ا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ بگذارشان» اي‌ محمد ص «كه‌ به‌ بيهودگي‌ درآيند» در باطل‌ خويش‌ «و بازيگوشي‌ كنند» در دنياي‌ كوچك‌ و حقير خويش‌؛ پس‌ تو به‌ مأموريت‌ خود مشغول‌ شو و مبادا كه‌ باطل‌، ژاژ خايي‌ و گردنكشي‌ آنان‌ بر تو بزرگ‌ و سنگين ‌تمام‌ شود زيرا وظيفه‌ تو فقط بلاغ‌ است‌ و بس‌ پس‌ آنان‌ را به‌ حالشان‌ واگذار «تا به‌ديدار آن‌ روزشان‌ كه‌ وعده‌اش‌ را به‌ آنان‌ داده‌اند، برسند» و آن‌ روز، روز قيامت ‌است‌ پس‌ مطمئن‌ باش‌ كه‌ آنان‌ در آن‌ روز سزايشان‌ را خواهند چشيد.
آن‌گاه‌ در تفسير آن‌ روز مي‌فرمايد:
 
	سوره معارج آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعاً كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ از گورها شتابان» و دوان‌دوان‌ به‌ سوي‌ فراخواننده‌ «بيرون‌ آيند گويي ‌آنان‌ به‌سوي‌ نشانه‌هايي‌ مي‌شتابند» يعني: چنان‌ به‌ سرعت‌ مي‌دوند و از همديگر سبقت‌ مي‌گيرند كه‌ گويي‌ به‌سوي‌ نشانه‌هايي‌ مي‌شتابند. نصب: پرچمها يا بيرقهايي‌ است‌ كه‌ نصب‌ مي‌شود. يعني: چنان‌كه‌ در دنيا به‌سوي‌ پرچم‌ يا نشانه‌ باطل‌ كه ‌بتانشان‌ بود مي‌دويدند و از يك‌ديگر در پرستش‌ آنها سبقت‌ مي‌گرفتند، در قيامت ‌نيز به‌ سوي‌ دعوتگر مي‌شتابند. مراد از نصب‌ در اينجا: هر چيزي‌ است‌ كه‌ نصب‌كرده ‌شده‌ و بجز خداي‌ سبحان‌ مورد پرستش‌ قرار مي‌گيرد، مانند بتان‌.
 
	سوره معارج آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ديدگانشان‌ فروافتاده‌ باشد» به‌ خواري‌؛ به‌طوري‌ كه‌ به‌ بالا نمي‌نگرند، به‌سبب ‌عذابي‌ كه‌ توقع‌ آن‌ را دارند «غبار خفت‌ و خواري‌ بر آنان‌ نشسته‌ است» يعني: سخت‌ در خواري‌ و ذلت‌ و دشواري‌ فرورفته‌اند «اين» روز قيامت‌ «همان‌ روزي ‌است‌ كه‌ به‌ آنان‌ وعده‌ داده‌ مي‌شد» در دنيا كه‌ در اين‌ روز با عذاب‌ آن‌ روبرو مي‌شوند اما آنها تكذيب‌ كننده‌ آن‌ بودند اما وعده‌ خداوند(ج) خواه‌ناخواه‌ آمدني ‌است‌.
 
سوره نوح آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحاً إِلَى قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما نوح‌ را به‌سوي‌ قومش‌ فرستاديم‌ كه‌ قوم‌ خود را بيم‌ ده» يعني: بعد از برانگيختن‌ نوح‌(ع) به‌ وي‌ فرمان‌ داديم‌ كه‌ قومت‌ را بيم‌ و هشدار ده‌؛ «پيش‌ از آن‌كه ‌عذابي‌ دردناك‌ بر سرشان‌ بيايد» كه‌ عذاب‌ دوزخ‌، يا عذاب‌ طوفان‌ است‌. ولي‌ از تفسير ابن‌ كثير چنين‌ برمي‌آيد كه‌ مراد از آن‌، عذاب‌ دنياست‌. يادآور مي‌شويم‌؛ بيان‌ اين‌ مطلب‌ كه‌ نوح(ع) اولين‌ پيامبر الهي‌ به‌سوي‌ بشر است‌ و بيان‌ مدت‌ درنگش ‌در ميان‌ قومش‌، در سوره‌ «عنكبوت‌» گذشت‌.
 
	آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ تُؤْتُواْ السُّفَهَاء أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللّهُ لَكُمْ قِيَاماً وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُواْ لَهُمْ قَوْلاً مَّعْرُوفاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌ سفيهان‌ اموالتان‌ را ندهيد» مراد: اموال‌ خود ايتام‌ است‌ و دليل‌ اين‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ اموال‌ را به‌ اوصياي‌ ايتام‌ نسبت‌ داد اين‌ است‌ تا بدين‌وسيله‌ ايشان‌ را به ‌نگهداري‌ از اموال‌ ايتام‌ همچون‌ اموال‌ خودشان‌ برانگيزد. اصل‌ «سفه» آشفتگي‌ وناهنجاري‌ در خرد و رفتار است‌. مراد از سفيهان‌ در اينجا؛ اطفال‌ نابالغ‌، يا انسانهاي‌ كم‌خرد و سست‌انديشه‌اي‌ ـ اعم‌ از مرد و زن‌، بزرگسال‌ يا خردسال‌ ـ هستند كه‌ به‌ طرق‌ بازدهي‌ اموال‌ كه‌ سبب‌ رشد و بهره‌وري‌ بيشتر آن‌ مي‌شود، آشنانبوده‌ و از راه‌هاي‌ زيان‌ كه‌ سبب‌ نابودي‌ و تباهي‌ اموال‌ مي‌شود، نمي‌توانند پرهيزكنند بنابراين‌، چنين‌ كساني‌ از تصرف‌ در اموالشان‌ ممنوع‌ (محجور) قرار داده‌مي‌شوند زيرا «كه‌ خداوند آن‌ را» يعني‌: اموال‌ را «سبب‌ قوام‌ معيشت‌ شما قرارداده‌ است‌» به‌طوري‌ كه‌ امور زندگي‌تان‌ به ‌وسيله‌ همين‌ اموال‌ سر و سامان ‌مي‌گيرد، پس‌ اگر سفيهان‌ كم‌خرد اين‌ اموال‌ را تباه‌ سازند، بار دوش‌ شما مي‌شوند «و از آن‌، خوراك‌ و پوشاكشان‌ دهيد» يعني‌: برايشان‌ از اموال‌ خودشان‌ مقرري‌اي‌بپردازيد كه‌ به‌وسيله‌ آن‌ مخارج‌ خوراك‌ و پوشاك‌ خويش‌ را تأمين‌ كنند «و با آنان ‌سخني‌ پسنديده‌ بگوييد» يعني‌: به‌ آنان‌ وعده‌ نيكو بدهيد. مثلا بگوييد: هرگاه‌ به‌ سن‌ رشد رسيديد، يا خردتان‌ به‌ رشد رسيد؛ اموالتان‌ را به‌ خودتان‌ بر مي‌گردانيم‌.
 
سوره نوح آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت: اي‌ قوم‌ من‌! هرآينه‌ من‌ براي‌ شما بيم‌دهنده‌اي‌ هستم» از عذاب‌ الهي‌؛ پس ‌شما را از آن‌ مي‌ترسانم‌ و هشدار مي‌دهم‌ «آشكارگر» هستم‌ و آنچه‌ را كه‌ مايه‌ نجات‌ شماست‌ و رهايي‌تان‌ از عذاب‌ در آن‌ نهفته‌ است‌، برايتان‌ آشكار مي‌سازم‌.
 
	سوره نوح آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
مضمون‌ دعوت‌ من‌ اين‌ است‌ «كه‌ خداوند را بپرستيد» پس‌ حق‌ وي‌ ـ از فروتني‌، نيايش‌، دوستي‌ و محبت‌ ـ را به‌ وي‌ ادا كنيد و فرمانهاي‌ وي‌ را به‌جا آوريد و با او ديگري‌ را شريك‌ نگردانيد «و از او پروا داريد» يعني: از آنچه‌ كه ‌شما را در عذاب‌ وي‌ مي‌افگند، بپرهيزيد و حرامهايش‌ را ترك‌ كنيد «و از من ‌فرمان‌ بريد» در اوامرم‌ زيرا من‌ فرستاده‌اي‌ از نزد خداوند(ج) به‌سوي‌ شما هستم‌.
بنابراين‌، دعوت‌ الي‌ الله بر سه‌ پايه‌ استوار است: عبادت‌، تقوي‌ و اطاعت‌. پس‌ دعوتگران‌ راه‌ خدا(ج) بايد اين‌ معني‌ را به‌ خاطر داشته‌ باشند.
 
	سوره نوح آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاء لَا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه :
 ‏آري‌! چنين‌ كنيد «تا براي‌ شما از گناهان‌ شما بيامرزد» يعني: تا بعضي‌ از گناهان ‌شما را بر شما بيامرزد؛ و آن‌ عبارت‌ از گناهاني‌ است‌ كه‌ قبل‌ از اطاعت‌ پيامبر و اجابت‌ دعوت‌ وي‌ از آنان‌ سرزده‌ است‌ «و شما را تا وقتي‌ مقرر واپس‌ بدارد» يعني: تا مرگ‌ شما را تا آخرين‌ مهلتي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ براي‌ شما مقرر كرده‌ است ‌به‌ تأخير افگند در غير آن‌ نزول‌ فوري‌ عذاب‌ مجال‌ زنده ‌بودن‌ براي‌ شما تا آن ‌مهلت‌ را نمي‌دهد. مراد اين‌ است‌ كه: ميعاد حيات‌ شما و عمل