 آيه : ‏

‏ مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«اين» متاع‌ دنيا «بهره‌مندي‌ ناچيزي‌ است» كه‌ نسبت‌ به‌ پاداش‌ خداي‌ سبحان ‌هيچ‌گونه‌ اعتبار و ارزشي‌ ندارد «سپس‌ جايگاهشان‌ دوزخ‌ است‌ و چه‌ بد آرامگاهي ‌است» آن‌ جايگاهي‌ كه‌ با كفر خود، در دوزخ‌ براي‌ خود آماده‌ كرده‌اند. بايسته ‌يادآوري‌ است‌ كه‌ دوزخ‌ از روي‌ ريشخند و سرزنش، آرامگاه‌ ناميده‌ شد.
 
	سوره حاقة آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏«خداوند آن‌ را هفت‌ شب‌ و هشت‌ روز بر آنان‌ برگماشت» يعني: آن‌ باد صرصر را در طول‌ آن‌ مدت‌ به‌ طور مستمر و پيوسته‌ بر آنان‌ فرستاد به‌ گونه‌اي‌ كه‌ نه‌ قطع ‌مي‌شد و نه‌ آرام‌ مي‌گرفت‌. محلي‌ مي‌گويد: «آغاز آن‌ صبحگاه‌ روز چهارشنبه‌ بيست‌ و دوم‌ ماه‌ شوال‌ در پايان‌ زمستان‌ بود». «حسوم‌ بود» يعني: آن‌ باد صرصر نابودكننده‌ و از بيخ‌ بر كننده‌، نحس‌ و بنيان‌كن‌، يا پي‌درپي‌ بود «پس ‌مي‌ديدي» اي‌ بيننده‌! اگر در آنجا حاضر مي‌بودي‌ «آن‌ قوم‌ را در آن» يعني: در آن‌ روزها و شب‌ها، يا در ديارشان‌؛ «از پا در افتاده» بر زمين‌، بي‌جان‌ و مرده ‌«گويي‌ آنان‌ خرمابناني‌ هستند ريشه‌كن‌ شده» يعني: گويي‌ آنان‌ تنه‌هاي‌ فروافتاده‌ درختان‌ خرما هستند، يا درختان‌ خرمايي‌ هستند كه‌ از كهنه‌گي‌ و فرسودگي ‌فروافتاده‌ و بر هم‌ شده‌اند.
 
	سوره حاقة آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ فَهَلْ تَرَى لَهُم مِّن بَاقِيَةٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آيا از آنان‌ هيچ‌ بازمانده‌اي‌ مي‌بيني‌؟» يعني: گروهي‌ يا شخصي‌ را از آنان‌ می‌بيني‌ كه‌ باقي‌ مانده‌ باشد؟ هرگز! زيرا هيچ‌ كس‌ از آنان‌ باقي‌ نماند.
 
	﴿ سوره‌ الحاقه ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (52) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ افتتاح‌ آن‌ با پرسش‌ از قيامت‌ كه‌ الحاقه‌ اسمي‌ از اسماي‌ آن‌ است‌، «الحاقه‌» ناميده‌ شد.
سوره‌ «الحاقه‌» سوره‌اي‌ است‌ سخت‌ تكان‌ دهنده‌ و عظيم‌ كه‌ اين‌ احساس‌ را به ‌قوت‌ و صلابت‌ تمام‌ در انسان‌ ايجاد مي‌كند كه‌ كار دين‌ جدي‌ است‌ و هيچ‌ مجالي‌ براي‌ بي‌پروايي‌ در برابر آن‌ وجود ندارد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5844.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5845.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5846.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5847.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:5848.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5849.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5850.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5851.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5852.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5853.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5854.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:5855.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:5856.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:5857.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5858.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:5859.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:5860.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:5861.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:5862.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:5863.txt"> آيه  28</a><a class="text" href="w:text:5864.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:5865.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:5866.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5867.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5868.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5869.txt">آيه  34</a></body></html>سوره حاقة آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَاء فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و فرعون‌ و كساني‌ كه‌ پيش‌ از او بودند» از امت‌هاي‌ كافر. به‌ قرائتي‌ ديگر: ﴿وَمَن قَبْلَهُ ﴾ آمده‌ است‌، يعني‌ فرعون‌ و پيروان‌ و لشكريانش‌ «و مؤتفكات» يعني: مردم‌ شهرهاي‌ نگونسار كه‌ قريه‌ها و آباديهاي‌ قوم‌ لوط بود «مرتكب‌ خاطئه‌ شدند» يعني: اعمال‌ گناه‌آلود طغيان‌ باري‌ را كه‌ عبارت‌ از شرك‌ و معاصي‌ بود، مرتكب‌ شدند.
 
