ن‌ خود دليل‌ صداقت‌ وي‌ است‌.
	سوره حاقة آيه  47
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ هيچ‌ كس‌ از شما از او بازدارنده‌ نيست» يعني: هيچ‌ كس‌ از شما بازدارنده‌ آن‌ پيام‌ رسان‌ از مجازات‌ ما يا نجات‌دهنده‌ او از ما نيست‌، در صورتي‌كه‌ بر ما دروغ‌ بربندد پس‌ با آن‌ كه‌ چنين‌ مجازاتي‌ براي‌ او مسلم‌ است‌ چگونه‌ به‌خاطر شما از روي‌ تكلف‌ بر ما دروغ‌ مي‌بندد؟.
	سوره حاقة آيه  48
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آن‌ پندي‌ براي‌ متقيان‌ است» يعني: بي‌گمان‌ قرآن‌ پندي‌ براي‌ اهل‌ تقوي ‌است‌ زيرا اين‌ متقيانند كه‌ از آن‌ بهره‌ مي‌گيرند.
 
	سوره حاقة آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ما به‌ يقين‌ مي‌دانيم‌ كه‌ بعضي‌ از شما» اي‌ مردم‌ «تكذيب‌كننده‌ايد» قرآن‌ را؛ با وجود اين‌ بيان‌ روشن‌ و مسلما ما شما تكذيب‌ كنندگان‌ را در برابر اين‌ تكذيبتان ‌مجازات‌ مي‌كنيم‌.
 
سوره حاقة آيه  50
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ لَحَسْرَةٌ عَلَى الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرآينه‌ آن» يعني: قرآن‌، يا تكذيب‌ به‌ قرآن‌ «حسرتي‌ است» و ندامتي‌ «بر كافران» در روز قيامت‌؛ آن‌گاه‌ كه‌ پاداش‌ مؤمنان‌ و عذاب‌ تكذيب‌كنندگان‌ را مي‌بينند.
	سوره حاقة آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ لَحَقُّ الْيَقِينِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرآينه‌ قرآن‌ حق‌اليقين‌ است» يعني: قرآن‌ محض‌ يقين‌ است‌ زيرا از نزد خداي‌ عزوجل‌ مي‌باشد پس‌ هيچ‌ شكي‌ در آن‌ وجود ندارد و هيچ‌ شبهه‌اي‌ را به‌سوي‌ آن‌ راهي‌ نيست‌.
 
	سوره حاقة آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌نام‌ پروردگار بزرگ‌ خود تسبيح‌ بگوي» يعني: او را از آنچه‌ كه‌ سزاوار وي‌ نيست‌، با گفتن‌ تسبيح‌ به‌ پاكي‌ ياد كن‌ و او را به‌ پاكي‌ ياد كن‌ از اين‌كه‌ به‌ دروغ ‌بستن‌ بر وي‌ راضي‌ باشي‌. همچنين‌ او را به‌ شكرانه‌ آنچه‌ كه‌ بر تو وحي‌ نموده ‌است‌، تسبيح‌ بگوي‌. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ رسول‌ خدا ص گفتن‌ «سبحان‌الله العظيم‌» در ركوع‌ را براي‌ ما مشروع‌ كردند پس‌ اين‌ همان‌ تسبيح‌ ركوع‌ است‌.
 
سوره معارج آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«طلب ‌كننده‌اي‌ عذاب‌ رخ‌ دادني‌اي‌ را» كه‌ خواه‌ ناخواه‌ واقع ‌شدني‌ است‌ «طلب‌كرد» سأل‌ سائل: سؤال‌ متضمن‌ معناي‌ دعا و درخواست‌ نيز هست‌، از اين‌ جهت‌ به ‌«باء» (بعذاب) متعدي‌ گرديد. اين‌ طلب‌كننده‌ عذاب‌ ـ چنان‌كه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده ‌است‌ ـ نضربن‌ حارث‌ بود كه‌ از روي‌ عناد و استهزا خطاب‌ به‌ پروردگار گفت: (إِن كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً ) : (اگر اين‌ پيام‌ واقعا از جانب‌ توست‌ پس‌ بر ما سنگ‌ بباران) «انفال‌/32».
 
سوره معارج آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ لِّلْكَافِرينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«براي‌ كافران» يعني: عذابي‌ كه‌ براي‌ كافران‌ مقرر و آماده‌ شده‌ است‌ «آن‌ را هيچ‌ بازدارنده‌اي‌ نيست» هيچ‌ كس‌ اين‌ عذاب‌ واقع‌ شدني‌ را دفع‌ نتواند كرد آن‌گاه‌ كه‌ خداوند(ج) وقوع‌ آن‌ را اراده‌ كند.
 
