن‌ آمده‌ است‌. آسمان: ماده‌اي‌ است‌ كه‌ جز خداي‌ سبحان‌ كسي‌ حقيقت‌ آن‌ را نمي‌داند، چنان‌ كه‌ در احاديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ و فاصله‌ آن‌ از زمين‌ با مقياس‌هاي‌ قديم‌ مسافت ‌پنجصد سال‌ راه‌ است‌ و امروزه‌ در برنامه‌هاي‌ فضايي‌ اين‌ مسافت‌ را به‌ مايل ‌مي‌سنجند. به‌قولي: آسمان‌ عبارت‌ از مدارهاي‌ سير سيارگان‌ است‌ چنان‌ كه‌ دانشمندان‌ نجوم‌ نيز برآنند كه‌ آسمان‌ عبارت‌ از فضاي‌ خالي‌اي‌ است‌ كه‌ سيارگان‌ در آن‌ سير مي‌كنند. و اگر بدانيم‌ كه‌ سيارگان‌ و ستارگان‌ داراي‌ ابعاد بس‌ متفاوت‌ ومسافت‌هاي‌ عظیمي‌ هستند، در اين‌ صورت‌ مي‌توانيم‌ عظمت‌ كرات‌ آسمانها را درك‌ كنيم‌. «در آفرينش‌ خداي‌ رحمن‌ هيچ‌ بي‌ضابطه‌گي‌اي‌ نمي‌بيني» يعني: اي ‌بيننده‌! تو هيچ‌ تناقض‌، تباين‌، كجي‌ و نابساماني‌اي‌ در آفرينش‌ خداي‌ بخشايشگر نمي‌بيني‌ بلكه‌ آفرينش‌ وي‌ بسيار به‌سامان‌، منظم‌ و استوار است‌ به‌ طوري‌ كه‌ بر وجود آفريننده‌ خود دلالت‌ مي‌كند «باز بنگر، آيا هيچ‌ خلل‌ و نقصاني‌ مي‌بيني‌؟» يعني: باز نگاهت‌ را به‌ آسمان‌ بدوز و تأمل‌ كن‌ كه‌ آيا 