سوره حاقة آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ فرستاده‌ پروردگار خود را نافرماني‌ كردند» يعني: هر امتي‌ فرستاده‌ پروردگار خود را عصيان‌ و نافرماني‌ كرد؛ «آن‌گاه‌ خداوند آنان‌ را به‌ مؤاخذه‌اي‌ سخت ‌فروگرفت» يعني: آنان‌ را به‌ گرفتني‌ سخت‌تر و بيشتر از فروگرفتن‌ امتهاي‌ گذشته ‌فروگرفت‌.
 
	سوره حاقة آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاء حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ما آن‌گاه‌ كه‌ آب‌ طغيان‌ كرد» يعني: در ارتفاع‌ و بلندي‌ خود از حد گذشت‌ كه ‌اين‌ توفان‌ در زمان‌ نوح‌(ع) بود آن‌گاه‌ كه‌ قومش‌ بر كفر پافشاري‌ كرده‌ و او را تكذيب‌ نمودند؛ «شما را بر كشتي‌ روان‌ سوار كرديم» يعني: اي‌ بشر! ما شما را در آن‌ وقت‌ بر صلب‌ پدرانتان‌ سوار كشتي‌ نوح‌(ع) كرديم‌. كشتي‌ نوح‌ «جاريه‌» ناميده‌ شد زيرا در آب‌ روان‌ بود.
	سوره حاقة آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا آن‌ را» يعني: تا آن‌ نجات‌ دادن‌ مؤمنان‌ و غرق‌ كردن‌ كافران‌ را «براي‌ شما» اي‌ امت‌ محمد ص «تذكره‌اي‌ بگردانيم» يعني: عبرت‌ و پندي‌ كه‌ به‌وسيله ‌آن‌ بر قدرت‌ عظيم‌، صنع‌ بديع‌ و شدت‌ انتقام‌ ما راه‌ بريد و استدلال‌ كنيد «وگوشهاي‌ فراگيرنده‌ آن‌ را فرامي‌گيرد» يعني: گوشهاي‌ نيوشان‌ اين‌ تذكر به‌ نعمت‌ را بعد از شنيدن‌ آن‌ فرا مي‌گيرد و فهم‌ مي‌كند زيرا از شأن‌ چنين‌ انسانهايي‌ اين‌ است‌كه‌ آنچه‌ را فراگيري‌اش‌ واجب‌ است‌، براي‌ يادگيري‌، اشاعه‌، تفكر و عمل‌ به ‌موجب‌ آنها فراگيرند. تنكير «اذن: گوشها» براي‌ دلالت‌ بر قلت‌ است‌، يعني: چنين‌ گوشهاي‌ نيوشاني‌ كم‌اند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «از پروردگارم‌ خواستم‌ كه‌ گوش‌ علي‌ را چنين‌ گوشي‌ قرار دهد». مكحول‌ مي‌گويد: «علي‌ رضی الله عنه‌ مي‌گفت: هرگز هيچ‌ چيزي‌ را از رسول‌ خدا ص نشنيدم‌ مگر اين‌كه‌ آن‌ را فراگرفتم‌ و هرگز آن‌ را فراموش‌ نكردم‌».
	سوره حاقة آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا نُفِخَ فِي الصُّورِ نَفْخَةٌ وَاحِدَةٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ دميده‌ شود در صور يك‌بار دميدن» يعني: دميدن‌ اول‌ كه‌ با آن‌ مردم‌ همه‌ مي‌ميرند و عالم‌ ويران‌ مي‌شود. ابن‌ كثير مي‌گويد: «حق‌ تعالي‌ بر يكبار دميدن‌ تأكيد كرد، براي‌ تفهيم‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ فرمان‌ وي‌ به‌ تكرار و پيگيري‌ نيازي‌ ندارد و بي‌هيچ‌ مانع‌ و مخالفتي‌ اجرا مي‌شود».
 
	سوره حاقة آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و زمين‌ و كوهها برداشت