 با وجود عظمت‌ و گستردگي‌ آسمان‌ ـ هيچ‌ شكاف‌ يا رخنه‌ يا خلل‌ و شكستگي‌اي‌ در آن‌ مي‌بيني‌؟.
 
	سوره ملك آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِأً وَهُوَ حَسِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«باز دوباره‌ چشم‌ بگردان» يعني: بارهاي‌ متوالي‌ به‌ طور پياپي‌ بنگر و نيك‌ تأمل‌كن‌ هرچند كه‌ نگرشت‌ بسيار شود زيرا تكرار نگرش‌ و تأمل‌، در اقامه‌ حجت‌ بليغ‌تر و عذر و بهانه‌ را قطع‌ كننده‌تر است‌ «تا نگاهت‌ زبون‌ و درمانده‌ به‌سويت ‌بازگردد» يعني: اگر هم‌ پيوسته‌ بنگري‌ و پياپي‌ تأمل‌ كني‌، نگاهت‌ با ذلت‌ و حقارت‌ و خسته‌ و مانده‌ از اين‌كه‌ در آفرينش‌ آسمان‌ چيزي‌ از عيب‌ را ببيند، به‌ سويت‌ بازمي‌گردد.
	سوره ملك آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُوماً لِّلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرآينه‌ آسمان‌ دنيا را به‌ چراغهايي‌ زينت‌ داديم» پس‌ آسمان‌ دنيا در نيكوترين ‌ساختار، كامل‌ترين‌ صورت‌، دل‌انگيزترين‌ شكل‌ و بسان‌ نگارينه‌ترين‌ تابلويي‌ قرار گرفته‌ است‌. ستارگان‌ چراغها ناميده‌ شدند زيرا همچون‌ روشني‌ بخشيدن‌ چراغ ‌پرتو بر مي‌افشانند «و آنها را رماننده‌ شياطين‌ گردانيديم» يعني: اين‌ چراغها را آلات ‌رجمي‌ گردانيديم‌ كه‌ شياطين‌ به‌ وسيله‌ آنها رانده‌ مي‌شوند. البته‌ اين‌ جمله‌ مفيد فايده‌ ديگري‌ غير از اين‌ فايده‌ است‌ كه‌ ستارگان‌ زينت‌ و آرايشي‌ براي‌ آسمان‌ دنيا هستند. قتاده‌ مي‌گويد: «خداوند(ج) ستارگان‌ را براي‌ سه‌ حكمت‌ آفريد:
1 ـ زينتي‌ براي‌ آسمان‌.
2 ـ رماننده‌اي‌ براي‌ شياطين‌.
3 ـ نشانه‌هايي‌ كه‌ به‌ وسيله‌ آنها در خشكي‌ و دريا راهيابي‌ مي‌شود».
«و براي‌ آنان‌ عذاب‌ آتش‌ افروخته‌ آماده‌ كرده‌ايم» يعني: براي‌ شياطين‌ بعد از سوختاندن‌ آنها در دنيا به‌ وسيله‌ شهابهاي‌ آسماني‌، عذاب‌ آتش‌ را آماده‌ كرده‌ايم‌.
 
	سوره ملك آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و براي‌ كساني‌ كه‌ به‌ پروردگارشان‌ كفر ورزيده‌اند» از بني‌آدم‌، يا از هر دو گروه‌ بني‌آدم‌ و جن‌ «عذاب‌ جهنم‌ است‌ و چه‌ بد سرانجامي‌ است» جهنم‌ كه‌ بدان ‌مي‌گرايند و مي‌پيوندند.
 
	سوره ملك آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقاً وَهِيَ تَفُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چون‌ در آن‌ افگنده‌ شوند» چنان‌كه‌ هيزم‌ در آتش‌ افگنده‌ مي‌شود؛ «براي‌ آن ‌آوازي‌ مانند آواز خر مي‌شنوند» شهيق: آوازي‌ مانند آواز خر در اول‌ نعره‌ آن‌ است‌. ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «آواز جهنم‌ در هنگام‌ افگندن‌ كفار در آن‌، همچون‌ آواز خر است‌ آن‌ گاه‌ كه‌ از ديدن‌ جو دم‌ بر مي‌آورد و نفس‌ نفس‌ مي‌زند و سپس‌ عرعر تندي‌ مي‌كشد كه‌ همه‌ كس‌ از شنيدن‌ آن‌ بر خود مي‌لرزد». «و آن‌ برمي‌جوشد» يعني: دوزخ‌ بر دوزخيان‌ همچون‌ جوشيدن‌ ديگ‌ برمي‌جوشد.
 