	سوره معارج آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از جانب‌ خداوند» يعني: آن‌ عذاب‌ از جانب‌ خداي‌ سبحاني‌ است‌ كه‌ «صاحب ‌معارج» است‌ يعني: صاحب‌ نردبانهايي‌ است‌ كه‌ فرشتگان‌ در آنها بالا مي‌روند. يا صاحب‌ درجاتي‌ است‌ كه‌ سخنان‌ پاك‌ و عمل‌ شايسته‌ در آنها بالا مي‌رود. به‌قولي‌ مراد از معارج: عظمت‌ است‌ يعني‌ خداوندي‌ كه‌ صاحب‌ عظمت‌ است‌.
 
	سوره‌ نساء
آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيراً وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيباً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مردم‌! از پروردگارتان‌ پروا كنيد، همو كه‌ شما را از نفس‌ واحدي‌ آفريد و جفتش ‌را نيز از او پديد آورد» يعني‌: شما را از آن‌ يك‌تني‌ آفريد كه‌ در آغاز او را خلق‌كرد ـ و او آدم‌(ع) است‌ ـ سپس‌ از پهلوي‌ چپ‌ آدم‌(ع) جفتش‌ را كه‌ حواء است‌درحالي‌ آفريد كه‌ آدم‌(ع) در خواب‌ بود، پس‌ چون‌ بيدار شد و حواء را ديد، ازوي‌ خوشش‌ آمد و به‌ وي‌ متمايل‌ گرديد و حواء نيز با او انس‌ گرفت‌. درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «همانا زن‌ از پهلو آفريده‌ شده‌ و كج‌ترين‌ بخش‌ پهلوقسمت‌ بالاي‌ آن‌ است‌، پس‌ اگر بخواهي‌ كه‌ آن‌ را راست‌سازي؛ آن‌ را شكسته‌اي‌و اگر از آن‌ بهره‌برداري‌ كني؛ درحالي‌ بهره‌برداري‌ كرده‌اي‌ كه‌ كجي‌ در آن‌هست». «و از آن‌ دو» يعني‌: از آدم‌ و حواء «مردان‌ بسيار و زنان‌» بسياري‌ را درروي‌ زمين‌ «پراكند» با زاد و ولدشان‌ «و از خدايي‌ پروا نماييد كه‌ به‌نام‌ او از همديگر درخواست‌ مي‌كنيد» چنان‌كه‌ مي‌گوييم‌: «به‌ خاطر خدا(ج) و به‌نام‌ او از تومي‌خواهم‌ كه‌ چنين‌ و چنان‌ كني». در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «من‌ سألكم‌ باالله فاعطوه‌: هر كه‌ از شما به‌ نام‌ خدا(ج) كمك‌ خواست‌، پس‌ به‌ او بدهيد». «همچنين‌ از گسستن‌ پيوند ارحام‌ پروا كنيد» يعني‌: همان‌ طوري‌ كه‌ بر شما لازم ‌است‌ تا از خدا(ج) پروا كنيد، همين‌گونه‌ بايد صله‌ رحم‌ را رعايت‌ نموده‌ و از نزديكان‌ خويش‌ نگسليد زيرا صله‌ رحم‌ از جمله‌ اموري‌ است‌ كه‌ خداوند(ج) به‌رعايت‌ آن‌ دستور داده‌ است‌. ارحام‌: نام‌ تمام‌ نزديكان‌ و خويشاوندان‌ ـ اعم‌ ازمردان‌ و زنان‌ ـ بدون‌ فرقي‌ بين‌ محرمان‌ و غير آنهاست‌، اما مراد از آن‌ در اينجا: نزديكاني‌ هستند كه‌ از جهت‌ پدر و مادر با انسان‌ قرابت‌ داشته‌ باشند. علما اتفاق‌نظر دارند بر اين‌ كه‌ صله‌ رحم واجب‌ است‌. «همانا خداوند همواره‌ بر شما نگهبان‌است‌» پس‌ او اعمال‌ خير و شر شما را زير نظر داشته‌ و شما را در برابر آن‌ جزامي‌دهد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «خداوند(ج) را چنان‌ عبادت‌ كن‌ كه‌ گويي‌ اورا مي‌بيني‌ زيرا اگر تو او را نمي‌بيني‌، قطعا او تو را مي‌بيند».
در روايت‌ ابراهيم‌نخعي‌، قتاده‌، اعمش‌ و حمزه‌: (الارحام) به‌ جر خوانده‌ شده‌، كه‌ بنابراين‌ قرائت؛ از آيه‌ كريمه‌ جايز بودن‌ درخواست‌ به‌ نام‌ رحم‌ و به‌ حق‌ پيوند آن‌ نيز بر مي‌آيد و البته‌ اين‌، به‌ معناي‌ سوگندخوردن‌ به‌ غير باري‌ تعالي‌ نيست