سوره ملك آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نزديك‌ است‌ كه‌ از خشم‌ پاره‌ پاره‌ شود» يعني: نزديك‌ است‌ كه‌ دوزخ‌ از شدت‌ خشم‌ بر كفار، از هم‌ شگافته‌ و پاره‌پاره‌ شود «هرگاه‌ كه‌ فوجي‌ در آن‌ افگنده ‌شوند» فوج: يك‌ گروه‌ از مردم‌اند «نگهبانانش‌ از آنان‌ مي‌پرسند» يعني: فرشتگان‌ نگهبان‌ دوزخ‌ كه‌ «مالك‌» و همكاران‌ وي‌اند از سر توبيخ‌ و سركوفت‌ از دوزخيان‌ مي‌پرسند: «آيا نزد شما» در دنيا «بيم‌دهنده‌اي‌ نيامد» كه‌ شما را از چنين‌ روز سختي‌ بيم‌ و هشدار دهد؟.
 
	سوره ملك آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گويند: چرا، نزد ما هشداردهنده‌اي‌ آمد» يعني: فرستاده‌اي‌ از بارگاه‌ پروردگار ما نزد ما آمد و ما را بيم‌ و هشدار داد و ما را از چنين‌ روزي‌ آگاهانيد «پس‌ تكذيب ‌كرديم» آن‌ هشداردهنده‌ را «و گفتيم: خداوند چيزي‌ فرو نفرستاده‌ است» بر زبان ‌شما از امور غيب‌، اخبار آخرت‌ و شرايع‌ و احكامي‌ كه‌ متضمن‌ بيان‌ چيزهايي ‌باشد كه‌ خداوند(ج)  از ما مي‌طلبد «شما جز در گمراهي‌ بزرگ‌ نيستيد» يعني‌ ما به ‌پيامبران‌ گفتيم: بي‌گمان‌ شما از حق‌ و راه‌ صواب‌ دور هستيد. يا اين‌ سخن‌ نگهبانان ‌دوزخ‌ به‌ دوزخيان‌ است‌. به‌ هرحال‌؛ خداي‌ عزوجل‌ در اين‌ آيه‌ از عدالتش‌ در معامله‌ با خلقش‌ يادآور مي‌شود و اين‌كه‌ او هيچ‌ كس‌ را جز بعد از برپا داشتن ‌حجت‌ عليه‌ وي‌ عذاب‌ نمي‌كند.
	سوره ملك آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گويند» كفار «اگر شنيده‌ بوديم» به‌ سمع‌ قبول‌ و فهم‌ «يا تعقل‌ كرده ‌بوديم» مانند تعقل‌ و درك‌ و دريافت‌ كسي‌ كه‌ نيك‌ مي‌نگرد و مي‌انديشد؛ «از زمره‌ دوزخيان‌ نبوديم» بلكه‌ مي‌بايست‌ به‌ آنچه‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ براي‌ ما نازل‌ كرده‌ بود ايمان‌ مي‌آورديم‌ و از پيامبران(ع) متابعت‌ و پيروي‌ مي‌ كرديم‌.
 
	سوره آل عمران آيه  190

‏متن آيه : ‏

‏ إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لِّأُوْلِي الألْبَابِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«مسلما در آفرينش‌ آسمانها و زمين‌ و درپي‌ يك‌ديگر آمدن‌ شب‌ و روز» و تفاوت‌آنها در درازي‌ و كوتاهي‌ و گرمي‌ و سردي‌ و غيره‌ «آياتي‌ است» يعني‌: نشانه‌ها و راهنماهاي‌ روشن‌ و برهانهاي‌ واضحي‌ است‌ كه‌ بر وجود آفريننده‌ سبحان‌ دلالت ‌مي‌كند، اما «براي‌ صاحبان‌ خرد» هاي‌ ناب‌ از شائبه‌هاي‌ نقص‌ و عقلهاي‌ وارسته‌ ازكجي‌ها و انحراف‌ زيرا مجرد تفكر در نشانه‌هايي‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ در اين‌ آيه‌كريمه‌ از آنها ياد كرده‌ است، براي‌ عاقل‌ بسنده‌ و كافي‌ است‌ تا او را به‌ ايماني‌ پيوند دهد كه‌ هيچ‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ نمي‌تواند آن‌ را متزلزل‌ كرده‌ و به‌ درون‌ آن ‌رخنه‌ نمايد بنابراين، واجب‌ است‌ كه‌ ايمان‌ انسان‌ بر پشتوانه‌ دلايل‌ يقيني‌ متكي‌ ومستظهر باشد، نه‌ بر تقليد و وراثت‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «واي‌ بر كسي‌ كه‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ را بخواند و در آن‌ تفكر نكند». همچنان‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ درشب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه، رسول‌ خداص تا بامداد پيوس